Kategoria: Blog

  • Jak zdobyć stypendium lub dofinansowanie na studia w Wielkiej Brytanii?

    Jak zdobyć stypendium lub dofinansowanie na studia w Wielkiej Brytanii?

    Wbrew pozorom, stypendia i dofinansowania tzw. granty, to nie tylko opcja dla najlepszych studentów. W Wielkiej Brytanii dostępnych jest wiele programów oferujących realne wsparcie finansowe dla osób z różnych środowisk – również z Polski. Niezależnie od tego, czy mieszkasz w UK, czy dopiero planujesz wyjazd, masz szansę na dofinansowanie z różnych źródeł: od brytyjskiego rządu, przez uniwersytety, aż po organizacje charytatywne i fundacje.

    Takie wsparcie może pokryć czesne, koszty życia, podróży, a czasem również zakup książek, sprzętu czy udział w szkoleniach. Co ważne, część programów jest dostępna niezależnie od wieku czy poziomu wykształcenia – liczy się motywacja, cel i dobrze przygotowana aplikacja.

    W tym artykule znajdziesz przegląd najważniejszych stypendiów i możliwości dofinansowania, z których mogą skorzystać Polacy w Wielkiej Brytanii. Wyjaśnimy, gdzie ich szukać, jakie są warunki i jak zwiększyć swoje szanse na otrzymanie wsparcia.

    Jak zdobyć stypendium lub dofinansowanie na studia w Wielkiej Brytanii?

    Jakie są rodzaje stypendiów i dofinansowań w Wielkiej Brytanii?

    Jak już wcześniej wspomniano, wsparcie finansowe dla osób uczących się, studiujących lub rozwijających się zawodowo, może pochodzić od rządu, uczelni albo organizacji charytatywnych. W Wielkiej Brytanii działa wiele programów, z których mogą korzystać także obywatele Polski. Takie wsparcie może pomóc pokryć czesne, koszty utrzymania, podróży, a czasem nawet zakwaterowanie czy materiały do nauki. Najczęściej spotykane formy to:

    • Stypendia rządowe – są to programy finansowane bezpośrednio przez brytyjski rząd. Najbardziej znanym przykładem jest Chevening – stypendium na roczne studia magisterskie, które pokrywa pełne czesne, koszty utrzymania, podróży oraz opłaty wizowe. Program jest skierowany do osób z doświadczeniem zawodowym i potencjałem do działania społecznego lub zawodowego;
    • Stypendia uczelniane – większość uniwersytetów w UK oferuje własne programy dofinansowania, najczęściej dla osób z dobrymi wynikami w nauce albo z konkretnych krajów. Przykładem jest program GREAT Scholarships, w ramach którego wybrane uczelnie oferują dofinansowanie (najczęściej około £10,000) na studia magisterskie;
    • Dofinansowania od fundacji i organizacji charytatywnych – w Wielkiej Brytanii działa również wiele organizacji pozarządowych, które oferują różne formy wsparcia finansowego. Mogą to być jednorazowe zapomogi, pokrycie kosztów książek czy materiałów edukacyjnych, ale także większe dofinansowania dla osób w trudnej sytuacji życiowej lub prowadzących określony projekt edukacyjny.

    Jak widać, możliwości jest sporo – warto przyjrzeć się każdej z tych opcji i wybrać taką formę wsparcia, która najlepiej pasuje do Twojej sytuacji i planów.

    Chevening – pełne stypendium na studia magisterskie w UK.

    Marzysz o studiach magisterskich w Wielkiej Brytanii, a jednocześnie zależy Ci na pełnym wsparciu finansowym? Jeśli tak, warto abyś przyjrzał się programowi Chevening. Program jest finansowany przez brytyjskie Ministerstwo Spraw Zagranicznych i przeznaczony dla osób z różnych krajów – w tym również z Polski – które chcą podjąć roczne studia magisterskie w Wielkiej Brytanii.

    To, co wyróżnia Chevening, to jego zakres – stypendium pokrywa:

    • pełne czesne;
    • koszty życia;
    • przeloty w obie strony;
    • opłatę za wizę;
    • oraz dodatkowe wydatki związane z edukacją i integracją w międzynarodowym środowisku.

    Program jest skierowany do osób, które mają już za sobą co najmniej dwa lata doświadczenia zawodowego zdobyte po ukończeniu studiów licencjackich (wlicza się w to m.in. praca, praktyki, wolontariat czy działalność społeczna), znają język angielski i mają motywację do działania na rzecz zmian – w swojej branży, środowisku lokalnym lub kraju. Aby aplikować trzeba:

    • Być obywatelem kraju lub terytorium kwalifikującego się do programu Chevening;
    • Posiadać dyplom ukończenia studiów licencjackich kwalifikujący do podjęcia studiów magisterskich w Wielkiej Brytanii;
    • wybrać trzy różne kierunki studiów na brytyjskich uczelniach (przynajmniej jeden z nich musi zostać zaakceptowany);
    • Zobowiązać się do powrotu do kraju, którego obywatelstwo wskazano we wniosku, na co najmniej dwa lata po zakończeniu stypendium. 

    Wnioski można składać co roku, zazwyczaj od września do początku listopada. Cała aplikacja odbywa się online i obejmuje m.in. napisanie czterech krótkich esejów oraz rozmowę kwalifikacyjną. Chevening to nie tylko pomoc finansowa, ale też dostęp do globalnej sieci absolwentów programu, która może otworzyć wiele drzwi zawodowych w przyszłości.

    Stypendia uczelniane w UK

    Jednym z najbardziej znanych programów stypendialnych dla studentów zagranicznych w Wielkiej Brytanii są GREAT Scholarships. Jest to program współfinansowany przez rząd i wybrane uczelnie, a jego celem jest ułatwienie dostępu do brytyjskiej edukacji studentom zza granicy. Wysokość dofinansowania wynosi zazwyczaj około £10,000 i przeznaczona jest na pokrycie kosztów czesnego na roczne studia magisterskie. Aby móc aplikować, trzeba:

    • Złożyć aplikację na studia oraz osobny wniosek o stypendium;
    • Mieć obywatelstwo jednego z krajów objętych programem (warto sprawdzić, czy Polska jest aktualnie kwalifikowana);
    • Wybrać uczelnię i kierunek objęty programem GREAT;
    • Spełniać wymagania danej uczelni – akademickie i językowe.

    Każda uczelnia samodzielnie prowadzi rekrutację do programu, więc dokładne terminy i wymagania mogą się różnić. Niestety, Polska nie została uwzględniona w edycji na rok akademicki 2025/26, co oznacza, że polscy kandydaci nie mogą w tym roku aplikować do tego programu.

    stypendia dla studentów międzynarodowych w UK

    Na szczęście GREAT Scholarships to nie jedyna opcja na uzyskanie wsparcia finansowego w nauce. Wiele brytyjskich uniwersytetów oferuje własne stypendia dla studentów międzynarodowych – w tym również dla osób z Polski. Dofinansowania mogą obejmować zniżki w opłacie za studia, stypendia oparte na szczególnych wynikach w nauce lub nagrody za zaangażowanie społeczne. Zależnie od instytucji, która Cię interesuje – niektóre uczelnie przyznają stypendia automatycznie, a niektóre wymagają osobnej aplikacji. Aby dowiedzieć się co oferuje Twoja uczelnia należy:

    • Odwiedzić stronę uczelni, którą jesteś zainteresowany;
    • Poszukać zakładek takich jak „Scholarships”, „Funding for international students” lub „Financial support”;
    • Sprawdzić, jakie są warunki przyznania stypendium i czy aplikacja odbywa się automatycznie, czy wymaga osobnego wniosku.

    Fundacje i organizacje charytatywne – mniej oczywiste źródła wsparcia finansowego dla studentów.

    Często pomijaną opcją wsparcia finansowego dla studentów zagranicznych są fundacje i organizacje charytatywne. Choć nie są tak rozpoznawalne jak rządowe programy, oferują bardzo konkretne wsparcie – szczególnie dla osób, które mają trudności finansowe lub znajdują się w szczególnej sytuacji. Mogą to być jednorazowe granty, dopłaty do kosztów życia, pomoc w zakupie materiałów edukacyjnych czy pokrycie części czesnego.

    wsparcie finansowe dla studentów

    Choć fundacje oferują zazwyczaj mniejsze kwoty niż duże programy stypendialne, to w praktyce często właśnie one ratują budżet studenta – zwłaszcza na początku studiów lub w czasie nagłych trudności. Przykładem takiej inicjatywy jest Sidney Perry Foundation – niezależna fundacja wspierająca studentów. Fundacja przyznaje niewielkie, ale realne granty osobom, które z powodu sytuacji finansowej mogą mieć trudności z kontynuowaniem nauki. Wsparcie można otrzymać zarówno na studiach licencjackich, jak i magisterskich. Aplikacja wymaga wypełnienia prostego formularza, dołączenia listu motywacyjnego, potwierdzenia dochodów i listu rekomendacyjnego.

    Organizacja, na którą warto również zwrócić uwagę jest Turn2us – brytyjski program prowadzący bezpłatną wyszukiwarkę dostępnych grantów i zapomóg. Jedyne, co musisz zrobić, to podać podstawowe informacje na temat swojej sytuacji (miejsce zamieszkania, wiek czy status pobytu) aby uzyskać listę programów wsparcia dostępnych również dla studentów. To szczególnie przydatne narzędzie, jeśli nie wiesz, od czego zacząć szukanie dodatkowego finansowania.

    Student Finance – Jak dostać dofinansowanie na studia, jeśli mieszkasz w UK?

    Student Finance jest programem rządowym, który może zapewnić Ci wsparcie finansowe jeśli studiujesz w Wielkiej Brytanii. Nie jest to jednak pomoc z której mogą korzystać tylko obywatele tego kraju – jest ona również dostępna dla obywateli Unii Europejskiej, w tym Polaków. Osoby, które chcą ubiegać się o te dofinansowanie muszą zamieszkiwać UK oraz posiadać odpowiedni status imigracyjny, czyli pre-settled lub settled status.

    W ramach tego programu możesz ubiegać się o:

    • Pożyczkę na czesne (Tuition Fee Loan), która pokrywa pełny koszt studiów i jest przelewana bezpośrednio na uczelnię;
    • Pożyczkę na utrzymanie (Maintenance Loan), która wypłacana jest bezpośrednio studentowi na konto – jej wysokość zależy od dochodu gospodarstwa domowego, miejsca zamieszkania i innych czynników;
    • Dodatkowe granty i zapomogi, np. dla osób z dziećmi, niepełnosprawnością, czy studiujących wybrane kierunki jak nauczanie.

    Aby ubiegać się o Student Finance, należy:

    • Mieć status pre-settled lub settled oraz mieszkać w UK przez odpowiedni czas (zwykle co najmniej 3 lata przed rozpoczęciem studiów);
    • Być przyjętym na kwalifikujący się kierunek studiów (zazwyczaj studia I lub II stopnia na zatwierdzonej uczelni);
    • Wypełnić wniosek online przez stronę rządową.

    Wniosek najlepiej złożyć kilka miesięcy przed rozpoczęciem nauki, choć możliwe jest także późniejsze aplikowanie. Co ważne – spłatę pożyczek rozpoczyna się dopiero po zakończeniu studiów i tylko wtedy, gdy dochód przekroczy ustalony próg.

    wsparcie finansowe dla studentów

    Studiowanie w Wielkiej Brytanii nie musi wiązać się z ogromnymi kosztami – dostępnych jest wiele form wsparcia finansowego, z których mogą korzystać również obywatele Polski. Warto zwrócić uwagę zarówno na programy stypendialne, takie jak Chevening czy Great Scholarships, jak i na te oferowane przez uczelnie, fundacje czy organizacje charytatywne. Osoby, które mieszkają w Wielkiej Brytanii, ale nie posiadają obywatelstwa tego kraju, również mogą liczyć na pomoc ze strony rządu – na przykład za pośrednictwem Student Finance. Jeśli planujesz studia na Wyspach – niezależnie od tego, czy dopiero rozważasz wyjazd, czy już mieszkasz w Wielkiej Brytanii – warto zacząć od sprawdzenia dostępnych możliwości. Nawet niewielka pomoc może realnie odciążyć Twój budżet i ułatwić skupienie się na nauce.

  • Nieoczywiste kary i mandaty w Wielkiej Brytanii

    Nieoczywiste kary i mandaty w Wielkiej Brytanii

    System przepisów porządkowych w Wielkiej Brytanii jest nie tylko obszerny, ale również zróżnicowany w zależności od regionu, rady miejskiej czy rodzaju miejsca publicznego. Choć większość z nas wie, że za parkowanie w niedozwolonym miejscu czy przekroczenie prędkości grożą mandaty, istnieje również cała grupa kar mniej oczywistych. W efekcie wiele osób – zarówno mieszkańców Wielkiej Brytanii, jak i przyjezdnych – dowiaduje się o ich istnieniu dopiero w momencie, gdy otrzymuje mandat. Dla części z nich przyczyną może być pozornie błahe zachowanie – wystawienie śmieci o niewłaściwej porze, karmienie ptaków w parku czy używanie kadzideł w mieszkaniu. Inne wynikają z lokalnych przepisów, które nie zawsze są jasno oznaczone ani powszechnie znane.

    kary i mandaty

    W tym artykule przyglądamy się wybranym przykładom mniej oczywistych wykroczeń i związanych z nimi kar, które obowiązują w różnych częściach Wielkiej Brytanii. Niektóre z nich mogą zaskakiwać, inne wydają się przesadnie surowe – ale wszystkie mają podstawę prawną i bywają egzekwowane w praktyce. Warto je znać, by nie narazić się na niepotrzebne koszty.

    Mandaty przy codziennych czynnościach

    Wielka Brytania posiada rozbudowany system przepisów lokalnych, które odpowiadają za zachowania w przestrzeni publicznej. Wiele z nich dotyczy codziennych sytuacji, które – choć wydają się niegroźne – mogą skutkować karą finansową. Oto wybrane przykłady:

    • wystawianie śmieci w niewłaściwy sposób lub i złej porze – w wielu miastach obowiązują konkretne zasady, które dotyczą tego, gdzie i kiedy można wystawić odpady. Naruszenia mogą obejmować np. zbyt wczesną godzinę wystawienia odpadów, pozostawienie worków w miejscu blokującym chodnik czy niewłaściwa segregacja. Mandat może zostać nałożony na podstawie przepisów o tzw. waste duty of care, wynikających z ustawy o ochronie środowiska i wynosić od £60 do £150;
    • uciążliwe zapachy z mieszkań (kadzidła, smażenie, grill) – Jeśli zapach z Twojego mieszkania (np. intensywna woń jedzenia, kadzidła, dym) regularnie przeszkadza sąsiadom, może zostać uznany za tzw. statutory nuisance. W przypadku skargi, rada miejska może wydać wezwanie do usunięcia źródła problemu, a w sytuacji niezastosowania się – obciążyć Cię karą w wysokości do £5,000 (osoba prywatna) lub do £20,000 (firma);
    • karmienie ptaków (mew, gołębi, kaczek) w miejscach objętych zakazem – W miejscowościach turystycznych, takich jak Lyme Regis, karmienie ptaków w parkach i na promenadach jest zabronione na mocy Public Spaces Protection Orders (PSPO). Przepisy te mają zapobiegać zanieczyszczeniom i agresywnemu zachowaniu ptaków. Za nieprzestrzeganie tego zakazu możesz zostać zmuszony do zapłaty mandatu do £100.
    Mandaty przy codziennych czynnościach

    Nieoczywiste wykroczenia w przestrzeni publicznej

    Niektóre zachowania, które w innych krajach lub miastach uchodzą za zupełnie neutralne, a nawet niezauważalne, w Wielkiej Brytanii mogą skutkować formalnym upomnieniem, a w niektórych przypadkach – nałożeniem mandatu. Co istotne, wiele z tych regulacji funkcjonuje w oparciu o lokalne zarządzenia, np. Public Spaces Protection Orders (PSPO), które mogą być wprowadzane i egzekwowane niezależnie przez poszczególne rady miejskie. Warto więc znać lokalne ograniczenia – nie tylko dla świętego spokoju, ale również po to, by nie narazić się na nieprzyjemną (i kosztowną) niespodziankę.

    • Bezcelowe przesiadywanie (loitering) – w niektórych dzielnicach miejskich, gdzie znajdują się takie obiekty publiczne jak dworzec kolejowy, galeria handlowa czy port lotniczy, możesz zostać poproszony o opuszczenie tego terenu, jeśli nie masz uzasadnionego powodu, aby tam przebywać. W przypadku odmowy współpracy możliwa jest interwencja służb i kara do £100;
    • Jazda rowerem po chodniku (pavement cycling) – Choć wielu rowerzystów wybiera chodnik jako „bezpieczniejszą” alternatywę dla ruchliwej jezdni, zgodnie z Highway Code jest to wykroczenie. Policjant może wystawić fixed penalty notice w wysokości do £50, nawet jeśli nikt nie został poszkodowany;
    • Zbyt głośna muzyka lub granie na instrumentach (busking) – w Wielkiej Brytanii występy muzyczne na ulicach są dozwolone, ale często podlegają szczegółowym regulacjom lokalnym. W wielu miastach obowiązują ograniczenia dotyczące czasu trwania występu, miejsca gdzie mogą się odbywać, poziomu głośności czy zakazu używania wzmacniaczy. W przypadku niestosowania się przez artystę do wytycznych, może zostać obciążony mandatem do £100, a w przypadku powtarzających się naruszeń – sprawa może trafić do sądu. Na przykład w Manchesterze obowiązuje szczegółowy kodeks postępowania dla ulicznych muzyków, który precyzuje lokalne zasady i konsekwencje ich łamania.

    Nawet jeśli zachowanie wydaje się nieszkodliwe, może zostać potraktowane jako zakłócanie porządku – zwłaszcza gdy dochodzi do niego w miejscu objętym szczególnymi ograniczeniami. Warto więc mieć świadomość, że w Wielkiej Brytanii przestrzeń publiczna rządzi się swoimi, czasem zaskakująco szczegółowymi regułami – a ich zignorowanie może kosztować.

    Mandaty za śmiecenie – nawet drobne przedmioty mogą kosztować

    W Wielkiej Brytanii zaśmiecanie środowiska jest traktowane poważnie – i nie ogranicza się tylko do oczywistych przypadków, takich jak wyrzucenie butelki czy papierka na ulicę. Prawo obejmuje również wiele codziennych, pozornie nieszkodliwych zachowań, które mogą zostać uznane za wykroczenie, jeśli zanieczyszczają przestrzeń publiczną. W kontekście kar za zaśmiecanie w Wielkiej Brytanii, lokalne władze często rozróżniają różne rodzaje odpadów, które podlegają mandatowi. Najczęściej wyróżnia się:

    • zwykłe śmieci – przykładowo opakowania, butelki czy puszki;
    • niedopałki papierosów oraz popiół – palacz ma obowiązek całkowitego zgaszenia papierosów przed wyrzuceniem ich do śmieci;
    • guma do żucia – również podchodzi pod littering, szczególnie w centrach miast objętych monitoringiem;
    • plucie w miejscach publicznych;
    • pojedyncze worki z odpadami domowymi pozostawione w niedozwolonym miejscu (np. obok przepełnionego kosza).
    Mandaty za śmiecenie

    Każdy z wymienionych powyżej przypadków może zostać potraktowany jako wykroczenie, za które nakłada się tzw. Fixed Penalty Notice – czyli mandat wystawiany na miejscu. Standardowa wysokość kary za zaśmiecanie wynosi £250, warto jednak wiedzieć, że ta kwota zostanie obniżona do £150, jeśli dokonasz zapłaty w ciągu 10 dni.

    Mandaty za niewłaściwe korzystanie z własnej posesji – prywatne, ale jednak publiczne

    Choć mogłoby się wydawać, że na własnej posesji obowiązują Cię własne zasady, brytyjskie przepisy jasno wskazują, że to, co robisz w swoim ogródku czy na podjeździe, nie może zakłócać życia sąsiadów ani stwarzać zagrożenia. Oprócz oczywistych zakłóceń, takich jak imprezy czy hałas, oto kilka przykładów sytuacji, które mogą zakończyć się mandatem lub grzywną:

    • zbyt mocne oświetlenie ogrody lub podjazdu – w przypadku gdy światło z lamp ogrodowych utrudnia sen i funkcjonowanie sąsiadów, może zostać uznane za tzw. artificial light nuisance;
    • zalegające meble, worki lub odpady na własnym podjeździe – może zostać potraktowane jako naruszenie estetyki otoczenia lub zagrożenie otoczenia;
    • palenie ognisk lub spalanie resztek ogrodowych – dym, który drażni sąsiadów, utrudnia suszenie prania albo powoduje problemy z oddychaniem;
    • głośne urządzenia zewnętrzne (klimatyzatory, pompy ciepła) – jeśli generują hałas, który jest słyszalny w pomieszczeniach sąsiednich nieruchomości (zwłaszcza nocą), mogą zostać uznane za hałas uciążliwy.

    W przypadku wspomnianych naruszeń rady brytyjskie zazwyczaj najpierw wydają formalne upomnienie, umożliwiające właścicielowi usunięcie źródła problemu. Jeśli jednak sytuacja się powtarza, nie zostanie rozwiązana w wyznaczonym terminie i osoba tworząca problem nie zastosuje się do zaleceń rady, sprawa może trafić do sądu. W tym przypadku grozi grzywna – często sięgająca £5,000 lub więcej. To pokazuje, że nawet pozornie „domowe” sprawy – światło, dym, hałas czy bałagan na podjeździe – w brytyjskim systemie prawnym mogą mieć bardzo realne konsekwencje finansowe. Szczególnie gdy naruszają komfort życia innych.

    kary finansowe

    Podsumowanie

    Choć wiele z tych zachowań byłoby traktowane jako niegrzeczne lub niewłaściwie również poza Wielką Brytanią, w tym kraju grożą realne, formalne kary finansowe – często bez ostrzeżenia. Warto więc nie tylko znać przepisy, ale też zapoznać się i zwracać uwagę na lokalne regulacje, które w Wielkiej Brytanii odgrywają wyjątkowo dużą rolę. W wielu przypadkach o tym, czy dane zachowanie zostanie potraktowane jako wykroczenie, decydują lokalne tabliczki, zarządzenia rady miejskiej czy sezonowe ograniczenia. Brak ich znajomości nie zwalnia z odpowiedzialności – a konsekwencje bywają zaskakująco dotkliwe, nawet jeśli chodzi o tak pozornie błahe sprawy jak zostawienie śmieci obok kubła czy karmienie mew. Dlatego niezależnie od tego, czy mieszkasz w UK na stałe, czy jesteś tu tylko na chwilę, lepiej nie ufać wyłącznie „zdrowemu rozsądkowi”. W Wielkiej Brytanii lepiej sprawdzić dwa razy, niż później tłumaczyć się z mandatu za rzecz, która w innych krajach przeszłaby bez echa.

  • Na czym polega system wynagrodzeń NHS oraz jakie zawody się do niego kwalifikują?

    Na czym polega system wynagrodzeń NHS oraz jakie zawody się do niego kwalifikują?

    Dzisiejszy wpis jest skierowany głównie do osób, które zastanawiają się nad karierą w National Health Service. System według którego pracownicy NHS otrzymują wynagrodzenie jest zupełnie odrębny od klasycznych zasad dotyczących wynagrodzeń obowiązujących w Wielkiej Brytanii. Dzieje się tak dlatego, że pracownicy sektorów publicznych otrzymują pieniądze ze skarbu państwa, a nie w wyniku wymiany dóbr i usług przez prywatne przedsiębiorstwa. W tym artykule wytłumaczymy na czym polega system wynagrodzeń w UK, czyli Agenda of Change (Afc).

    Na czym polega system wynagrodzeń NHS oraz jakie zawody się do niego kwalifikują?

    Agenda of Change

    System o którym mowa nosi nazwę Agenda of Change, czyli w wolnym tłumaczeniu program zmian. Został on wprowadzony w 2004 roku w celu ujednolicenia zasad dotyczących płac pracowników. Wcześniej było wiele niespójnych systemów, przez co pracownicy na tych samych stanowiskach potrafili zarabiać bardzo różne kwoty za wykonywanie tej samej pracy.

    System ten został starannie przygotowany i zakłada uczciwość wobec pracowników i pensje adekwatne do wykonywanej pracy. To czy są one odpowiednio wysokie to zupełnie inna kwestia i każdy powinien to ocenić indywidualnie – w całym systemie AfC bardziej chodzi o przypisanie danej kwoty do odpowiedniego stanowiska.

    Podobne rozwiązania zostały zastosowane w innych sektorach publicznych, takich jak edukacja, administracja publiczna lub wojsko.

    Na czym polega system AfC?

    Problem nierównych płac i ich rozbieżności między tymi samymi stanowiskami został rozwiązany za pomocą siatek płacowych, czyli tzw. pay bands. Do każdego stanowiska w NHS (z wyłączeniem niektórych lekarzy, dentystów i menedżerów wyższego szczebla) jest przypisany konkretny band z numerem od 1 do 9, który określa jakie wynagrodzenie jest przewidywane. Spójność bandu z systemem to duży plus, ponieważ aplikant na dane stanowisko wie czego może się spodziewać i zna perspektywy na rozwój.

    Na czym polega system AfC?

    Każdy band ma przypisane do siebie od jednej do trzech kwot, z których jedna będzie rocznym wynagrodzeniem osoby zajmującej dane stanowisko. Określa się je tzw. pay point’ami:

    • Entry step point – wynagrodzenie dla osób z najniższym doświadczeniem, kwalifikujących się na dane stanowisko;
    • Intermediate step point – wynagrodzenie uzyskiwane po pierwszym awansie;
    • Top step point – wynagrodzenie uzyskiwane po drugim awansie.

    Przy opisie bandu zawsze napisana jest minimalna ilość lat, które trzeba przepracować na danym stanowisku aby kwalifikować się do awansu. Dajmy na przykład Band 6 – kiedy ratownik medyczny zaczyna pracę na swoim stanowisku, przez pierwsze 2 lata zarabia kwotę przypisaną do Entry Step Point, czyli w roku podatkowym 2025/2026, £38,682. Jeśli po dwóch latach jego przełożony uzna, że spełnił on wszystkie potrzebne warunki, ratownik przechodzi na następny step point i jego wynagrodzenie wzrasta do £40,823.

    W przypadku awansu do następnego step point’u, mówi się, że trzeba zaliczyć „postęp zawodowy”. Nie jest to do końca prawda – aby awansować, w dużej większości przypadków wystarczające będzie realizowanie celi i obowiązków, brak zaległości w potrzebnych szkoleniach oraz oczywiście nie sprawianie problemów w miejscu pracy. Przełożony ocenia te czynniki i wydaje zgodę na awans.

    Czym są NHS Pay Bands

    NHS Pay Bands

    Na oficjalnej stronie NHS można znaleźć rozpiskę poszczególnych bandów oraz jakie stanowiska się do nich zaliczają. Poniżej przedstawimy każdy z nich i opowiemy kto kwalifikuje się do danego bandu oraz na jakie wynagrodzenie może liczyć.

    Band 1 został zlikwidowany w 2018 roku, kiedy to uznano że płaca jest za niska. Oznacza to, że żadna oferta pracy ani stanowisko nie będzie już przypisana do pierwszego bandu.

    Band 2

    Band 2 jest przeznaczony dla pracowników na poziomie podstawowym i wymaga mniejszych kwalifikacji niż pozostałe. Stawka wynagrodzenia w tym przypadku to £24,465 rocznie.

    Zawody, do których przypisany jest band 2
    • Domestic support worker – osoba ta jest odpowiedzialna za utrzymanie porządku w placówkach medycznych, np. szpitalach lub przychodniach;
    • Housekeeping assistant – stanowisko bardzo podobne do poprzedniego, ale ze szczególnym skupieniem na przestrzenie przeznaczone do życia, czyli pokoje pacjentów. Oprócz utrzymywania porządku, Housekeeping assistant wykonuje takie obowiązki, jak pomoc pacjentom w najprostszych codziennych czynnościach lub przynoszenie posiłków;
    • Driver – kierowca w tym przypadku ma kilka ciekawych obowiązków. Należy do nich transport ludzi (ważne – nie potrzebujących opieki medycznej) lub ładunków, takich jak sprzęt medyczny lub próbki laboratoryjne;
    • Nursery assistant – osoba pomagająca w żłobku i zajmująca się małymi dziećmi;
    • Domestic team leader – osoba zarządzająca działem sprzątania;
    • Security officer – ochroniarz;
    • Secretary/typist – jest to pracownik administracyjny, który odpowiada za tworzenie, przepisywanie i obsługę dokumentacji medycznej oraz korespondencji;
    • Healthcare assistant – zapewnia podstawową opiekę pacjentom w placówkach w wielu aspektach życia codziennego;
    • Receptionist;
    • Phlebotomist – pobiera krew;
    • Catering staff – pracownik kateringu;
    • Administrative staff – pracownik administracji placówki.
    Band 3
    • Entry step point: £24,937
    • Top step point: £26,598
    • Lata potrzebne do awansu: 2
    Zawody, do których przypisany jest band 3
    • Clinical support worker – wspiera personel medyczny wykonując proste czynności pielęgnacyjne;
    • Trainee nursing associate – praktykant lub praktykantka w trakcie szkolenia do roli nursing associate, czyli stanowiska pośredniego między pielęgniarką, a Healthcare assistant;
    • Emergency care assistant – pomaga ratownikom medycznym;
    • Clinical coding officer – analizuje dokumentację medyczną oraz przypisuje odpowiednie kody chorobom i zabiegom (bardzo potrzebne do statystyk i rozliczeń);
    • Estates officer – nadzoruje infrastrukturę szpitalną, jest odpowiedzialny za zapewnienie zgodności technicznej z przepisami i odpowiada za zlecanie remontów, kiedy nadejdzie taka potrzeba. W zależności od zakresu obowiązków i potrzebnych kwalifikacji, może się on znaleźć również w bandzie 6 i 7;
    • Therapy worker – pomoc dla terapeutów grupowych;
    • Pharmacy assistant – farmaceuta pracujący w szpitalnej aptece;
    • Administrative and clerical staff – zajmują się logistyką procesów w szpitalu i prowadzeniem dokumentacji.
    Band 2 i 3 są przeznaczone dla zawodów mniej wymagających
    Band 4
    • Entry step point: £27,485
    • Top step point: £30,162
    • Lata potrzebne do awansu: 3
    Zawody, do których przypisany jest band 4
    • Assistant practitioner – bardziej zaawansowany Healthcare assistant ale nadal wykonujący obowiązki pod nadzorem specjalisty;
    • Audio visual technician – zajmuje się obsługą techniczną sprzętu audiowizualnego;
    • Pharmacy technician – przygotowuje, sprawdza i wydaje leki pod okiem farmaceuty;
    • Dental nurse – wsparcie dentysty podczas zabiegu;
    • Trainee psychological wellbeing practitioner – osoba szkoląca się na specjalistę ds. pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami psychicznymi;
    • Registered nursing associate – połączenie pracy pielęgniarki i healthcare assistant, działające niezależnie w ramach wyznaczonych kompetencji;
    • Theatre support worker – przygotowanie sal operacyjnych i narzędzi.
    Band 5
    • Entry step point: £31,049
    • Lata potrzebne do awansu: 2
    • Intermediate step point: £33,487
    • Lata potrzebne do awansu: 2
    • Top step point: £37,796
    Zawody, do których przypisany jest band 5
    • Staff Nurse – pielęgniarka;
    • Newly qualified midwife – nisko wykwalifikowana położna, która wykonuje czynności pod okiem specjalistów;
    • Operating Department Practitioner (ODP) – współpracujący z chirurgami i anestezjologami pod kątem technicznym;
    • Podiatrist (podolog) – Zajmuje się diagnozowaniem i leczeniem chorób stóp;
    • Physiotherapist (fizjoterapeuta) – Prowadzi rehabilitacje pacjentów;
    • Occupational Therapist – prowadzi terapie grupowe;
    • Therapeutic Radiographer – wykonuje zabiegi radioterapii pacjentom onkologicznym;
    • Practice Manager – odpowiada za organizację pracy i nadzór administracyjny w placówce;
    • ICT Test Analyst – zapewnia działanie systemów informatycznych używanych w placówkach.
    Pielęgniarka znajduje się w bandzie 5
    Band 6
    • Entry step point: £38,682
    • Lata potrzebne do awansu: 2
    • Intermediate step point: £40,823
    • Lata potrzebne do awansu: 3
    • Top step point: £46,580
    Zawody, do których przypisany jest band 6
    • Deputy ward sister / charge nurse (zastępca pielęgniarki oddziałowej / pielęgniarka oddziałowa);
    • School nurse (pielęgniarka szkolna);
    • Experienced paramedic (doświadczony ratownik medyczny);
    • Health records manager – zarządza systemem dokumentacji pacjentów;
    • Senior physiotherapist or occupational therapist (starszy fizjoterapeuta lub terapeuta zajęciowy);
    • Clinical psychology trainee – osoba szkoląca się na psychologa klinicznego;
    • Biomedical scientist – analizuje próbki w laboratorium;
    • Estates officer;
    • Newly-qualified pharmacist – farmaceuta, który świeżo ukończył szkolenie.

    Band 7
    • Entry step point: £47,810
    • Lata potrzebne do awansu: 2
    • Intermediate step point: £50,273
    • Lata potrzebne do awansu: 3
    • Top step point: £54,710
    Zawody, do których przypisany jest band 7
    • Ward sister (pielęgniarka oddziałowa);
    • Deputy matron – zastępca głównej pielęgniarki, który w razie potrzeby zarządza oddziałami i personelem pielęgniarskim;
    • Communications manager – odpowiada za strategię komunikacyjną szpitala, zarówno zewnętrzną, jak i wewnętrzną;
    • Speciality physiotherapist – fizjoterapeuta z doświadczeniem klinicznym;
    • Speciality occupational therapist (specjalistyczny terapeuta zajęciowy)
    • Estates manager;
    • High intensity therapist – terapeuta pracujący z osobami posiadającymi poważniejsze zaburzenia psychiczne;
    • Advanced speech and language therapist (zaawansowany logopeda);
    • Senior pharmacist (starszy farmaceuta);
    • Senior midwife (starsza położna);
    • Charge nurse (pielęgniarka oddziałowa z funkcją zarządczą).
    Band 8a
    • Entry step point: £55,690
    • Lata potrzebne do awansu: 2
    • Intermediate step point: £58,487
    • Lata potrzebne do awansu: 3
    • Top step point: £62,682
    Zawody, do których przypisany jest band 8a
    • Consultant prosthetist/orthotist – najwyżej wykwalifikowany specjalista w dziedzinie protetyki i ortotyki, który projektuje, dopasowuje i nadzoruje użycie protez oraz ortez u pacjentów z ubytkami kończyn lub zaburzeniami ruchu;
    • Dental laboratory manager (kierownik laboratorium dentystycznego);
    • Project and programme manager – koordynuje duże projekty w ramach NHS;
    • Modern matron (nowoczesna matronka/pielęgniarka oddziałowa na wyższym poziomie);
    • Nurse consultant (mental health nursing) – ekspert pielęgniarstwa psychiatrycznego;
    • Matron – stopień kierowniczy dla pielęgniarki, zazwyczaj jest to praca biurowa, nie w szpitalu;
    • Service manager (kierownik usługi, np. klinicznej);
    • Lead nurse – Informatics (lider pielęgniarski ds. informatyki).
    Bandy powyżej 7 wymagają dużych kwalifikacji
    Band 8b
    • Entry step point: £64,455
    • Lata potrzebne do awansu: 2
    • Intermediate step point: £68,631
    • Lata potrzebne do awansu: 3
    • Top step point: £74,896
    Zawody, do których przypisany jest band 8b
    • Strategic management (zarządzanie strategiczne);
    • Head of education and training (kierownik ds. edukacji i szkoleń);
    • Clinical physiology service manager (kierownik służb fizjologii klinicznej);
    • Head orthoptist (kierownik ortoptystów);
    • Lead pharmacist (prowadzący farmaceuta);
    • Lead clinician (wiodący klinicysta);
    • Principal psychologist (główny psycholog);
    • Senior programme manager (starszy kierownik programu);
    • Clinical service manager & professional nursing lead (kierownik usługi klinicznej i główny pielęgniarz);
    • Principal practitioner psychologist (główny praktyk psycholog).
    Band 8c
    • Entry step point: £76,965
    • Lata potrzebne do awansu: 2
    • Intermediate step point: £81,652
    • Lata potrzebne do awansu: 3
    • Top step point: £88,682
    Zawody, do których przypisany jest band 8c
    • Head of human resources (kierownik ds. zasobów ludzkich);
    • Consultant clinical scientist (molecular genetics/cytogenetics) (konsultant naukowiec kliniczny, genetyka molekularna/cytogenetyka);
    • Consultant paramedic (konsultant ratownik medyczny);
    • Head of clinical service (kierownik działu klinicznego);
    • Senior HR manager (starszy menedżer ds. HR);
    • Tactical response lead (lider grupy taktycznej);
    • Service owner (właściciel usługi klinicznej);
    • Consultant art psychotherapist (konsultant psychoterapeuta);
    • Head of equality, diversity and inclusion (kierownik ds. równości, różnorodności i inkluzji);
    • Head of midwifery (kierownik położnictwa);
    • Head of nursing (kierownik pielęgniarstwa);
    • Head of emergency care (kierownik działu opieki ratunkowej);
    • Assistant director of clinical standards (zastępca dyrektora ds. standardów klinicznych);
    • Lead clinical psychologist (wiodący psycholog kliniczny).
    Najwyższe bandy przeznaczone są dla wysokich stanowisk
    Band 8d
    • Entry step point: £91,342
    • Lata potrzebne do awansu: 2
    • Intermediate step point: £96,941
    • Lata potrzebne do awansu: 3
    • Top step point: £105,337
    Zawody, do których przypisany jest band 8d
    • Nurse consultant (konsultant pielęgniarski);
    • Consultant paramedic (konsultant ratownik medyczny);
    • Consultant psychologist (konsultant psycholog);
    • Estates manager (kierownik ds. nieruchomości i obiektów);
    • Deputy chief nurse (zastępca naczelnej pielęgniarki);
    • Chief finance manager (główny księgowy/menedżer finansowy).
    Band 9
    • Entry step point: £109,179
    • Lata potrzebne do awansu: 2
    • Intermediate step point: £115,763
    • Lata potrzebne do awansu: 3
    • Top step point: £125,637
    Zawody, do których przypisany jest band 9
    • Chief nurse (naczelna pielęgniarka);
    • Podiatric consultant (surgery) (konsultant podologiczny w chirurgii);
    • Chief finance manager (główny menedżer ds. finansów);
    • Director of estates and facilities (dyrektor ds. nieruchomości i obiektów).

    Podsumowanie

    System płac w NHS, czyli Agenda of Change (AfC) może wydawać się na początku dość skomplikowany, ale wystarczy zrozumieć kilka podstawowych kwestii i wszystko się rozjaśnia. Jeśli zastanawiasz się nad karierą w NHS, ten artykuł ułatwi Ci odpowiednią ocenę swoich oczekiwań. Jeśli marzy ci się kariera jako pielęgniarka lub ratownik medyczny, koniecznie sprawdź nasze artykuły o tych zawodach – „Praca jako ratownik medyczny w UK” oraz „Jak zostać pielęgniarką w UK?„, a jeśli nadal szukasz swojej ścieżki, polecamy serię artykułów o zarobkach w popularnych zawodach.

  • Employment and Support Allowance – świadczenie dla osób niezdolnych do pracy

    Employment and Support Allowance – świadczenie dla osób niezdolnych do pracy

    Życie bywa nieprzewidywalne i nieraz niestety może zaskoczyć w ten negatywny sposób. Każdego dnia może nagle okazać się, że z powodu wypadku lub wykrytej choroby nie będziesz zdolny do pracy. Na szczęście rząd chroni swoich rezydentów w tak trudnych sytuacjach i oferuje różnego rodzaju zasiłki, które są w stanie pomóc potrzebującym osobom w powrocie do normalnego codziennego życia.

    Employment and Support Allowance - świadczenie dla osób niezdolnych do pracy

    Czym jest Employment and Support Allowance (ESA)?

    Employment and Support Allowance (ESA) to zasiłek skierowany dla osób, które z powodu długotrwałej choroby lub niepełnosprawności nie są w stanie podjąć pracy. Większość tego typu zasiłków została jakiś czas temu zastąpiona Universal Credit (UC), w tym po części ESA. Program ten dzieli się na 2 typy, z czego pierwszy, czyli Income-related ESA został zlikwidowany na rzecz UC i nie można już o niego wnioskować. Pozostała już tylko garstka osób, które nadal otrzymują to świadczenie, ponieważ były zapisane do niego już dawno temu, ale w ciągu kilku lat wszystkie wypłaty będą zastąpione wcześniej wspomnianym Universal Credit. Drugim rodzajem Employment and Support Allowance, który nadal funkcjonuje jest tzw. New Style ESA. Nie jest to jednak tylko i wyłącznie otrzymywanie pieniędzy na konto – z New Style ESA wiąże się nieco skomplikowany proces, który zaraz szczegółowo wyjaśnimy

    Kto może ubiegać się o New Style Employment and Support Allowance?

    Zanim przejdziemy do wyjaśniania działania New Style Employment and Support Allowance, przyjrzymy się dokładnym warunkom jakie trzeba spełnić, aby wniosek o świadczenie został rozpatrzony pozytywnie. Najważniejszym jest oczywiście bycie niezdolnym do pracy – musi ocenić twój przypadek i potwierdzić, że twoja sytuacja uniemożliwia Ci podjęcie pracy. Po drugie, w odróżnieniu do Universal Credit, w przypadku tego zasiłku ważne są składki National Insurance (NIC). Twój rekord składkowy musi być wystarczająco uzupełniony przez ostatnie 2 do 3 lat. Pamiętaj również, że liczą się National Insurance Credits, które są przyznawane w uzasadnionych sytuacjach. Ostatnim warunkiem jest wiek – aby pobierać New Style ESA trzeba mieć więcej niż 16 lat i być poniżej wieku emerytalnego.

    Jak widzisz, możliwość otrzymania świadczenia Employment and Support Allowance jest bardzo dużym argumentem za tym, żeby dbać o swój rekord składkowy. Warto jest odprowadzać składki nawet jeśli nie pracujesz i nie masz takiego obowiązku (w tym przypadku Class 3 NIC) oraz ubiegać się o kredyty składkowe kiedy tylko się da. Nieuzupełniony rekord składkowy może skutkować odrzuceniem wniosku o ESA, a tym samym zostaniem bez potrzebnych środków na życie. To samo dotyczy osób samozatrudnionych – jeśli zarabiasz mniej niż £6,725 nie masz obowiązku odprowadzania składek NIC, ale zdecydowanie warto jest to rozważyć.

    Nawet pomijając temat Employment and Support Allowance, bardzo ważny jest fakt, że uzupełniony rekord składkowy zwiększa twoją emeryturę.

    Kto może ubiegać się o New Style Employment and Support Allowance?

    Na czym polega uczestnictwo w programie Employment and Support Allowance?

    Jak wcześniej wspomnieliśmy, Employment and Support Allowance to nie tylko otrzymywanie świadczenia, ale cała procedura, przez którą trzeba przejść. Dzieli się ona na 2 etapy – Faza oceny oraz członkostwo w jednej z dwóch grup. Pierwszy etap to tzw. Assessment Phase, czyli okres, w którym oceniana będzie twoja zdolność do pracy. Trwa on do 13 tygodni (w niektórych przypadkach może trwać dłużej, jeśli są opóźnienia) i podczas całego tego czasu, co tydzień będzie Ci wypłacane świadczenie w wysokości £92.05 (lub £72.90 jeśli masz mniej niż 25 lat).

    Assessment phase

    Kiedy zawnioskujesz o świadczenie Employment and Support Allowance, twoje zgłoszenie zostanie poddane do akceptacji w Jobcentre Plus, który jest częścią Department of Work and Pensions (DWP). Jeśli spełnisz podstawowe warunki, zostaniesz przyjęty i zaczniesz otrzymywać świadczenie. Na początku będziesz musiał wypełnić formularz UC50, w którym szczegółowo opiszesz swój stan zdrowia oraz jego wpływ na codzienne funkcjonowanie. Załączysz do niego również wszystkie dokumenty, które potwierdzają opisane przez ciebie dolegliwości, czyli zaświadczenia lekarskie, wyniki badań, plany leczenia itd.. Jeśli taka dokumentacja wystarczy, lekarz oceniający może skierować Cię od razu do następnego etapu. W innym wypadku możesz zostać poproszony o dodatkowe spotkanie oceniające, często odbywające się online lub przez telefon.

    Przydzielenie do jednej z dwóch grup – WRAG lub Support Group

    Podczas oceny twojej zdolności do pracy lekarz decyduje, do której grupy Cię skierować. To od niej będzie zależało jaki będzie zakres twoich obowiązków oraz ile pieniędzy będziesz dostawać. Niezależnie od grupy, tak jak podczas Assessment Phase, przyznawane Ci będą kredyty składkowe.

    Czym jest Work-Related Activity Group (WRAG)

    Work-Related Activity Group (WRAG)

    Jeśli zostaniesz przydzielony do tej grupy, oznacza to, że lekarz uznał, że twoja zdolność do pracy jest ograniczona, ale jesteś w stanie podjąć działania przygotowujące do powrotu do pracy. Uczestnictwo w takich zajęciach jest obowiązkowe i odmowa współpracy może skutkować zmniejszeniem twojego świadczenia lub w skrajnych przypadkach całkowitym jego odebraniem. W praktyce work-related activities są poprostu konsultacjami z coachem zawodowym odbywającymi się co jakiś czas, głównie online. Na takich spotkaniach omawiana jest twoja sytuacja, perspektywa na przyszłość i cele zawodowe. Coach może zaproponować Ci warsztaty, szkolenia lub inne formy wsparcia, które mają pomóc Ci jak najszybciej wrócić do zawodu. Kiedy takowe będą proponowane, a Ty będziesz za każdym razem będziesz odmawiać, może to zostać potraktowane jako nie stosowanie się do obowiązków, a co za tym idzie, może wzrosnąć ryzyko obniżenia świadczenia. Kwota, jaką będziesz dostawać będąc członkiem Work-Related Activity Group wynosi £92.05 tygodniowo i będzie wypłacane przez maksymalnie 12 miesięcy. Wynika to z założenia WRAG – do tej grupy trafiają osoby, które mają szansę na wyzdrowienie w ciągu roku. Jeśli rokowania wykażą, że szansa na powrót do zdrowia jest, ale w dłuższej perspektywie, na przykład 2 lat, bardziej prawdopodobne jest, że lekarz skieruje taką osobę do Support Group z terminem ponownej oceny za np. 12 miesięcy.

    Więcej szczegółów na temat work-related activities możesz przeczytać na stronie Citizens Advice.

    Support group

    Druga grupa jest skierowana do osób, które na razie nie mają szansy na wyzdrowienie w ciągu 12 miesięcy lub tych, które zbliżają się do końca życia. Członkowie są zwolnieni z obowiązku podejmowania aktywności, które miałyby na celu pomóc im w powrocie do pracy, ponieważ na razie nie ma takiej potrzeby. Jeśli jednak chciałyby uczestniczyć w spotkaniach, mają do tego prawo i mogą się zgłosić do Jobcentre Plus na umówienie konsultacji. Wypłacane świadczenie jest w tym przypadku większe, ponieważ wynosi £140.55 tygodniowo, bez konkretnego limitu czasowego.

    Ponowna ocena

    Z reguły, oceniając zdolność do pracy, lekarz również zapisuje termin ponownej oceny (reasessment). Odbywa się ona dokładanie tak samo jak pierwsza, i na jej podstawie oceniający kolejny raz decyduje, na jakich zasadach będziesz otrzymywał świadczenie. Może to być np. przeniesienie z jednej grupy do drugiej lub całkowite zwolnienie z otrzymywania świadczenia.

    Ponowna ocena może się również zdarzyć wcześniej, jeśli zdarzy się jedna z poniżej wymienionych sytuacji:

    • Sam zgłosisz, że twój stan zdrowia się zmienił – na przykład się pogorszył i uważasz, że powinieneś trafić do Support Group;
    • Pracownik zgłosi wątpliwość – choć takie sytuacje są bardzo rzadkie, może się zdarzyć, że ktoś z Jobcentre Plus lub twój coach zawodowy uzna, że twój stan zdrowia się poprawił i zgłosi, że powinna zostać przeprowadzona ponowna ocena
    Ponowna ocena zdolności do wykonywania pracy

    Employment and Support Allowance a Universal Credit

    Jeśli jesteś zapisany do Employment and Support Allowance i regularnie pobierasz świadczenia, nie ma żadnych przeciwwskazań, aby wnioskować o Universal Credit – oczywiście jeśli spełniasz warunki. Oba zasiłki można pobierać jednocześnie, z uwagą na to, że wysokość UC będzie zmniejszona o kwotę ESA.

    Podsumowanie

    Employment and Support Allowance jest bardzo ważnym zasiłkiem, który może pomóc wielu osobom z różnych powodów niezdolnym do pracy. Jeśli przydarzył Ci się wypadek lub wykryto u Ciebie chorobę i z tego powodu nie jesteś w stanie pracować, koniecznie zgłoś się do Jobcentre Plus. Pamiętaj przy tym, że warunkiem otrzymania świadczenia jest uzupełniony rekord składkowy, dlatego niezależnie od twojej sytuacji, warto odprowadzać składki NIC lub wnioskować o kredyty.

  • Mortgage affordability i credit score – wyjaśnienie pojęć

    Mortgage affordability i credit score – wyjaśnienie pojęć

    Każdy kto stara się o kredyt hipoteczny, prędzej czy później zetknie się z pojęciami mortgage affordability oraz credit score. Mimo tego, że w Internecie można znaleźć dużo informacji o tym czym są zdolność kredytowa i historia kredytowa, wiele osób wciąż je myli.

    Mortgage affordability i credit score - wyjaśnienie pojęć

    Od 2014 roku, gdy w życie weszły nowe zasady dotyczące oceny zdolności kredytowej (Mortgae Market Review), zmienił się sposób jej ustalania. Zamiast bazować na prostym mnożeniu naszych rocznych dochodów (np. x5), kredytodawca żąda teraz wglądu do naszych payslipów i wyciągów bankowych oraz zadaje szereg pytań o przychody i wydatki, jak również wysokość wkładu własnego.

    Czym różni się affordability od credit score?

    Te dwa pojęcia są zupełnie różne, chociaż ze sobą powiązane. Zdolność kredytowa (mortgage affordability) to maksymalna kwota kredytu jaką bank jest w stanie nam pożyczyć na zakup nieruchomości. Ustalenie zdolności kredytowej ma służyć zbudowaniu pewności, że będzie nas stać, aby spłacać zaciągniętą hipotekę oraz pozostałe zobowiązania finansowe jakie na nas ciążą.

    Z kolei Credit Score to wyrażona w punktach ocena naszej historii kredytowej. Historia ta nie obejmuje tylko kredytów mieszkaniowych, a bierze pod uwagę wszystkie pożyczki gotówkowe, zadłużenia z kart kredytowych lub leasingi. Widnieją w niej pożyczone kwoty, terminy spłat i ewentualne opóźnienia. Firmy analizujące credit score biorą te czynniki pod uwagę i na ich podstawie wystawiają ocenę, do której dostęp będzie miał zarówno twój doradca kredytowy, jak i bank udzielający kredytu.

    Czym różni się affordability od credit score?

    Affordability – jakie czynniki mają na nią wpływ?

    Income – przychody

    Jako osoby zatrudnione (employed) zazwyczaj są proszone o przedstawienie ostatniego formularza P60 oraz payslipów z okresu trzech ostatnich miesięcy. Informacje na temat ich przychodu będą poddane wnikliwej analizie i rozbite na wynagrodzenie podstawowe, nadgodziny, premie. Bank może nie wziąć wszystkich z nich pod uwagę, szczególnie gdy przychód z tego tytułu jest niegwarantowany lub nieregularny.

    Osoby samozatrudnione (self-employed) najczęściej muszą przedstawić minimum dwa pełne rozliczenia roczne (formularz SA302 lub Tax Calculation). Niektórzy pożyczkodawcy mogą wymagać nawet trzech lat rozliczeń. Więc nawet jeśli nasz biznes w ostatnim roku okazał się bardzo rentowny i zaczął przynosić nadzwyczajne zyski, kredytodawca zazwyczaj uśredni nasze przychody i wtedy jego ocena naszej sytuacji finansowej może wyglądać już mniej korzystnie.

    Jako właściciele i dyrektorzy spółki LTD (limited company) obowiązują nas podobne zasady jak u osób samozatrudnionych. Pod uwagę zazwyczaj bierze się dochód roczny jako sumę wynagrodzenia i wypłaconej dywidendy.

    Jeśli chodzi o benefity, w dużym uogólnieniu większość otrzymywanych nie jest brana pod uwagę przez kredytodawców.

    Outgoings – wydatki

    Pytania dotyczące tej dziedziny są dość zróżnicowane. Zwykle zostaniemy zapytani o nasze miesięczne wydatki dotyczące wynajmu, mediów, wody, internetu, telefonów, kredytów i pożyczek, ale także o to czy opłacamy członkostwo na siłowni lub ile wydajemy jedząc „na mieście”.

    Zostaniemy także poproszeni o wyciągi z wszystkich kont bankowych, kart kredytowych i posiadanych pożyczek. Kredytodawca zapyta też, czy mamy jakieś plany aby zwiększyć lub zmniejszyć wartość tych płatności. Zostaniemy zapytani ile dzieci lub osób na utrzymaniu posiadamy, czy mamy zamiar założyć rodzinę lub mieć więcej dzieci w niedalekiej przyszłości.

    Oprócz tego, ważną kwestią jest Debt-to-Income ratio (DTI), czyli współczynnik zadłużenia do dochodu. Dla banków ważną informacją jest to, jak dużą część naszego miesięcznego wynagrodzenia przeznaczamy na spłatę istniejących zadłużeń. Jeśli będzie on przekraczać 40%, uzyskanie kredytu hipotecznego może być trudniejsze.

    Affordability - jakie czynniki mają na nią wpływ?

    Depozyt

    Bank będzie chciał wiedzieć w jaki sposób zgromadziliśmy nasz depozyt. Akceptowalnymi źródłami są nasze oszczędności oraz ewentualnie darowizna od najbliższej rodziny. Jeśli źródłem są nasze oszczędności, bank będzie wymagał dowodu ich gromadzenia w postaci np. wyciągów z konta oszczędnościowego lub Lifetime ISA, umowy sprzedaży innej nieruchomości, samochodu itp. Jeśli pomaga nam najbliższa rodzina, to bank będzie oczekiwał oświadczenia, że darowizna jest bezzwrotna oraz wglądu do wyciągów bankowych osób, które takową darowiznę nam przekazują.

    Czas trwania kredytu

    Kredytodawca będzie chciał wiedzieć, w jakim terminie planujemy spłacić kredyt – czy będzie to 17, 25 czy 30 lat. Dla wielu kupujących, zaciąganie kredytu na okres 30 lat lub dłużej to rozwiązanie, które obniża miesięczną ratę i czyni ją bardziej przystępną. Takie rozwiązanie staje się co raz bardziej popularne, ale pamiętajmy, że zwiększa to kwotę odsetek, którą będziemy musieli spłacić przez cały okres kredytu.

    Stress test

    Kredytodawcy chcą się upewnić, że będziemy w stanie pozwolić sobie na spłatę kredytu hipotecznego, nawet jeśli stopy procentowe wzrosną. Dlatego na ogół oceniają czy będzie nas stać na wzrost rzędu 3% w ciągu pierwszych 5 lat.

    Polisy ubezpieczeniowe

    Kredytodawca będzie pytał o wszelkie produkty ubezpieczeniowe, które chronią nas i spłatę rat kredytu w przypadku utraty pracy, choroby lub wypadku np. ubezpieczenia od utraty dochodów lub ubezpieczenia na życie.

    Jeśli chcesz ustalić swoją zdolność kredytową możesz to zrobić bezpośrednio w banku. Wystarczy umówić się na wizytę (uwaga – czasami na spotkanie możemy czekać kilka tygodni). Alternatywnie możesz skorzystać z usług brokera kredytowego (Mortgage broker).

    Możesz również otrzymać pomoc przy ustaleniu swojej zdolności kredytowej od polskiego brokera w UK – Extend Finance. Pierwsza konsultacja z doradcą jest zupełnie darmowa i nie zobowiązująca.

      Twoje imię i nazwisko (wymagane)

      Twój adres e-mail (wymagane)


      Twój numer telefonu (wymagany)

      O której można do Ciebie zadzwonić?


      Twoja wiadomość (opcjonalna)

      Twoje dane kontaktowane zostaną przekazane współpracującej z nami firmie Extend Finance. Polecamy ją ze względu na zaufanie i doskonałe opinie.

      Co ma wpływ na ocenę naszej historii kredytowej?

      Przy ocenie historii kredytowej bierze się pod uwagę wiele czynników, w tym:

      • nieterminowe spłaty pożyczek, kredytów lub kart kredytowych. Nawet terminowe, ale minimalne spłaty naszej karty kredytowej mogą być źle zinterpretowane przez bank, ponieważ sugerują, że mamy problem z zarządzaniem naszym zadłużeniem;
      • postępowanie upadłościowe. Individual Voluntary Agreement, Country Court Jujements automatycznie gwarantują nam bardzo niską ocenę historii kredytowej;
      • krótka historia kredytowa lub jej brak. Jeśli nigdy wcześniej nie zaciągaliśmy kredytu lub nie mieliśmy karty kredytowej, kredytodawca będzie miał trudność w ocenie tego jak radzimy sobie z zadłużeniem. Dlatego też może założyć niekorzystny dla nas scenariusz;
      • częstotliwość aplikowania o kredyty. Jeśli aplikowaliśmy o kredyty lub karty kredytowe w krótkich odstępach czasu, kredytodawca może założyć, że mieliśmy jakieś problemy finansowe. Jeśli któreś spośród nich zostały odrzucone to jeszcze gorzej;
      • brak rejestracji na Electoral roll (voters register) – rejestr osób upoważnionych do glosowania. Spora cześć banków i building societies dzięki temu rejestrowi potwierdza naszą godność i adres – to również ma wpływ na nasz Credit score. Jeśli jeszcze nie jesteś zarejestrowany, zrób to jak najszybciej na stronie Register to vote. Pamiętaj również o zaktualizowaniu tego przy zmianie adresu.
      Co ma wpływ na ocenę naszej historii kredytowej?

      Sprawdź swój credit report zanim zaczniesz starać się o kredyt

      Bardzo istotne jest, aby dane zawarte w naszym raporcie kredytowym były aktualne. Zaleca się, aby co jakiś czas wygenerować swój raport i sprawdzić czy zawiera on poprawne dane. Raport historii kredytowej możemy wygenerować na stronach typu Experian, Equifax i Noddle (darmowe). Jeśli zauważymy jakikolwiek błąd, powinniśmy skontaktować się z odpowiednim urzędem lub instytucją, której dotyczy nieprawidłowy wpis w celu dokonania korekty. Warto również to zgłosić do agencji kredytowych w celu odpowiedniej adnotacji (notice of correction). Należy pamiętać, że informacje nie pozostają w raporcie na zawsze. Na przykład nieterminowe spłaty karty kredytowej oraz wyroki sądów okręgowych (tzw. CCJ) lub upadłość będą widoczne wyłącznie przez 6 lat.

      Przy kontakcie z bankiem lub brokerem, warto mieć swój raport gotowy, aby Twoja historia kredytowa została przez nich wzięta pod uwagę i przeanalizowana. Dzięki czemu możemy uniknąć aplikowania o kredyt, który nie zostanie nam przyznany, a to również potrafi pogorszyć naszą historie i credit score.

      Podsumowanie

      Podsumowując, Credit score to przede wszystkim potwierdzenie dla banku na ile potencjalnie będziemy dla nich dobrymi klientami, aby pożyczyli nam pieniądze. W dużym uogólnieniu – planując zakup nieruchomości i podjęcie Mortgage’u, musi on być bardzo dobry, w przeciwnym wypadku możemy otrzymać gorsze oprocentowanie lub całkowicie być odrzuconym. Mitem jest, że posiadając najwyższy wynik (np. Excellent) bank zaoferuje nam większą kwotę kredytu, niż na przykład przy wyniku bardzo dobrym (Very good).Wiele osób często myli Credit score ze zdolnością kredytową (Mortgage affordability), która natomiast określa do jakiej kwoty banki udzielą nam kredytu na zakup nieruchomości.

    • Ubezpieczenie Income Protection – co to jest i czy warto je wykupić?

      Ubezpieczenie Income Protection – co to jest i czy warto je wykupić?

      Osoby chore, które nie mogą pracować mogą liczyć na niewielkie wsparcie od rządu w postaci Universal Credit lub ESA. Pieniądze te jednak nie zawsze wystarczają do opłacenia wszystkich rachunków, raty kredytu hipotecznego, itp. Osoby samozatrudnione są jeszcze w gorszej sytuacji – nie pracując w ogóle nie zarabiają i nie przysługuje im Statutory Sick Pay, a więc muszą czekać kilka tygodni na pierwszą wypłatę UC. Jeżeli więc ktoś doznał wypadku albo na skutek choroby, nie może już pracować i nie ma dużych oszczędności, to bardzo szybko znajdzie się w trudnej finansowo sytuacji. Możemy jednak zabezpieczyć się przed nią, kupując polisę Income Protection.

      Czym jest Ubezpieczenie Income Protection?

      Income Protection, to rodzaj ubezpieczenia, które zabezpiecza nasz dochód w sytuacji wypadku lub choroby i niemożności kontynuowania pracy. Mając wykupioną taką polisę i nie mogąc pracować z powodów zdrowotnych (wypadek, choroba), możemy liczyć na odszkodowanie z firmy ubezpieczeniowej. Wysokość odszkodowania nie może przekraczać 60-70% naszych udokumentowanych zarobków przed chorobą i jest wypłacane co miesiąc przez okres zdefiniowany w polisie. Osoby chore uzyskują więc stały dochód, nie muszą martwić się o niezapłacone rachunki i mogą skupić się na powrocie do zdrowia. Po powrocie do pracy odszkodowanie przestaje być wypłacane ale jeżeli nadal opłacamy składki, to nadal jesteśmy ubezpieczeni i w momencie kolejnej choroby możemy uzyskać kolejne odszkodowanie (niektóre towarzystwa ubezpieczeniowe wymagają abyśmy przepracowali pewien okres pomiędzy chorobami).

      Income protection może zacząć działać od 1 dnia choroby, 1 tygodnia, 2 tygodni, 4 tygodni, 8 tygodni, 13 tygodni, 26 tygodni i 52 tygodni. Wybór tego okresu, tzw deferred period, wpływa na cenę miesięcznej składki – im jest krótszy, tym co miesiąc płacimy więcej. Uwaga: osoba ubezpieczona otrzyma odszkodowanie proporcjonalne do okresu choroby, np. jeżeli miesięczna kwota odszkodowania wynosi £500, deferred period 2 tygodnie, to przy chorobie trwającej 4 tygodnie odszkodowanie wyniesie £250. Dzieje się tak ponieważ: 4 tygodnie choroby – 2 tygodnie deferred period = 2 tygodnie czyli 0.5 miesiąca x £500 miesięczna kwota odszkodowania = £250 kwota do wypłaty.

      Po co mi ubezpieczenie Income Protection?

      Ile kosztuje Income Protection?

      Wysokość miesięcznej składki uzależniona jest od kilku czynników:

      • kwoty ewentualnego odszkodowania;
      • naszego wieku;
      • zawodu;
      • stanu zdrowia;
      • okresu ubezpieczenia;
      • deferred period, czyli okresu od początku choroby do momentu, w którym ubezpieczenie zacznie działać.

      Kilka składowych możemy dowolnie zmieniać, tak aby zmieścić się w naszym budżecie. Aby płacić niską miesięczną składkę możemy np. obniżyć kwotę odszkodowania albo wydłużyć deferred period. W praktyce, płacąc za income protection £15-20 wiele osób jest w stanie uzyskać miesięczne odszkodowanie na poziomie £400-500. Być może te kwoty nie są znaczące, ale na pewno się przydadzą i wraz z pomocą od rządu pozwolą na opłacenie większości rachunków. Sprawdźmy poniższy przykład:

      Jan Kowalski, 32 lata, relatywnie zdrowy, pracuje w magazynie jako 'warehouse operative’ i w razie choroby chce otrzymać odszkodowanie aż do momentu przejścia na emeryturę brytyjską. Kwota miesięcznego odszkodowania wynosi £600. Przy tych założeniach i akceptacji standardowych warunków przez towarzystwo ubezpieczeniowe, składka na Income Protection Pana Jana wyniesie co miesiąc £14.94.

      Uwaga, pamiętajmy, że składki za ubezpieczenie income protection powoli rosną w kolejnych latach. Starzejąc się częściej zapadamy na różne choroby i stanowimy dla towarzystwa ubezpieczeniowego 'większe ryzyko’.

      Ile kosztuje income protection?

      Kto może się ubezpieczyć?

      Właściwie większość osób, które pracują i nie mają specjalnie niebezpiecznego zawodu i hobby. Pamiętajmy również, że jeżeli ktoś już cierpi na jakieś schorzenia to prawdopodobnie będą one wyłączone z ubezpieczenia. Jeżeli mamy np. problemy z kręgosłupem i już kilkukrotnie byliśmy na zwolnieniu lekarskim, towarzystwo ubezpieczeniowe wyłączy choroby kręgosłupa z polisy. Oznacza to, że będziemy mogli uzyskać odszkodowanie jeżeli zachorujemy na wszystkie choroby poza schorzeniami kręgosłupa. Jeśli jednak pojawi się problem z kręgosłupem i nie będziemy mogli pracować, nie uzyskamy odszkodowania.

      W swojej praktyce jako doradca ubezpieczeniowy często spotykam wiele osób, które chcą się ubezpieczyć w sytuacji gdy pojawia się problem zdrowotny. Niestety tak to nie działa, powinniśmy ubezpieczyć się gdy jesteśmy zdrowi – jeżeli już jesteśmy chorzy nikt nas nie ubezpieczy albo za ubezpieczenie zapłacimy znacznie więcej.

      Czy i kiedy warto się ubezpieczyć?

      Nie chcę tutaj zachęcać nikogo na siłę aby się ubezpieczył ale wydaje mi się, że w kilku sytuacjach zdecydowanie warto się ubezpieczyć. Zwłaszcza, że większość osób zapłaci za income protection co miesiąc około £20. Te sytuacje to:

      • Posiadanie kredytu hipotecznego albo innych zobowiązań, które musimy co miesiąc spłacać. Wypadek czy choroba i utrata dochodu mogą w skrajnych sytuacjach doprowadzić albo do utraty nieruchomości albo do popadnięcia w jeszcze większe długi.
      • Niewielkie oszczędności – posiadanie funduszu bezpieczeństwa umożliwi nam przeżycie kilku tygodni czy miesięcy bez dochodu. Bez oszczędności trudno nam będzie opłacić podstawowe rachunki. Pamiętajmy też o sporej biurokracji w UK i o fakcie, że na ewentualne pieniądze od rządu nie pojawią się szybko.
      • Bycie samozatrudnionym – mając własny biznes, nie pracując nie zarabiamy i w ciągu kilku tygodni nasza sytuacja finansowa może być naprawdę trudna.
      • Bycie jedynym żywicielem rodziny – w sytuacji utraty dochodu osoby takie nie mogą polegać na zarobkach partnera i finanse całej rodziny ulegają załamaniu.

      Oczywiście nie są to warunki koniecznie. Właściwie niemal każda osoba, która pracuje i chce chronić swój dochód może się ubezpieczyć.

      Czy i kiedy warto się ubezpieczyć?

      Gdzie kupić income protection?

      Serwis Smartpolak zachęca do skorzystania z usług Extend Finance w zakresie doboru ubezpieczenia. Wystarczy wysłać zgłoszenie na stronie lub poprzez formularz kontaktowy poniżej. Usługa doradcza jest bezpłatna i nie zobowiązuje do zakupu polisy. Kontakt z doradcą ubezpieczeń może odbyć się zarówno w języku polskim, jak i angielskim.

      Mam nadzieję, że dzięki tym informacjom dowiedziałeś się czegoś nowego o ubezpieczeniach w UK. Jeżeli masz jakieś pytania dotyczące tej tematyki, skorzystaj proszę z komentarzy poniżej.

        Twoje imię i nazwisko (wymagane)

        Twój adres e-mail (wymagane)


        Twój numer telefonu (wymagany)

        O której można do Ciebie zadzwonić?


        Twoja wiadomość (opcjonalna)

        Twoje dane kontaktowane zostaną przekazane współpracującej z nami firmie Extend Finance. Polecamy ją ze względu na zaufanie i doskonałe opinie.

      • Pytania do księgowego w UK – część druga

        Pytania do księgowego w UK – część druga

        Chciałem dzisiaj wrócić raz jeszcze do tematyki prowadzenia firmy i księgowości w UK. Małe polskie firmy w Wielkiej Brytanii dobrze sobie radzą, ale ich właścicielom często brakuje wiedzy z zakresu księgowości. Zamiast odpowiadać na różne przysyłane nam drogą mailową pytania, postanowiłem zebrać je w formie artykułu i w razie potrzeby odesłać do niego zainteresowane osoby.

        Pytania do księgowego w UK - część druga

        Ponieważ sam nie jestem księgowym, tak jak i w poprzednim artykule Pytania do księgowego w UK, i tym razem korzystam z wiedzy ekspertów z firmy SOVA Accounting.

        Jeżeli prowadzicie działalność gospodarczą w Wielkiej Brytanii i szukacie profesjonalnej firmy księgowej, to zachęcam do zapoznania się z ich ofertą. Czytelnicy bloga, zamawiając pierwszą usługę księgową w firmie SOVA Accounting otrzymują zniżkę w wysokości 10% (szczegóły przy końcu artykułu).

        Zacznijmy od pytania, które może nasunąć się osobom rozważającym powrót do kraju.

        Gdzie osoby samozatrudnione płacą niższe podatki, w Polsce czy w UK?

        To zależy od zarobków. Kwota wolna od podatku dochodowego w Wielkiej Brytanii to £12,570 rocznie, a od dochodów z przedziału £12,570 – £50,270 płaci się 20% podatku dochodowego (a już 40% powyżej £50,270 rocznie). Składki na ubezpieczenie społeczne (NIC) dla osób samozatrudnionych w UK są raczej niskie i zależne od wysokości dochodów.

        W Polsce mamy możliwość skorzystania z ulgi na start (zwolnienie ze składek na ubezpieczenie społeczne przez pierwsze 6 miesięcy prowadzenia działalności), małego ZUSu (zredukowane składki ubezpieczeniowe przez 2 lata) oraz 3 opcje rozliczania podatku dochodowego:

        • skalę podatkową (12% podatku od dochodów nieprzekraczających 120 000 zł rocznie i 32% powyżej tej kwoty),
        • podatek liniowy (19% od wszystkich dochodów) lub
        • ryczałt (w zależności od branży od 2% do 17%, opłacane od całości przychodów).

        Podsumowując, osoby rozpoczynające działalność gospodarczą, które nie mają jeszcze sporych dochodów płacą niższe podatki w UK, zaś te, których działalność zdążyła się już rozwinąć płacą niższe podatki w Polsce zazwyczaj dzięki ryczałtowi lub podatkowi liniowemu.

        Gdzie osoby samozatrudnione płacą niższe podatki, w Polsce czy w UK?

        Część naszych czytelników obok pracy na etacie zarabia dodatkowe pieniądze sprzedając na Ebay’u, wykonując jakieś drobne usługi (pieczenie ciast, mycie okien i samochodów czy prace w ogrodzie).

        Czy osoby te powinny zarejestrować działalność gospodarczą? Być może jest jakiś pułap przychodów, po którego osiągnięciu takie hobby staje się biznesem?

        Mieszkańcy Wielkiej Brytanii zobowiązani są do rejestracji działalności (rejestracji jako Self-Employed) jeśli ich dochód z tego rodzaju prac dodatkowych przekracza £1,000 rocznie.

        W Polsce możliwe jest prowadzenie działalności nierejestrowanej tak długo, jak miesięczny przychód z tej działalności nie przekracza 3 499,50 zł. Ponadto, można rozliczać się ze zleceniodawcami przez popularne umowy cywilnoprawne, czyli umowę zlecenia lub umowę o dzieło.

        W jaki sposób możemy zarejestrować działalność gospodarczą w UK? Czy musimy spełniać jakieś warunki?

        Cały ten proces można przeprowadzić przez Internet. HMRC publikuje wiele przydatnych przewodników w tym zakresie, jak np. Przewodnik dotyczący rejestracji Self-Employed: Working for yourself.

        W jaki sposób możemy zarejestrować działalność gospodarczą w UK? Czy musimy spełniać jakieś warunki?

        Jakie są podstawowe różnice między bycie samozatrudnionym w UK i prowadzeniem spółki LTD?

        Podstawowa różnica leży w rozróżnieniu pomiędzy firmą a jej właścicielem czy dyrektorem. Osoby samozatrudnione faktycznie prowadzą działalność gospodarczą, prowadzą firmę, ale za wszystkie jej zobowiązania odpowiadają własnym majątkiem, wszystkie umowy podpisują samodzielnie i rezydencja podatkowa firmy jest nieodłączna od rezydencji podatkowej właściciela.

        Spółka LTD to brytyjski odpowiednik polskiej spółki z o.o., a więc spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Oznacza to, że wspólnicy (właściciele) spółki nie odpowiadają za jej zobowiązania osobistym majątkiem, a jedynie wkładem wniesionym do kapitału zakładowego.

        Spółka LTD posiada własną osobowość prawną – to spółka zawiera umowy i zaciąga kredyty, a później realizuje swoje zobowiązania. Ponadto, rezydencja podatkowa spółki jest niezależna od rezydencji podatkowej wspólników czy poszczególnych dyrektorów (członków zarządu), dlatego osoby mieszkające na co dzień w Polsce mogą prowadzić spółkę LTD w UK, ale i LLC w Stanach Zjednoczonych, GmbH w Niemczech, s.r.l. we Włoszech itd.

        Temat ten jest dobrze opisany w artykule pt. „Różnice pomiędzy Sole Trader a Limited Company w UK

        Osoby pracujące na etacie otrzymają emeryturę pracowniczą (workplace pension) natomiast osoby samozatrudnione mogą finansować sobie prywatną emeryturę.

        Czy odprowadzane składki na emeryturę prywatną mogą być traktowane jako wydatek firmy?

        Jak najbardziej, zarówno dla osób samozatrudnionych, jak i spółek LTD opłacających składki NIC na emeryturę dla swoich pracowników, tego typu wydatku mogą stanowić koszt uzyskania przychodu.

        Czy odprowadzane składki na emeryturę prywatną mogą być traktowane jako wydatek firmy?

        Czy brexit w jakiś sposób zmienił sytuację osób samo-zatrudnionych w UK? Jak wygląda kwestia handlu i przewozu towarów między Polską i Wielka Brytanią?

        Brexit nie wpłynął znacząco na sytuację osób samozatrudnionych wewnątrz Wielkiej Brytanii, ale faktycznie wpłyną na działalność tych osób, które importują towary do UK lub eksportują do innych krajów. Przygotowaliśmy listę rządowych przewodników, które pomogą Ci znaleźć odpowiednie informacje dotyczące handlu między Polską a Wielką Brytanią zależnie od tego, w jakiej branży działasz, zobacz: Handel z UK po Brexicie – nowe przepisy od 2021 roku.

        Jeszcze kilka lat temu Polacy mieszkający w Polsce regularnie zakładali spółki LTD w UK. Czy ten trend nadal się utrzymuje, czy też aktualnie nie ma już znaczących korzyści z prowadzenia spółki w UK?

        Ten trend nadal się utrzymuje, aczkolwiek zmienia się nieco profil osób zainteresowanych rejestracją firmy za granicą. W tym momencie trafia do nas zdecydowanie więcej osób, które prowadzą już biznes w Polsce i chcą rozszerzyć swoją działalność na rynki międzynarodowe począwszy od Wielkiej Brytanii. Trafiają się również firmy, które sprzedają już sporo za granicę, zarejestrowały firmę do VAT w UK i decydują się na przeniesienie siedziby swojej działalności na Wyspy z uwagi na stabilność i przewidywalność tamtejszych przepisów oraz rozpoznawalność brytyjskiej formy prawnej.

        W 2021 roku zniesiono w Polsce możliwość stosowania ulgi abolicyjnej dla dochodów z UK, oznacza to, że osoba mieszkająca na co dzień w Polsce musi opodatkować całe swoje wynagrodzenie z UK zgodnie z polskimi zasadami dotyczącymi podatku dochodowego. Wciąż można prowadzić firmę na Wyspach, a działanie tej firmy będzie regulowane brytyjskimi przepisami, mowa tu jedynie o podatku dochodowym od pensji dyrektora.

        Jeśli więc chodzi o podatek dochodowy, spółka LTD nie różni się pod tym kątem od prowadzenia działalności gospodarczej, której dochód będzie opodatkowany zgodnie ze skalą podatkową, aczkolwiek jeśli mówimy ogólnie o opłacalności prowadzenia biznesu – nowy ład sprawił, że sytuacja zmieniła się na korzyść Wielkiej Brytanii.

        Czy brexit w jakiś sposób zmienił sytuację osób samo-zatrudnionych w UK? Jak wygląda kwestia handlu i przewozu towarów między Polską i Wielka Brytanią?

        Czy osoby samozatrudnione w UK muszą korzystać z jakiegoś programu księgowego, czy też wystarczy im zeszyt z fakturami i wydatkami?

        Od 2019 roku brytyjski rząd stopniowo wprowadza w życie system Making Tax Digital (MTD). Między innymi, nakłada on na przedsiębiorców obowiązek korzystania z kompatybilnego programu księgowego. Osoby samozatrudnione, które są zarejestrowane jako podatnicy VAT, od 2022 roku mają obowiązek korzystać z programów księgowych. Jeśli chodzi o resztę Sole Traderów, czeka ich to samo – od 2026 roku, poprzez system MTD będzie rozliczany Income Tax dla osób samozatrudnionych i landlordów, których dochody przekroczą £50,000, a w 2027 limit ten zmniejszy się do £30,000. Oczywiście zostanie pewna garstka przedsiębiorców, którzy będą nadal mogli korzystać z zeszytu i excela, ale jeśli zamierzają oni rozwijać swoją działalność, muszą się przygotować na zmianę sposobu księgowości.

        Czy zakup samochodu, który służy do wykonywania pracy, jest wydatkiem firmy i obniża jej zysk?

        Oczywiście, zakup samochodu koniecznego do pracy będzie dla firmy kosztem uzyskania przychodu i obniży wysokość zysku podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

        Samochód można wliczyć w koszty działalności na kilka sposobów, a o tym który z nich będzie najbardziej opłacalny dla Twojej firmy, najłatwiej będzie zdecydować po konsultacji z księgowym.

        Co dzieje się w sytuacji, w której korzystamy z samochodu zarówno w pracy jak i w życiu prywatnym?

        To zależy, osoba samozatrudniona może wliczać w koszty działalności te koszty eksploatacji samochodu, które będą związane z prowadzeniem biznesu, ich listę znajdziesz w przewodniku: Expenses if you’re self-employed: Car, van and travel expenses.

        Jeśli jednak prowadzisz spółkę LTD i posiadasz prywatny samochód, który wykorzystujesz do celów firmowych, najłatwiej będzie rozliczyć jego eksploatację przez kilometrówkę (mileage): Travel – mileage and fuel rates and allowances.

        Oczywiście osoba samozatrudniona również może korzystać z kilometrówki, a spółka LTD może posiadać własną flotę samochodów firmowych, ale powyżej wspomniane metody wydają mi się najprostsze, jeśli mówimy o jednoosobowej działalności lub niewielkiej spółce LTD.

        Co dzieje się w sytuacji, w której korzystamy z samochodu zarówno w pracy jak i w życiu prywatnym?

        Wróćmy jeszcze na moment do kwestii wydatków jednoosobowej firmy.

        Czy zakup żywności, np. kanapki w sklepie czy śniadania w McDonald’s, może być wydatkiem firmy?

        Jeśli to część Twojej codziennej rutyny, niezależnej od prowadzonego biznesu, niestety, ale nie będzie to możliwe. Jeśli jednak idziesz do restauracji i kawiarni podczas podróży biznesowej lub w trakcie realizowanej usługi, jak najbardziej. Podobnie, jeśli śniadanie w McDonald’s byłoby śniadaniem biznesowym, gdzie Twoja firma pokryłaby koszty zarówno Twoje jak i klienta, z którym się spotykasz.

        Traktowanie wydatków na jedzenie jako kosztów uzyskania przychodu osób zatrudnionych jest zaskakująco skomplikowane, przyjmijmy jednak, że wszelkie takie koszty, które są związane lub wynikają bezpośrednio z prowadzonej przez Ciebie działalności, mogą zostać potraktowane jako koszty uzyskania przychodu Twojej firmy. Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej na ten temat, tutaj znajdziesz ciekawy artykuł od DNS Accountants: Self-employed daily food allowance.

        W trakcie pandemii koronawirusa wiele osób zaczęło pracować w domu ponosząc pewne wydatki (wyposażenie biura, zakup sprzętu komputerowego, subskrypcji, używanie większej ilości prądu, etc.).

        Czy prowadząc działalność z domu, można pewne wydatki traktować jako koszty prowadzenia działalności i jeśli tak to jakie?

        Oczywiście, w tej sytuacji, trochę podobnie jak z opisaną wyżej kwestią pożywienia, wszelkie wydatki związane bezpośrednio z realizowaną przez Ciebie działalnością, możesz wliczyć w koszty uzyskania przychodu firmy.

        Jeśli mówimy o zwiększonych wydatkach na prąd, albo użytkowaniu części mieszkania dla celów biznesowych, kwestia ta trochę się komplikuje. Jak pewnie zauważyłeś, lubię korzystać z przewodników publikowanych przez HMRC, bo są naprawdę czytelne i obszerne w treści. Oczywiście i dla tego tematu znajdzie się odpowiedni przewodnik: Expenses if you’re self-employed: Office, property and equipment.

        Czy prowadząc działalność z domu, można pewne wydatki traktować jako koszty prowadzenia działalności i jeśli tak to jakie?

        Czy możesz na koniec opowiedzieć o prowadzeniu księgowości przez Sova Accounting. Jakiego typu usługi świadczycie, ile to kosztuje i dlaczego warto skorzystać z waszej oferty?

        Świadczymy pełne usługi księgowe dla działalności gospodarczych i spółek z ograniczoną odpowiedzialnością w Polsce i w Wielkiej Brytanii (self-employed i spółka LTD) oraz pomagamy w rejestracji i rozliczaniu VAT w UK dla zagranicznych podmiotów.

        Mówiąc o świadczeniu pełnych usług księgowych, dokładnie to mam na myśli. Przedsiębiorcy korzystający z naszych usług mają obowiązek dostarczyć nam wystawione i otrzymane faktury na czas i czasami udzielić informacji, jakich możemy potrzebować do przygotowania rozliczeń. To wszystko. Jeśli współpracujesz z nami, tutaj kończą się kwestie księgowe, które tak wielu przedsiębiorców przyprawiają o ból głowy, bo całą resztą zajmą się nasi specjaliści.

        Podsumowanie naszej oferty i standardowych usług znajdziesz na stronie: SOVA Accounting: Oferta a jeśli interesują Cię inne usługi lub chcesz porozmawiać o szczegółach poszczególnych pakietów, albo po prostu nurtujących Cię kwestiach księgowych dotyczących działalności w Polsce lub w UK, napisz do nas lub umów się na bezpłatną 30-minutową konsultację z jednym z naszych doradców.

        Czy czytelnicy naszego bloga mogą liczyć na jakąś zniżkę w Waszej firmie? :)

        Oczywiście! Dla wszystkich osób, które trafią do nas przez portal smartpolak.co.uk przygotowaliśmy zniżkę -10% na pierwszą usługę. Pamiętajcie tylko, aby podczas kontaktu z nami, czy to przez wiadomość mailową, czy podczas konsultacji, wspomnieć o tym jak do nas trafiliście lub dopisać hasło “smartpolak”.

        Dziękuję za rozmowę i rzeczowe odpowiedzi.

        Dziękuję również!


        To wszystko na dzisiaj. Mam nadzieję, że te informacje pomogą Wam w prowadzeniu firm w UK. Jeżeli nie czytaliście wcześniejszego wpisu, to jeszcze raz zachęcam do lektury Pytań do księgowego w UK. Oczywiście jeśli macie jakieś dodatkowe pytania, które nie znalazły się w artykułach, to możecie wpisać je poniżej.

        *serwis Smart Polak może również uzyskać prowizję od SOVA Accounting za polecenie usługi

      • Self Assessment w UK – jak rozliczyć podatek?

        Self Assessment w UK – jak rozliczyć podatek?

        Pracujesz w Wielkiej Brytanii jako samozatrudniony, wynajmujesz nieruchomość, masz dochody z inwestycji lub po prostu zarobiłeś trochę więcej niż wynoszą Twoje standardowe przychody? Jeśli tak, prawdopodobnie będziesz musiał samodzielnie rozliczyć się z podatku. Brytyjskim systemem, służącym do zgłaszania swoich dochodów do HMRC, czyli urzędu skarbowego jest Self Assessment. W przeciwieństwie do pracy na etacie, gdzie podatki ma obowiązek rozliczać pracodawca, ty jesteś odpowiedzialny za raportowanie swoich przychodów i zapłatę należytej kwoty. Choć może brzmieć to skomplikowanie, cały proces może przebiec bez większego stresu – zwłaszcza jeśli wiesz, gdzie, kiedy i jak to robić. W tym artykule wyjaśnimy, kto jest zobowiązany do złożenia Self Assessment, jak się zarejestrować oraz zwrócimy uwagę na najważniejsze terminy i kary, związane z nieprzestrzeganiem narzuconych dat.

        Self Assessment w UK

        Kto jest zobowiązany do złożenia Self Assessment?

        Jak już wspomnieliśmy wcześniej, jesteś zobowiązany do rozliczenia się w systemie Self Assessment wtedy, gdy Twoje dochody nie są rozliczane automatycznie w systemie PAYE (Pay As You Earn), z którego korzystają pracodawcy. W takich sytuacjach to Ty, jako podatnik, jesteś odpowiedzialny za zgłoszenie swoich przychodów oraz obliczenie i zapłatę należnego podatku. Obowiązek ten dotyczy między innymi osoby, które:

        • Prowadzą działalność na własny rachunek i uzyskały w ciągu roku przychód przekraczający £1,000;
        • Są członkami spółki biznesowej (business partnership);
        • Były zobowiązane do zapłaty podatku od zysków kapitałowych (Capital Gains Tax), na przykład w sytuacji sprzedaży majątku, którego wartość wzrosła;
        • Muszą zapłacić opłatę za zasiłek dla dzieci o wysokich dochodach (High Income Child Benefit Charge), jeśli ich dochód przekroczył £60,000 rocznie.

        To jednak nie są wszystkie przypadki, w których jest wymagane złożenie zeznania podatkowego. Obowiązek ten dotyczy również osób, które uzyskały dochód, od którego nie został automatycznie odprowadzony podatek. Przykładowo:

        • Dochód z wynajmu nieruchomości (np. pokoju, mieszkania lub domu);
        • Dochody z zagranicy, które nie są automatycznie rozliczane przez HMRC;
        • Przychody z inwestycji, dywidend lub oszczędności;
        • Inne nieopodatkowane dochody, takie jak napiwki, prowizje.

        Obowiązek złożenia Self Assessment nie zawsze jest oczywisty, dlatego warto sprawdzić swoją sytuację, szczególnie jeśli posiada się więcej niż jedno źródło dochodu. Brytyjski urząd skarbowy umożliwia zweryfikowanie swojej sytuacji w kilka minut : Sprawdź, czy musisz złożyć Self Assessment.

        Rejestracja do Self Assessment – jak to zrobić?

        Aby móc rozliczyć podatek w systemie Self Assessment, musisz najpierw zarejestrować się w systemie HMRC. Istnieją dwa przypadki rejestracji, gdy robisz to po raz pierwszy, oraz w sytuacji, gdy zarejestrowałeś się już wcześniej.

        Rejestracja do Self Assessment

        Jeżeli wcześniej nie składałeś zeznania podatkowego, musisz zarejestrować się do Self Assessment najpóźniej do 5 października po zakończeniu roku podatkowego, którego dotyczy rozliczenie. Przykładowo, jeśli musisz złożyć wniosek za rok 2024/2025, rejestracja powinna zostać wykonana do 5 października 2025. Rejestracja jest dokonywana w pełni online, poprzez stronę HMRC, zakładając konto Government Gateway i wypełniając odpowiedni dla Twojej sytuacji formularz:

        • CWF1, jeśli jesteś samozatrudniony;
        • SA1, jeśli masz inne dochody (np. z wynajmu, inwestycji czy pracy zagranicznej).

        Podczas wypełniania formularzu będziesz musiał podać powód rejestracji oraz poszczególne dane osobowe:

        • Pełne imię i nazwisko;
        • Datę urodzenia;
        • adres pocztowy (może być spoza Wielkiej Brytanii)
        • Numer telefonu dziennego;
        • Numer ubezpieczenia społecznego w Wielkiej Brytanii, jeśli takowy posiadasz.

        Po wypełnieniu formularza rejestracyjnego, otrzymasz na swoją pocztę numer UTR (Unique Taxpayer Reference) oraz kod aktywacyjny, który należy użyć do uruchomienia usługi Self Assessment w swoim profilu użytkownika. HMRC powinno wysłać te dane do 21 dni od złożenia formularza, w formie listu, jednak możesz skrócić czas oczekiwania, korzystając z aplikacji HMRC lub swojego konta. Warto jednak zarejestrować się wcześniej, nie ryzykując opóźnieniem złożenia deklaracji, a co za tym idzie, automatycznymi karami.

        Jeśli składałeś deklarację w poprzednich latach, nie musisz rejestrować się ponownie. Wystarczy, że zalogujesz się na swoje konto HMRC i sprawdzisz, czy usługa Self Assessment jest aktywna. Jeśli jednak została ona zawieszona, możesz ją przywrócić, kontaktując się z urzędem. W kolejnym kroku następuje złożenie deklaracji (tzw. Tax Return) i musi zostać wykonane do 31 stycznia roku następującego po zakończeniu danego roku podatkowego.

        Jakich terminów musisz przestrzegać, aby nie dostać kary?

        W systemie Self Assessment obowiązują Cię dwa kluczowe terminy, których musisz przestrzegać, aby nie zostały nałożone na Ciebie kary ze strony urzędu skarbowego.

        Pierwszy termin dotyczy osób składających zeznanie podatkowe po raz pierwszy. Ostatnim dniem na rejestrację jest 5 października. Skutkiem rejestracji po ustalonym przez HMRC terminie, może być skrócenie czasu na złożenie deklaracji oraz potencjalnymi karami.

        terminy w Self Assessment

        Drugim, najistotniejszym terminem wyznaczonym przez urząd skarbowy jest 31 stycznia – ostatni dzień na złożenie deklaracji online oraz zapłatę podatku za zakończony rok podatkowy, trwający od 6 kwietnia do 5 kwietnia roku następnego. W przypadku składania deklaracji w formie papierowej termin ten przypada nieco wcześniej, ponieważ na dzień 31 października.

        Przestrzeganie tych dat jest o tyle istotne, że nie wywiązanie się z nich wiąże się z automatycznymi sankcjami – opóźnienie rejestracji może skutkować utrudnieniem procesu rozliczenia, a niezłożenie deklaracji i niezapłacenie podatku do 31 stycznia jest przyczyną natychmiastowych kar, o których opowiemy poniżej.

        Jakie kary grożą za nieprzestrzeganie terminów?

        Niedotrzymanie obowiązku złożenia zeznania podatkowego może wiązać się z licznymi, kosztownymi karami, które są naliczane automatycznie i mogą rosnąć wraz z upływem czasu.

        Niezależnie od tego, czy masz jakikolwiek podatek do zapłaty, jeśli nie złożysz deklaracji do 31 stycznia, HMRC automatycznie naliczy karę w wysokości £100. W przypadku dłuższego opóźnienia, koszty znacząco rosną:

        • Po 3 miesiącach od terminu – urząd skarbowy dolicza £10 dziennie, maksymalnie do £900;
        • Po 6 miesiącach od terminu – 5% zaległego podatku lub £300 (w zależności od tego, która kwota jest wyższa);
        • Po 12 miesiącach od terminu – również 5% podatku lub £300.

        Warto również wiedzieć, że w przypadku spóźnieniem się ze złożeniem zeznania podatkowego spółki, wszyscy wspólnicy zostaną obciążeni karą. Jeśli twoje opóźnienie wiąże się także z zapłatą podatku, musisz być przygotowany na dodatkowe kary:

        • 5% niezapłaconego podatku po upływie 30 dni;
        • następnie 5% po upływie 6 miesięcy;
        • kolejne 5% po upływie 12 miesięcy.
        Jakie kary grożą za nieprzestrzeganie terminów?

        Dodatkowo, urząd skarbowy (HMRC) nalicza odsetki od kwoty zadłużenia. Stawki te są zależne od wysokości stopy bazowej Banku Anglii i aktualizowane co kwartał. Aktualnie obowiązująca stopa odsetek od 28 maja 2025 roku, wynosi 8,25% rocznie. Gdy otrzymujesz zwrot nadpłaconego podatku, HMRC również wypłaca odsetki, ale według niższej stawki, która również od maja 2025 wynosi 3,25% rocznie.

        Making Tax Digital – czym jest i jak wpłynie na Self Assessment?

        Making Tax Digital (MTD) jest inicjatywą brytyjskiego urzędu skarbowego. Jej celem jest w pełni przejście na cyfrowe rozliczanie podatków. Gdy projekt wejdzie w życie, podatnicy będą musieli korzystać z oprogramowania księgowego, które automatycznie przesyła informacje o ich dochodach i kosztach do systemu HMRC.

        Co to oznacza dla osób rozliczających się przez Self Assessment? Na ten moment MTD obejmuje jedynie firmy płacące VAT, jednak od kwietnia 2026 roku będzie również obowiązywał osoby fizyczne, które samodzielnie rozliczają swoje dochody – przykładowo dla osób samozatrudnionych lub wynajmujących nieruchomości, jeśli ich roczny dochód z tych źródeł przekroczy £50,000. Oznacza to, że od wspomnianej daty, podatnik zamiast jednej deklaracji podatkowej składanej raz w roku, będzie musiał:

        • Prowadzić cyfrową ewidencję dochodów i kosztów – wszystkie transakcje będą musiały być rejestrowane w oprogramowaniu HMRC;
        • Składać kwartalne raporty – co trzy miesiące będzie wymagane składanie sumarycznych danych z ostatniego kwartału w zakresie przychodów i wydatków;
        • Złożyć roczne podsumowanie (tzw. End of Period Statement) – podsumowanie za cały rok podatkowy.

        Zmiana ta, choć może wydawać się zawiła, ma na celu przyspieszenie i zautomatyzowanie procesu rozliczeń oraz przejrzystość finansów.

        Osoby samozatrudnione, wynajmujące nieruchomości, uzyskujące przychody z inwestycji, z zagranicy lub przekraczające określony próg dochodowy są zobligowane do samodzielnego złożenia deklaracji podatkowej w systemie Self Assessment. Jest to rozwiązanie funkcjonujące w Wielkiej Brytanii, przeznaczone dla osób, których dochody nie są automatycznie odprowadzane przez pracodawcę. W tym celu, muszą samodzielnie zarejestrować się w systemie oraz prowadzić ewidencję przychodów i kosztów w określonym terminie. Terminowe złożenie deklaracji i opłacenie należnego podatku jest niezwykle istotne – w przeciwnym razie mogą zostać nałożone kary finansowe oraz odsetki. Warto również pamiętać, że od kwietnia 2026 roku, osoby fizyczne spełniające powyższe kryteria, których dochody przekraczają £50,000 rocznie, będą objęte nowym systemem MTD, który ma na celu uproszczenie i uszczelnienie systemu.

      • Jobseeker’s Allowance – komu przysługuje, ile wynosi i jak aplikować?

        Jobseeker’s Allowance – komu przysługuje, ile wynosi i jak aplikować?

        Zastanawiasz się na jakie wsparcie możesz liczyć, zostając bezrobotnym w Wielkiej Brytanii? W UK istnieją świadczenia, które mają na celu wesprzeć osoby pozostające bez pracy. System zasiłków w tym kraju przeszedł jednak spore zmiany. Wcześniej znany Jobseeker’s Allowance został w dużej mierze zastąpiony przez Universal Credit, jednak zasiłek dla osób bez pracy wciąż istnieje w formie New Style Jobseeker’s Allowance.

        Czym jest Jobseeker's Allowance?

        Kto może pobierać zasiłek Jobseeker’s Allowance?

        W Wielkiej Brytanii świadczenie JSA nie jest już możliwe dla osób, które dopiero ubiegają się o zasiłek. Ze świadczenia Jobseeker’s Allowance, czyli Income-based JSA i Contribution-based JSA mogą korzystać osoby, które zaczęły je pobierać przed wprowadzeniem Universal Credit. Osoby, które wciąż pobierają JSA muszą jednak dalej spełniać określone wytyczne:

        • Być bezrobotne lub pracować mniej niż 16 godzin;
        • Mieszkać w Wielkiej Brytanii i mieć prawo do publicznych funduszy;
        • Mieć ukończony 18 rok życia ale być poniżej wieku emerytalnego;
        • Aktywnie poszukiwać pracy;
        • W przypadku Contribution-based Jobseeker’s Allowance – osoba pobierająca zasiłek musiała w przeszłości opłacać składki National Insurance przez dwa lata podatkowe.

        Osoby pobierające „stare” JSA wciąż mogą je pobierać jeśli dalej spełniają powyższe warunki oraz jeśli ich sytuacja życiowa nie uległa zmianie. W przypadku zmiany miejsca zamieszkania, statusu rodzinnego lub wysokości dochodów, osoby pobierające opisany zasiłek zostaną przeniesione automatycznie do Universal Credit.

        Czym jest New Style Jobseeker’s Allowance i jakie wytyczne trzeba spełniać?

        Jak już wcześniej wspominaliśmy system świadczeń w UK został zreformowany. New Style Jobseeker’s Allowance jest to aktualna wersja JSA, która jest formą wsparcia finansowego dla osób bezrobotnych lub pracujących mniej niż 16 godzin tygodniowo. Aby kwalifikować się do tego świadczenia musisz spełniać dane warunki :

        • Mieć ukończone 18 lat ale być poniżej wieku emerytalnego;
        • Mieszkać w Wielkiej Brytanii i mieć prawo do publicznych funduszy;
        • Przez co najmniej 2 pełne lata podatkowe pracowałeś i opłacałeś składki National Insurance w klasy pierwszej;
        • Jesteś zdolny do pracy i aktywnie jej poszukujesz;
        • Nie masz choroby lub niepełnosprawności, która ograniczałaby Twoją zdolność do pracy.

        Warto również wiedzieć, że w przypadku New Style Jobseeker’s Allowance, twoje oszczędności oraz dochody twojego partnera nie mają wpływu na możliwość ubiegania się o te świadczenie. Możesz również ubiegać się w tym samym czasie o New Style JSA oraz Universal Credit, jeśli spełniasz warunki obu świadczeń. Więcej informacji o Universal Credit znajdziesz w naszym artykule poświęconym temu zagadnieniu.

        Ile wynosi New Style JSA?

        Kwota zasiłku JSA

        Kwota zasiłku jest zależna od wieku osoby składającej wniosek. Osobom w wieku 18-24 lat przysługuje £72.90 tygodniowo, natomiast osobom powyżej 25 roku życia przysługuje kwota wynosząca £92.05 tygodniowo. Świadczenie wypłacane jest cyklicznie co dwa tygodnie i jest możliwe przez okres nie dłuższy niż 182 dni, czyli pół roku.

        Jak złożyć wniosek?

        Wniosek o świadczenie New Style Jobseeker’s Allowance możemy złożyć bez konieczności wychodzenia z domu. Cały proces odbywa się za pośrednictwem oficjalnej strony rządowej GOV.UK. Aby ubiegać się o zasiłek będziesz potrzebować:

        • National Insurance Number;
        • Dane konta bankowego lub rachunku w spółdzielni budowlanej (lub dane członka rodziny albo zaufanego przyjaciela);
        • Szczegóły zatrudnienia w ciągu ostatnich 6 miesięcy, w tym dane kontaktowe pracodawcy i daty współpracy z nim.
        składanie wniosku o JSA

        Po wysłaniu wniosku, w przeciągu 14 dni skontaktuje się z tobą Departament Pracy i Emerytur (DWP) i zostaniesz zaproszony na rozmowę kwalifikacyjną w oddziale Jobcentre Plus lub dostaniesz list wyjaśniający odrzucenie twojego wniosku. Pamiętaj, że zawsze możesz odwołać się od decyzji DWP i wnieść o ponowne rozpatrzenie twojego roszczenia.

        Spotkanie z DWP – co warto wiedzieć?

        Jak już wspominaliśmy, po rozpatrzeniu pozytywnie Twojego wniosku o świadczenie New Style JSA, zostaniesz zaproszony na rozmowę w lokalnym biurze Jobcentre Plus. Spotkanie jest obowiązkowym etapem ubiegania się o zasiłek i bez niego Twoje świadczenie nie zostanie zatwierdzone. Rozmowa ma na celu potwierdzenie twojej tożsamości, omówienie Twojej sytuacji zawodowej oraz ustalenie tzw. claimant commitment, czyli planu działania związanego z poszukiwaniem pracy. Jeśli potrzebujesz wsparcia podczas spotkania ze względu na niepełnosprawność lub Twój niski poziom języka obcego, skontaktuj się ze swoim Jobcentre Plus przed rozmową.

        Twój rozmówca będzie potrzebował wypunktowanych poniżej dokumentów aby potwierdzić Twoją tożsamość ;

        • Jeden fotograficzny dowód tożsamości (np. aktualny paszport, prawo jazdy, zezwolenie na pobyt stały);
        • Jeden dowód adresu (np. rachunek za podatek lokalny/media wystawiony w ciągu ostatnich 6 miesięcy);
        • Jeszcze jeden dowód tożsamości (np. P60, książeczka oszczędnościowa, aktualna karta debetowa/kredytowa/sklepowa z wyciągiem potwierdzającym dane z karty).
        rozmowa kwalifikacyjna

        Podczas spotkania kwalifikacyjnego musisz zaakceptować umowę tzw. zobowiązanie wnioskodawcy, które mówi o tym jakie kroki będziesz podejmować aby znaleźć miejsce pracy. Wspomniana umowa może obejmować ;

        • Co będzie trzeba robić aby szukać pracy (np. zarejestrować się w agencjach rekrutacyjnych, napisać CV)
        • Ile godzin w tygodniu będzie trzeba poświęcić na poszukiwanie pracy

        Warto też wiedzieć, że w wypadku nie wywiązania się z ustalonych w umowie zapewnień, twoje świadczenie JSA może zostać obniżone lub wstrzymane.

        Twój wniosek o JSA został odrzucony? Nie wszystko stracone!

        Zdarzają się przypadki gdy roszczenie o świadczenie zostaje odrzucone. Jeśli znalazłeś się w tej sytuacji nie panikuj. Przede wszystkim warto dokładnie przeczytać powód odrzucenia wniosku, który będzie zawarty w liście od DWP. Czasem problem może wynikać z niekompletnych informacji, brakujących dokumentów lub błędów. Jeśli to nie kwestia przeoczenia, zawsze możesz odwołać się od decyzji DWP. W takiej sytuacji masz jeden miesiąc od daty decyzji, aby dokładnie opisać czemu nie zgadzasz się z werdyktem. W przypadku, gdy po ponownym rozpatrzeniu, twoja sytuacja się nie zmieni możesz złożyć apelacje do niezależnego trybunału.

        Warto również sprawdzić czy nie kwalifikujesz się do innych zasiłków np. Universal Credit. Nawet jeśli nie przysługuje Ci wsparcie finansowe od JSA jest szansa, że spełniasz wytyczne innych świadczeń.