Kategoria: Biznes i Kariera

  • Jak zostać instruktorem jazdy w UK

    Jak zostać instruktorem jazdy w UK

    Umiejętność prowadzenia samochodu jest w dzisiejszych czasach standardem. Ocenia się, że jest ponad 37 milionów pojazdów w Wielkiej Brytanii, a prawie 33 miliony ludzi w UK posiada prawo jazdy. Rola instruktora jazdy jest niezmiennie ważna, aby nowi kierowcy byli odpowiednio przeszkoleni i nie stanowili zagrożenia na drodze. Duże zapotrzebowanie, dobre zarobki i satysfakcja przyciągają wiele osób do wykonywania zawodu instruktora jazdy. 


    Angielskie określenia dla Instruktora jazdy: Approved Driving Instructor (ADI)

    Jak zostać instruktorem jazdy w UK

    Realia pracy

    Obowiązki

    Do codziennych obowiązków instruktora jazdy należą:

    • Tworzenie planów szkoleniowych dla kursantów, dostosowanych do ich potrzeb,
    • Nauczanie uczestników kursu prawa drogowego i zasad obowiązujących na drodze,
    • Demonstrowanie i nauka bezpiecznego kontrolowania pojazdu,
    • Sprawdzanie umiejętności prowadzenia samochodu przez kursantów,
    • Przygotowanie kursantów do sytuacji wymagających nagłej pomocy,
    • Zaprezentowanie podstawowych części pojazdu i ich konserwacji.

    W przypadku pracowania na własną rękę, bez udziału firmy, dochodzą dodatkowe obowiązki, takie jak:

    • Promowanie biznesu i szukanie klientów,
    • Zarządzanie planem dnia,
    • Generalne zadania zarządzania biznesem.

    Godziny pracy

    Instruktorzy jazdy często chwalą sobie elastyczność pracy. Nauka jazdy, przeplatana dłuższymi przerwami między lekcjami, umożliwia dopasowanie do trybu życia. Jednakże podstawą jest dostosowanie się do dyspozycyjności kursantów – oznacza to także pracę w weekendy. Instruktorzy jazdy pracują najczęściej około 40 godzin w tygodniu, w zależności od ilości kursantów.

    Zarobki

    Zarobki różnią się w zależności od rodzaju zatrudnienia – czy pracujesz dla szkoły nauki jazdy, czy jesteś osobą samozatrudnioną. Druga opcja jest spotykana dużo częściej – 80% instruktorów pracuje samodzielnie. Dane poniżej ukazują zarobki w przypadku około 35 godzin pracy w tygodniu. 

    Średnie brutto:
    Rocznie: £40,000
    Na godzinę: £19

    Średnie netto:
    Rocznie: £31,000
    Na godzinę: £15

    Zarobki w przypadku osób samozatrudnionych mogą drastycznie się od siebie różnić. Konkurencja na rynku jest duża. Aby dotrzeć do klientów, należy nie tylko być dobrym nauczycielem, ale również zainwestować w marketing. Im więcej klientów i większa renoma instruktora, tym na większe zarobki może on liczyć. Doświadczeni i znani instruktorzy są w stanie pobierać nawet £35 za godzinę jazdy.

    Zalety i wady

    Zalety:

    • Kluczowy wkład w kształcenie przyszłych kierowców i wpajanie im dobrych zasad,
    • Doświadczeni instruktorzy jazdy mogą liczyć na dobre zarobki,
    • Duża elastyczność godzin pracy.

    Wady:

    • Duża odpowiedzialność – odpowiadasz za kształcenie przyszłych kierowców,
    • Musisz utrzymać swoje miejsce pracy – Twój pojazd. Bez niego nie jesteś w stanie pracować,
    • Trudności w utrzymaniu stałego przychodu, szczególnie na początku kariery.
    Jakie są zalety i wady instruktora jazdy?

    Czy jest to praca dla mnie?

    Posiadanie umiejętności sprawnego kierowania samochodem to za mało, aby zostać wykwalifikowanym i profesjonalnym instruktorem jazdy. Oto cechy, które powinien posiadać instruktor jazdy:

    • Cierpliwość i zdolność zachowania spokoju w stresujących sytuacjach,
    • Empatia,
    • Wiedza teoretyczna i umiejętności praktyczne z zakresu kierowania samochodem opanowane do perfekcji,
    • Umiejętność nauczania,
    • Wysoko rozwinięte umiejętności interpersonalne.

    Co możesz zyskać?

    Zostając instruktorem jazdy zyskasz profesję o stałym zapotrzebowaniu. Każdego roku dziesiątki tysięcy osób decyduje się na zdobycie kwalifikacji umożliwiających obsługę samochodu. Będąc doświadczonym i renomowanym instruktorem jazdy nie będziesz musiał się martwić o brak pracy. Aby dojść do tego etapu, będziesz potrzebował kilka lat ciężkiej pracy. Jeśli zatem motoryzacja jest Twoją pasją, lubisz pracę z ludźmi oraz widzisz siebie w postaci nauczyciela – praca instruktora jazdy jest dla Ciebie. 

    Wynajmujesz większy samochód na krótki czas? Koniecznie sprawdź, jak zakupić jednodniowe ubezpieczenie vana w UK!

    Potrzebne kwalifikacje i wykształcenie

    Aby zostać instruktorem jazdy należy posiadać licencję Approved Driving Instructor (ADI). Jest to specjalna licencja uprawniająca do wykonywania zawodu instruktora jazdy. 

    Zanim zdecydujesz się na zostanie instruktorem jazdy sprawdź czy jesteś do tego upoważniony – link

    Następnie zanim przystąpisz do kursu, musisz najpierw zdobyć zaświadczenie o niekaralności (CRB). W tym celu udaj się na stronę, wypełnij formę na stronie internetowej i dostarcz wymagane dokumenty na pocztę, prosząc o „CRB and ID verification service”. Dodatkowo musisz dostarczyć potwierdzenia tożsamości:

    • Paszport,
    • Prawo jazdy,
    • Rachunek z, sprzed co najmniej 3 miesięcy,
    • Wyciąg z banku z, sprzed co najmniej 3 miesięcy.

    Koszt zaświadczenia o niekaralności to jedynie £6. Kolejnym krokiem jest wypełnienie aplikacji. Stronę, która to umożliwia znajdziesz tutaj.

    Jakie są potrzebne kwalifikacje i wykształcenie do zostania instruktorem jazdy?

    ADI TEST

    Aby zostać instruktorem jazdy należy zdać trzy testy:

    Część 1 – Zaawansowana teoria,

    Część 2 – Zaawansowane prowadzenie pojazdu,

    Część 3 – Test sprawdzający umiejętności nauczania.

    Część pierwszą można zdawać, aż do skutku. W części drugiej i trzeciej masz trzy próby. Jeśli nie uda się zdać do trzech razy, to musisz odczekać 2 lata, zanim będzie mógł przystąpić ponownie.

    W teorii, w celu przystąpienia do testów, nie musisz odbywać żadnych specjalistycznych kursów, ale w praktyce, bez odpowiedniego przeszkolenia szanse na zdanie są bliskie zeru. Aby znaleźć szkoły i instruktorów szkolących przyszłych instruktorów jazdy, możesz skorzystać z wyszukiwarki znajdującej się na stronie GOV

    Część 1 – zaawansowana teoria

    Jest to najłatwiejszy egzamin, z nieograniczoną ilością prób zdania. Z łatwością możesz się go nauczyć w domu, przy użyciu książek oraz programów. 

    Test składa się ze 100 pytań. Łączna pula pytań wynosi ponad 900. Test jest podzielony na cztery kategorie:

    1. Przepisy drogowe,
    2. Znaki i światła, kontrola pojazdu, piesi i wiedza o samochodzie,
    3. Prawo i niepełnosprawność,
    4. Publikacje i techniki instruktażowe.

    Aby zdać musisz odpowiedzieć poprawnie na 85% wszystkich pytań. Dodatkowo musisz uzyskać, co najmniej 80% poprawnie udzielonych odpowiedzi z każdej z kategorii. Zatem jeśli finalny wynik będzie powyżej 85%, ale w jednej z kategorii uzyskasz mniej niż 80%, to test będzie uznany za niezdany. 

    Test trwa 90 minut. Dodatkowo jest jeszcze tzw. Hazard perception test – w wolnym tłumaczeniu „test postrzegania ryzyka”. Podczas tego testu zostanie wyświetlonych 14 klipów wideo. W każdym z nich ukazane są zagrożenia, które należy odnaleźć. Im szybciej to zrobisz, tym więcej punktów dostaniesz – 5 punktów maksymalnie. Aby zdać należy zdobyć minimum 57 punktów z 75 możliwych.

    Jaki jest test na ADI?

    Część 2 – Zaawansowane prowadzenie pojazdu

    Czas na praktyczną część, czyli jazda samochodem. Można to porównać do testu praktycznego na prawo jazdy, z tą różnicą, że bardziej zaawansowany i trudniejszy. Podczas godzinnej jazdy, możesz popełnić maksymalnie 6 małych błędów, takich jak:

    • Niewskazane włączenie kierunkowskazu,
    • Nie obserwowanie lusterek wystarczająco często,
    • Gwałtowane hamowanie.

    Dodatkowo popełnienie jednego poważnego błędu dyskwalifikuje ze zdania testu. Przykładem poważnego błędu jest przejechanie podwójnej ciągłej. 

    Zdanie testu praktycznego jest trudne i wymaga bardzo dobrego opanowania zasad, przepisów i oczywiście samej jazdy. 

    Wskaźnik zdania w Birmingham w 2017/2018 roku wynosił 47.6%. Do testu możesz podejść maksymalnie 3 razy. Jeśli Ci się nie uda, możesz ponownie przystąpić dopiero po 2 latach. W tym przypadku pomoc wykwalifikowanego i doświadczonego instruktora jazdy jest wskazana. Pomoże w wyłapaniu najczęściej popełnianych przez Ciebie błędów, a także podzieli się wiedzą, która pomoże w zdaniu testu praktycznego.

    Część 3 – Test sprawdzający umiejętności nauczania

    Ostatni test, po którym zostaniesz wykwalifikowanym instruktorem jazdy. Celem jest nauczanie kursantów jazdy samochodem, prawda? Dlatego część 3 sprowadza się do sprawdzenia Twoich umiejętności nauczania. 

    Test trwa około godzinę. Przyszły instruktor musi sprowadzić ze sobą osobę, która uczy się prowadzić samochód, zaś osoba egzaminowana prowadzi lekcję. Egzaminujący zajmuje tylnie siedzenie, obserwuje i ocenia postępy na podstawie specjalnego formularza. Przez godzinę prowadzisz lekcję, dajesz instrukcje kursantowi, oceniasz jego jazdę i poprawiasz jego błędy. 

    Ten test ma przybliżyć Tobie jak najbliżej realia pracy instruktora jazdy. Pewnie posiadasz prawo jazdy i przypominasz sobie Twoje pierwsze godziny za kierownicą. Zmiana biegów, zmienianie pasa ruchu czy parkowanie jest teraz dla Ciebie zwykłą czynnością, ale dla osób uczących się jest to wielkie wyzwanie. Test numer 3 ma pokazać egzaminującemu, że posiadasz umiejętności nauczania, potrafisz przekazać informacje i dzielić się swoją wiedzą z kursantem. Umiejętności dydaktyczne i interpersonalne mają tutaj duże znaczenie. Dodatkowo osoby niedoświadczone i zmienne warunki na drodze sprawiają, że musisz dostosowywać lekcję do sytuacji. 

    Jakie są koszty związane z działalnością instruktora?

    Trzecia część testu jest najtrudniejsza. Podobnie jak w drugiej części testu, masz 3 próby na zdanie. Jeśli Ci się nie uda, musisz czekać 2 lata na kolejną szanse. Wskaźnik zdania w Birmingham dla 2017/2018 roku wynosił zaledwie 21.6%. 

    DVSA wymaga minimum 40 godzin treningu z instruktorem, zanim będziesz mógł przystąpić do testu. W praktyce jednak jest to zwykle za mało, aby móc zdać egzamin. Najczęściej nawet 100 godzin jest potrzebne do odpowiedniego przygotowania. 

    Po zdaniu drugiej części testu, możliwe jest przystąpienie do tzw. trainee instructor scheme, który umożliwia nauczanie kursantów przez okres 6 miesięcy. W tym okresie uczysz jazdy samochodem, samemu się ucząc trudnej sztuki nauczania, a w tym samym czasie zarabiasz pieniądze.

    Koszty

    Czas zacząć temat pieniędzy. Jeśli uważnie czytałeś/łaś ten rozdział, można wyciągnąć wnioski, że kurs na instruktora jazdy jest trudny, czasochłonny, a także dość kosztowny. Poniżej znajdziesz przybliżone koszty:

    • Część 1 – £81 za test, £50 za książki i inne materiały naukowe. Łącznie to daje £131.
    • Część 2 – £111 za test i około 20 godzin jazdy pod okiem wykwalifikowanego instruktora, co łącznie daje minimum £611.
    • Część 3 – najbardziej kosztowna. Za test zapłacisz £111, a za około 60 lekcji będzie kosztowało około £1,611.

    Po podliczeniu daje to £2,353. Choć to jeszcze nie wszystko, bo po zdaniu jeszcze musisz uiścić £300 za pierwszą licencję ADI. Jest to sporo pieniędzy. Powyższe obliczenia biorą pod uwagę, że zdasz wszystkie testy za pierwszym razem. Dodatkowo, możesz potrzebować więcej godzin jazdy. Realistycznie będziesz potrzebować, co najmniej £3,000, a pewnie więcej. Nie jest to mała kwota. Zapomniałbym wspomnieć, że po otrzymaniu licencji musisz kupić dostosowany pojazd -tzw. dual controls. 

    Według ostatnich danych od DVSA, zdawalność ADI wynosiła około 50%. Jak widać, nie jest łatwo, ale na pewno wykonalnie. Ale można mieć gwarancję, że po zdobyciu kwalifikacji i odpowiedniego prowadzenia biznesu, można osiągać zarobki przekraczające £35,000 rocznie. Zdobycie kwalifikacji trwa minimum 6 miesięcy.

    Przełożenie polskiego doświadczenia i edukacji w UK

    Dobra wiadomość dla instruktorów jazdy, którzy posiadają kwalifikacje zdobyte w Polsce. Nie musisz robić całego kursu od początku. Najpierw udaj się na stronę GOV. Na tej stronie możesz rozpocząć procedurę, która umożliwi zmianę polskiej licencji instruktora jazdy na brytyjski odpowiednik. 

    Aby uzyskać licencję ADI musisz uiścić opłatę w wysokości £300 i zdać trzecią część testu. 

    Zatem jeśli jesteś już wykwalifikowanym i doświadczonym instruktorem jazdy, cała procedura będzie dla Ciebie łatwiejsza. Głównie będzie teraz zależało od Twoich umiejętności prowadzenia pojazdu po lewej stronie oraz poziomu języka angielskiego.

    Ścieżka kariery i perspektywy na przyszłość

    Jest wiele możliwości wraz z latami doświadczenia. Począwszy od zwiększenia swojej renomy i zdobywania coraz większej ilości klientów, co w konsekwencji przyniesie dodatkowe przychody. 

    Kolejną opcją jest zdobycie dodatkowych kwalifikacji z zakresu obsługi i nauki większych pojazdów, takich jak ciężarówki lub autobusy. 

    Wiele dużych firm transportowych i logistycznych może potrzebować wykwalifikowanych specjalistów do szkolenia pracowników. 

    Następną ścieżką kariery jest zostanie instruktorem jazdy dla kolejnych instruktorów lub egzaminatorem.

    Użyteczne linki

    1stDrive – Kompleksowy portal doświadczonego instruktora jazdy z poradami i użytecznymi informacjami

    Prawda o instruktorze jazdy

    W jaki sposób zostać instruktorem jazdy

    GOV Instruktor Jazdy

    Opłaty

    Podsumowanie

    Czy kariera instruktora jazdy nie brzmi zachęcająco? Dobre zarobki niewymagające pracy na pełny etat, duża elastyczność i satysfakcja z nauczania przyszłych kierowców. Zdobycie licencji nie jest najłatwiejsze, ale wykonalne dla osób ciężko pracujących i zmotywowanych.

  • Różnice pomiędzy Sole Trader a Limited Company w UK

    Różnice pomiędzy Sole Trader a Limited Company w UK

    Rozpoczynając działalność gospodarczą w UK stajemy przed pewnym ważnym wyborem. Musimy zadecydować jaką formę prawną obejmie nasza firma. W dzisiejszym wpisie przedstawimy różnice pomiędzy jednoosobową działalnością gospodarczą (Sole Trader) a spółką z ograniczoną odpowiedzialnością (Limited Company) w UK.

    Istnieje kilka innych form działalności ale te dwie są zdecydowanie najbardziej popularne, dlatego w tym artykule skupię się wyłącznie na nich. Dodam tylko, że nie jestem księgowym, dlatego przed podjęciem decyzji o rozpoczęciu działalności warto skontaktować się z firmą księgową w celu uzyskania profesjonalnej porady. Tutaj przedstawię zasadnicze różnice pomiędzy dwoma najpopularniejszymi formami prowadzenia biznesu.

    Potrzebujesz strony internetowej dla swojego biznesu? Masz już stronę, ale nie nikt jej nie odwiedzą? Możemy pomóc! Skontaktuj się z nami i zamów stronę internetową lub usługę optymalizacji SEO!

    Skontaktuj się z nami

    Sole traders

    Samozatrudnienie jest najłatwiejszą formą prowadzenia działalności gospodarczej, a w kwestii podatków przypomina pracę na etacie. Zasadniczą różnicą jest to, że pracownik i pracodawca są jedną i tą samą osobą. Prowadzenie księgowości i rozliczania z urzędem skarbowym są łatwe i możemy je robić we własnym zakresie. Nie ma też obowiązku posiadania specjalnego, biznesowego konta w banku, wystarczy zwykły rachunek. Rozpoczynając działalność nie musimy nawet od razu jej rejestrować. Powinniśmy to zrobić w miarę szybko ale jeżeli nam się nie uda, mamy czas na zarejestrowanie działalności do 5 października kolejnego roku podatkowego. Jeżeli więc ktoś rozpocznie działalność dzisiaj, 10 stycznia 2025 r., to musi powiadomić urząd o tym fakcie nie później niż 5 października 2025 roku.

    Jeśli chodzi o podatek dochodowy, to Sole Trader płaci podobne podatki jak osoba zatrudniona na etacie. Ma identyczną kwotę wolną od podatku (tzw. personal allowance) i progi podatkowe. Te przedstawimy w tabelce poniżej. Więcej informacji uzyskasz w artykule Progi podatkowe w UK 2024/2025 i 2025/2026. Co ważne, w przeciwieństwie do zwykłego pracownika, Sole Trader może sobie odliczyć sobie od przychodu wiele różnych kosztów wynikających z prowadzenia działalności, przez co zapłaci niższy podatek dochodowy (na stronie Expenses if you’re self-employed odnajdziecie więcej informacji).

    Próg podatkowyOpodatkowany dochódOprocentowanie
    Personal allowance (kwota wolna od podatku)do £12,5700%
    Basic rate (stawka podstawowa)£12,571 do £50,27020%
    Higher rate (stawka wyższa)£50,271 do £125,14040%
    Additional rate (stawka dodatkowa)powyżej £125,14045%

    Drugim podatkiem, który płaci sole trader są składki National Insurance Contributions. Osoby samozatrudnione płacą głównie Class 4 NIC. Kwota tej składki to 6% dla dochodu od £12,570 do £50,270. Powyżej tej kwoty należy płacić 2%. Płacenie Class 2 NIC jest dobrowolne dla samozatrudnionych osób, których zyski są poniżej progu £6,725. Opłacanie tych składek, nawet jeśli twoje zyski są niższe, może wciąż pomóc w budowaniu uprawnień do korzyści z Państwowego Funduszu Emerytalnego. Więcej o podatkach dla Sole traders przeczytacie w artykule „Jakie podatki płacą osoby samozatrudnione w UK?

    Rozliczanie się z tych obciążeń podatkowych odbywa się za sprawą tzw. Self Assesment Tax Return. Chyba najłatwiej zrobić to online wypełniając i wysyłając stosowny formularz. Jeżeli ktoś zna język angielski to jest to całkiem proste i może to zrobić samemu. Możemy również zlecić zrobienie self assesment firmie księgowej. Wtedy jednorazowa usługa kosztuje najczęściej poniżej £100. Bez względu na to, którą drogę wybierzemy, naszym obowiązkiem jest prowadzenie dokumentacji, w której zapisujemy informacje dotyczące przychodów i wydatków oraz przechowujemy rachunki i faktury. Z tego co się orientuję, urząd skarbowy nie przymusza nas do jakiegoś wybranego formatu czy sposobu prowadzenia dokumentacji. Osobiście robiłem to w zwykłym arkuszu kalkulacyjnym ale jeżeli masz wiele transakcji, być może warto zaopatrzyć się w tym celu w jakiś software.

    Jeszcze jedna bardzo ważna uwaga. Jak widzieliśmy, zasady działania Sole Trader są dosyć przejrzyste, istnieje pewne niebezpieczeństwo przy tej formie działalności. Polega on na tym, że właściciel odpowiada własnym majątkiem za zobowiązania firmy. Jeżeli więc doszłoby do sytuacji, w której pojawią się długi albo inne roszczenia, Sole Trader może stracić część lub całość swojego prywatnego majątku. Jeżeli nasza działalność jest 'ryzykowna’, można kupić specjalistyczne ubezpieczenie, które zmniejszą to ryzyko albo zastanowić się nad innymi formami działalności, na przykład właśnie Limited Company.

    Limited Company

    Prowadzenie Limited Company jest z punktu widzenia prawnego zupełnie inną formą działalności niż Sole Trader. Firma jest tworem prawnie od nas oddzielonym, jesteśmy jej udziałowcami i pracujemy dla firmy (najczęściej) jako dyrektor. W wypadku przegranej dysputy z klientami lub partnerami, to firma jest pociągana do odpowiedzialności, więc prywatny majątek dyrektora nie jest zagrożony.

    Warto wspomnieć również, że rejestracja spółki ltd w Anglii jest dobrym i całkowicie legalnym mechanizmem optymalizacji podatkowej – w wielu przypadkach, przedsiębiorcy decydują się na przekształcenie firmy właśnie ze względu na ten czynnik.

    Posiadanie firmy LTD może również w niektórych sytuacjach pomóc w zdobyciu klientów czy kontraktu – firmy są postrzegane jako bardziej wiarygodne niż jednoosobowe działalności gospodarcze.

    Istnieje jednak kilka minusów prowadzenia Limited Company. Księgowość jest bardziej skomplikowana i jeżeli nie mamy specjalistycznego przygotowania w tym zakresie, trudno będzie nam samemu ją prowadzić. Będziemy musieli ją komuś zlecić, co spowoduje wzrost kosztów (dla małych spółek około £50-£90 miesięcznie). Aby prowadzić firmę, musimy mieć specjalny rachunek biznesowy, a to również może wiązać się z kosztami. Kolejny minus – dane dotyczące działalności firmy i dane osobowe dyrektorów i udziałowców są łatwo dostępne w Internecie, co również może być niewygodne.

    Limited Company

    Zamiast podatku dochodowego, spółka Limited płaci Corporation Tax. Jego wysokość jest obliczana w zależności od zysku firmy. Tutaj sytuacja jest trochę bardziej skomplikowana niż w przypadku progów podatkowych dotyczących Income Tax. Poniżej zysku na poziomie £50,000, spółka zapłaci 19% podatku, a powyżej £250,000, 25%. Jeśli osiągnie zysk pomiędzy tymi dwoma kwotami, stosowana jest tzw. efektywna stawka marginalna. Ma na ona na celu zmniejszanie podatku w zależności od dochodu. Przykładowo, dla dochodu na poziomie £100,000, zmniejszy 25-procentowy podatek o £4,500.

    Jeśli chodzi o składki NIC, odprowadzane są one w dwóch przypadkach. Pierwszy to Employer’s NIC, czyli składka w wysokości 13,8%, odprowadzana od wynagrodzenia brutto pracownika. Jeśli właściciel zdecydowałby się na wypłacanie sobie pieniędzy ze spółki w postaci wynagrodzenia, zapłaci Employee’s NIC w wysokości:

    • 12% od wynagrodzenia między £12,570 a £50,270;
    • 2% od wynagrodzenia powyżej £50,270.

    Jest też drugi, popularniejszy sposób na wypłacanie sobie wynagrodzenia przez właściciela spółki. Są nim dywidendy, które są opodatkowane na podstawie Dividend Tax:

    • 0% od pierwszych £1,000 (dividend allowance);
    • 8.75% dla dochodów w stawce podstawowej (Basic Rate);
    • 33.75% w stawce wyższej (Higher Rate);
    • 39.35% w stawce dodatkowej (Additional Rate).

    Jak widać powyżej, podatki tych dwóch rodzajów prowadzenia działalności znacząco się od siebie różnią. Warto jest również pamiętać, że prowadzenie spółki LTD wiąże się z większymi kosztami.

    Przydatne linki

    Oczywiście niniejszy wpis nie wyczerpuje tego rozległego tematu i osoby planujące biznes w UK powinny skonsultować się z firmą księgową. Poniżej kilka źródeł, z których warto moim zdaniem korzystać. Przy okazji polecę dwie firmy, które mogą nam pomóc w prowadzeniu działalności w UK.

    • Choose a legal structure for your business, podstawowe informacje dla przedsiębiorców na stronie rządowej gov.uk.
    • HMRC Video Guides, materiały wideo przygotowane przez brytyjski urząd skarbowy dla osób prowadzących działalność gospodarczą w UK. Bardzo dużo przydatnych informacji.
    • Small Business & Freelancer Accountants Blog, blog Johna Falcona ze świetnymi wyjaśnieniami różnych zawiłości księgowych.
    • Crunch Accounting, firma z której usług sam korzystam, oferują przystępne ceny zarówno dla sole trader jak i dyrektorów firm ltd, świetne wsparcie i bardzo intuicyjny software do obsługi firmy.
    • SOVA Accounting, firma która pomaga w przenoszeniu działalności z Polski do UK i jej dalszym prowadzeniu w UK. Jeżeli ktoś jest zainteresowany taką usługą, prosimy o powołanie się na naszą rekomendację lub skorzystanie z kodu promocyjnego smartpolak obniżającego koszt usługi.

    To wszystko na ten temat, mam nadzieję, że te informacje będą przydatne. Jeżeli macie jakieś pytania, proszę o skorzystanie z sekcji komentarzy poniżej. Postaram się na nie odpowiedzieć.

    Potrzebujesz strony internetowej dla swojego biznesu? Masz już stronę, ale nie nikt jej nie odwiedzą? Możemy pomóc! Skontaktuj się z nami i zamów stronę internetową lub usługę optymalizacji SEO!

    Skontaktuj się z nami
  • Jak zostać pielęgniarką w UK?

    Jak zostać pielęgniarką w UK?

    Z wiekiem człowiek uświadamia sobie jak ważne jest zdrowie. Sprawnie działająca służba zdrowia, z wykwalifikowaną kadrą ma istotny wpływ na życie obywateli, a pielęgniarki i pielęgniarze są jednymi z najważniejszych osób pracujących w tej branży. Przeczytaj artykuł, aby dowiedzieć się jak zostać pielęgniarką w Wielkiej Brytanii. 


    Angielskie określenia dla Pielęgniarki: Nurse, Registered Nurse, Ward Nurse, Staff Nurse, Community Nurse, General Nurse, Lead Nurse

    Realia pracy

    Obowiązki

    Zadania z jakimi będziesz mieć do czynienia mogą się różnić od miejsca pracy i posiadanej specjalizacji. Jednakże możemy wskazać pewne obowiązki, które należą do zadań praktycznie każdej osoby pracującej w tym zawodzie:

    • Sprawdzanie stanu zdrowia pacjentów poprzez wywiad lekarski; monitorowanie pulsu, temperatury ciała i ciśnienia, itd;
    • Wykonywanie podstawowych badań i zabiegów;
    • Podawanie leków pacjentom (nadzorowanie tego czy na pewno je przyjęli);
    • Uzupełnianie kartotek pacjentów;
    • Przygotowywanie sali operacyjnych do zabiegów;
    • Asystowanie lekarzom w trakcie wykonywanych przez nich zabiegów i operacji;
    • Obowiązki administracyjne;
    • Dbanie o samopoczucie pacjentów (np. uspakajanie ich przed zabiegiem).

    Godziny pracy

    Praca pielęgniarki charakteryzuje się nieregularnymi godzinami pracy, opartymi na systemie zmianowym. Większość ośrodków zdrowotnych operuje przez całą dobę, w związku z tym będziesz pracować zarówno w dzień, jak i w nocy. Praca w weekendy jest wymagana. Typowa zmiana trwa najczęściej od 8 do 12 godzin. Nieraz w sytuacjach kryzysowych, czas pracy może się wydłużyć. Plusem pracy w nietypowych godzinach jest jednak wyższa stawka, wynosząca od 30% do 70% od podstawowej stawki godzinowej.

    Zarobki

    Zarobki pielęgniarek różnią się, w zależności od wielu czynników. Jednakże, głównym wyznacznikiem otrzymywanego wynagrodzenia jest posiadany „Band” – czyli stworzona przez NHS skala płac dla personelu służby zdrowia. Wykwalifikowana pielęgniarka posiada Band 5. Wraz z uzyskaniem doświadczenia i kwalifikacji może awansować na wyższe stopnie. W Londynie zarobki najczęściej są wyższe.

    Band 5:

    Średnie brutto:
    Rocznie: £30,000-36,500
    Na godzinę: £15-18

    Średnie netto:
    Rocznie: £25,000-30,000
    Na godzinę: £13-16

    Band 6:

    Średnie brutto:
    Rocznie: £37,000-45,000
    Na godzinę: £19-23

    Średnie netto:
    Rocznie: £30,000-36,000
    Na godzinę: £16-19

    Band 7 :

    Średnie brutto:
    Rocznie: £45,000-53,000
    Na godzinę: £23-27

    Średnie netto:
    Rocznie: £36,000-41,000
    Na godzinę: £19-22

    Stawki dla Band 8 i 9 mają dużą dysproporcję. Zarobki roczne brutto zaczynają się od £54,000, a kończą się na powyżej £100,000. Pensje te są zależne głównie od stanowiska i doświadczenia.

    NHS oferuje plan emerytalny, zasiłki chorobowe i macierzyńskie. Z kolei pielęgniarki zatrudnione w prywatnych ośrodkach zdrowia często nie posiadają bogatego planu emerytalnego i mniej dni urlopowych. I to co dla wielu najważniejsze – zarobki w NHS najczęściej są wyższe niż w sektorze prywatnym.

    Zalety i wady

    Zalety:

    • Duże możliwości rozwoju zawodowego;
    • Praca z ludźmi;
    • Satysfakcja z wykonywanej pracy i pomaganiu potrzebującym;
    • Różnorodność wykonywanych obowiązków i zadań;
    • Bardzo dobre zaplecze placówek medycznych;
    • Dobre zarobki.

    Wady:

    • Stres i natłok obowiązków;
    • Duża odpowiedzialność;
    • Nieregularne i długie godziny pracy (często praca w nocy);
    • Kontakt z tragediami ludzkimi, chorobami i śmiercią;
    • Robota papierkowa i ogrom procedur.

    Czy jest to praca dla mnie?

    Pielęgniarka powinna posiadać następujące cechy charakteru:

    • Łatwość w nawiązywaniu kontaktów;
    • Umiejętność słuchania;
    • Wysoką inteligencję emocjonalną;
    • Dużą empatię wobec drugiej osoby;
    • Wytrzymałość psychiczną i fizyczną,

    Zawód pielęgniarki jest trudny, ale dający dużą satysfakcję. Codzienne zmaganie się z chorobami pacjentów, ich dolegliwościami i cierpieniem bywa dla wielu trudne, dlatego duża wytrzymałość psychiczna i fizyczna jest wymagana w tym zawodzie. Pacjenci mogą być bardzo emocjonalni, przez co wielokrotnie możesz usłyszeć wiele obelg i ciężkich słów skierowanych w Twoją stronę. Ważne jest zachowanie profesjonalnej postawy i uporanie się z trudnymi sytuacjami.

    Pomimo tego, jeśli widzisz pozytywne efekty własnej pracy i Twojego zespołu, wynagradza to wszelkie niedogodności. Istotne jest, aby osoba aspirująca na pielęgniarkę była osobą pozytywną, odporną na stres, niemającą problemów w pracy z ludźmi i akceptującą pracę w weekendy, święta i w nocy. 

    Wymagany poziom języka angielskiego ostatnio został obniżony, więc nie musisz posługiwać się nim perfekcyjnie, żeby zostać pielęgniarką w UK.

    Co możesz zyskać?

    Zdobywając zawód pielęgniarki możesz zyskać stałą pracę i stabilne zatrudnienie. Zapotrzebowanie na wykwalifikowane pielęgniarki jest duże. Spośród wielu najróżniejszych profesji, uzyskanie pracy na pozycji pielęgniarki z wykształceniem i doświadczeniem z Polski jest relatywnie łatwe w Wielkiej Brytanii. Polskie pielęgniarki są znane ze swojej wiedzy i umiejętności. Ponadto praca w służbie zdrowia jest szanowana i często uznawana za prestiżową. 

    Zawód pielęgniarki umożliwia zdobycie umiejętności i cech osobowych, które są przydatne w wielu sektorach:

    • Elastyczność;
    • Możliwość przystosowania do różnych sytuacji;
    • Empatia;
    • Umiejętności organizacyjne;
    • Umiejętności rozwiązywania problemów i podejmowania trudnych decyzji.

    Potrzebne kwalifikacje i wykształcenie

    Pielęgniarką w Wielkiej Brytanii może zostać każda osoba posiadająca dyplom pielęgniarstwa z każdego kraju. Wiąże się to jednak z potwierdzeniem prawa wykonywania zawodu w Nursing & Midwifery Council (NMC)odpowiednik Polskiej Izby Pielęgniarek i Położnych. Szczegóły na temat polskiego doświadczenia i wykształcenia w przełożeniu na brytyjskie warunki do znalezienia poniżej w rozdziale „Przełożenie polskiego doświadczenia i edukacji w UK”. 

    Jeśli zastanawiasz się nad podjęciem studiów pielęgniarskich w Wielkiej Brytanii, najczęściej spotykanym wymaganiem jest zdanie matury z biologii i języka angielskiego na poziomie rozszerzonym z wynikiem bardzo dobrym. Dodatkowo niektóre uczelnie mogą wymagać nawet dwóch dodatkowych przedmiotów z matury, takich jak chemia, matematyka i podobne. 

    Należy pamiętać, że każda uczelnia w Wielkiej Brytanii ustala własne wymagania na przyjęcia na studia. Niestety nie ma uniwersalnego przelicznika wyników egzaminu maturalnego na A-level (Szczegóły na temat brytyjskiej i polskiej edukacji). Aby dowiedzieć się w jaki sposób poszczególna uczelnia przyjmuje studentów z poza UK, warto sprawdzić zakładkę „International” lub skontaktować się z nimi bezpośrednio. 

    Tutaj możesz sprawdzić dostępne studia z zakresu pielęgniarstwa. 

    Na początku studiów wybierasz swoją specjalizację:

    • Pielęgniarstwo osób dorosłych;
    • Dzieci;
    • Niepełnosprawnych;
    • Opóźnionych w rozwoju.

    Studia najczęściej mają formę praktyczno-teoretyczną. Połowę studiów spędza się w szpitalach i podobnych ośrodkach, zdobywając doświadczenie zawodowe. Z kolei drugą połowę na uczelni, opanowując wiedzę teoretyczną z zakresu pielęgniarstwa.

    Przełożenie polskiego doświadczenia i edukacji w UK

    Polki posiadające wykształcenie licencjackie lub magisterskie z pielęgniarstwa uzyskane w Polsce jak najbardziej mogą podjąć ten zawód w UK. Dodatkowym atutem jest posiadanie specjalizacji, co ułatwia pielęgniarce karierę i pozwala na szybszy awans. Pierwszym krokiem jest zdobycie potwierdzenia prawa wykonywania zawodu w Nursing & Midwifery Council (NMC).

    Proces rejestracji trwa, według przepisów, co najmniej 3 miesiące. Jednakże, może on zostać wydłużony w przypadku trudności z przeprocesowaniem dostarczonych dokumentów. Pierwszym etapem w rejestracji jest wypełnienie aplikacji, która znajduje się na stronie NMC. Następnie przedłożenie poniższych dokumentów:

    • Potwierdzenie prawa wykonywania zawodu z Polskiej Izby Pielęgniarek i Położnych;
    • Historia zatrudnienia;
    • Zaświadczenie o niekaralności z Polski;
    • Akt urodzenia;
    • Dyplom specjalizacji.

    Powyższe dokumenty muszą zostać przetłumaczone na język angielski przez tłumacza przysięgłego

    Jednak to jeszcze nie wszystko. Dodatkowo NMC wymaga od osoby ubiegającej się o kolejne dokumenty:

    • Kopia paszportu potwierdzona przez notariusza;
    • Zdjęcia;
    • Zaświadczenie o niekaralności z Wielkiej Brytanii (DBS).

    W pozytywnym scenariuszu, po wysłaniu wszystkich dokumentów, zostaną one przeprocesowane przez NMC bez proszenia o dodatkowe informacje. Jednakże, w zależności od aplikującego, NMC może wymagać o załączenia innych dokumentów, co w konsekwencji wydłuży proces aplikacyjny.

    Zaleca się uzyskanie referencji z poprzednich miejsc pracy (najlepiej w zawodzie pielęgniarki) i przetłumaczenie ich na język angielski za pośrednictwem tłumacza przysięgłego. Przyszły pracodawca lub NMC może zechcieć skontaktować się z osobą udzielającą referencji, z tego względu należy wpisać dane osobowe (bądź nazwę placówki) oraz adres mailowy i numer telefonu. Dodatkowo NMC przed rejestracją pielęgniarki sprawdza znajomość języka angielskiego z zakresu komunikacji, czytania, słuchania i pisania.

    Ścieżka kariery i perspektywy na przyszłość

    W zawodzie pielęgniarki bardzo istotne jest systematyczne podnoszenie swoich kwalifikacji. Pracodawca zapewnia pracownikowi podstawowe kursy (Mandatory Training) – odbywające się co roku z zakresu: bezpieczeństwa i higieny, kontroli infekcji, przepisów i prawa, przepisów przeciwpożarowych, reanimacji, itd. Regulują to wewnętrzne przepisy i procedury każdego szpitala. Ma to na celu zapewnienie najlepszej opieki nad pacjentami. 

    Dodatkowo pielęgniarka może sama podnosić swoje kwalifikacje poprzez uczestnictwo w szkoleniach organizowanych przez NMC i związki zawodowe. Ponadto, każda pielęgniarka jest zobowiązana do odnowienia licencji w Nursing & Midwifery Council (NMC), co trzy lata. Wymaganiem jest przepracowanie 450 godzin i 35 godzin kursów podnoszących kwalifikacje zawodowe. 

    Specjalizacja

    W Polsce zdobycie specjalizacji odbywa się po ukończeniu studiów. Z kolei w Wielkiej Brytanii studenci pielęgniarstwa uzyskują specjalizację już podczas studiów. Do wyboru mają pielęgniarstwo: dorosłych, dzieci, osób niepełnosprawnych i opóźnionych w rozwoju. W konsekwencji daje im to większe pole manewru w porównaniu do polskich pielęgniarek. Natomiast, pielęgniarka bez specjalizacji posiada tytuł RGN (Registers General Nurse), co uprawnia ją do pracy z dorosłymi pacjentami. Zdobycie specjalizacji wiąże się z ukończeniem wielu kursów lub uzupełnieniem kwalifikacji na studiach w Wielkiej Brytanii. 

    Wraz z latami praktyki, pielęgniarka może zdecydować się na uzyskanie węższej specjalizacji, na przykład:

    • Kardiologii;
    • Chorób zakaźnych;
    • Operacyjna;
    • Środowiskowa.

    Z doświadczeniem i dodatkowymi kwalifikacjami otrzymujesz kolejne poziomy tzw. band. Uprawnia to do zajmowania wyższych stanowisk, z dodatkowymi obowiązkami i większym wynagrodzeniem. Kolejne stanowiska pracy to m.in.:

    • Senior staff nurse;
    • Junior sister;
    • Ward sister;
    • Nurse practitioner;
    • Nurse consultant.

    Miejsca pracy

    Będąc pielęgniarką możesz pracować w:

    • Szpitalach;
    • Przychodniach; 
    • Klinikach;
    • Hospicjach;
    • Szkołach;
    • W domach pacjentów. 

    Użyteczne linki

    Oferty pracy dla pielęgniarek możesz znaleźć:

    Podsumowanie

    Jeśli nie obawiasz się ciężkiej i wymagającej pracy, odnajdziesz się w roli pielęgniarki. Pomaganie ludziom w potrzebie wynagradza trud związany z tą pracą. Dodatkowo duże zapotrzebowanie na pielęgniarki, zapewnia stałą pracę, o dobrych zarobkach i możliwościach rozwoju kariery zawodowej. 

  • Ile zarabia się w UK? Średnie zarobki w popularnych zawodach w 2025 roku (Część 2)

    Ile zarabia się w UK? Średnie zarobki w popularnych zawodach w 2025 roku (Część 2)

    Nieco ponad tydzień temu na naszym portalu ukazał się artykuł, w którym przedstawiliśmy średnie zarobki w kilku popularnych zawodach w Wielkiej Brytanii. Skupiliśmy się na pracach, które należą do najczęściej wykonywanych przez polskich emigrantów na Wyspach, jednakże zawodów tych jest oczywiście znacznie więcej. Dlatego też, tak jak zapowiadaliśmy, kontynuujemy tę serię i w tym wpisie przedstawimy kolejne popularne zawody w UK. Przedstawimy czym się one charakteryzują oraz przede wszystkim sprawdzimy ile można w nich zarobić. Zatem, jeżeli interesuje Cie ten temat, albo w pierwszej części nie znalazłeś tej pracy, która Cię interesuje, koniecznie zostań z nami i przeczytaj ten artykuł do końca!

    Średnie zarobki w popularnych zawodach w UK w 2025 roku

    Stolarz

    Tak samo jak w pierwszej części zacznijmy od czegoś stosunkowo oczywistego i przede wszystkim popularnego. Zawód stolarza jest zdecydowanie jedną z częściej wykonywanych prac przez polskich emigrantów w UK – w końcu w naszym kraju fach ten jest dosyć powszechny. Jasne, nie da się ukryć, że nie jest to zawód dla każdego, aby być stolarzem trzeba jednak posiadać konkretne umiejętności, ponadto wcale nie jest to także taka prosta praca. Natomiast wśród stolarzy w Wielkiej Brytanii można spotkać naprawdę wielu Polaków, którzy zdecydowanie należą do lepszych w swoim fachu (nie wspominając już o tym, że polscy stolarze są zdecydowanie lepsi niż ci brytyjscy).

    Przejdźmy jednak do zarobków. Według odstępnych informacji, pracując jako stolarz w Wielkiej Brytanii średnio w ciągu roku można zarobić około 28-32 tys. funtów brutto, co przy aktualnym kursie, w przeliczeniu na polską walutę daje około 140-160 tys. złotych brutto rocznie. Nie da się ukryć, że ta kwota robi spore wrażenie, ale żeby jeszcze lepiej sobie ją wyobrazić, należy wspomnieć, że stolarz pracujący w Polsce w ciągu roku średnio zarabia około 65-70 tys. złotych brutto.

    Jak już zauważyliśmy w pierwszej części, w zdecydowanej większości zawodów w UK zarabia się mniej więcej dwa razy tyle co w Polsce, nie inaczej jest w przypadku stolarza. Natomiast, po raz kolejny musimy zaznaczyć fakt, że koszty życia w Wielkiej Brytanii, adekwatnie do zarobków, są po prostu wyższe, dlatego też, aby dokładnie porównać brytyjskie zarobki do tych polskich należy wziąć pod uwagę również ten fakt.

    Odnosząc się jednak jeszcze konkretnie do pracy stolarza na Wyspach, warto wspomnieć, że w tym zawodzie warto pracować na własną rękę. Oczywiście, ryzykowne jest przeprowadzanie się do UK i założenie własnej firmy tuż po przyjeździe, jednakże po zaaklimatyzowaniu i zapoznaniu się ze środowiskiem pracy, jak najbardziej warto zastanowić się nad rozpoczęciem własnej działalności. W tym konkretnie biznesie może być to naprawdę sensowne i opłacalne rozwiązanie.

    Kierowca tira

    Następnym zawodem, któremu się przyjrzymy będzie kierowca tira. Jak powszechnie wiadomo praca ta jest naprawdę trudna i często wymaga dużego poświęcenia, w końcu zazwyczaj związana jest z nocnymi zmianami i długotrwałymi, monotonnymi kursami. Jednakże, naprawdę duża grupa polskich emigrantów w Wielkiej Brytanii decyduje się na podjęcie właśnie tej pracy, głównie ze względu na dosyć sporą samodzielność oraz wysokie zarobki.

    Pracując jako kierowca tira w Wielkiej Brytanii w ciągu okrągłego roku kalendarzowego średnio można zarobić nawet około 30-40 tys. funtów brutto, co w przeliczeniu na polską walutę daje około 150-200 tys. złotych brutto rocznie. Dla porównania, kierowca tira w Polsce średnio może liczyć na zarobki w wysokości około 110-125 tys. złotych brutto w przeciągu roku. Nie da się ukryć, że zarobki w tym zawodzie, zarówno w UK, jak i w Polsce, są naprawdę dobre, natomiast różnica pomiędzy polskimi a brytyjskimi wynagrodzeniami jest nawet trochę mniejsza niż w większość zawodów omawianych przez nas do tej pory.

    Jednakże, omawiając pracę jako kierowca tira, należy wspomnieć o tym, że zarobki w tym fachu mogą się naprawdę sporo różnić – kierowca pracujący zazwyczaj w nocy, będzie zarabiał znacznie więcej niż kierowca pracujący głównie w dzień. W tym przypadku wiele zależy od harmonogramu i godzin pracy, dlatego też szukając zatrudnienia w tym zawodzie, koniecznie należy dokładnie porównać różne oferty dostępne na rynku pracy, aby wybrać ofertę, która spełni nasze oczekiwania zarówno zawodowe, jak i finansowe.

    Pielęgniarka

    Powszechnie wiadomo, że sytuacja pielęgniarek i pielęgniarzy w Polsce nie jest kolorowa. Brakuje rąk do pracy, a w zawodzie trudzą się głównie osoby po czterdziestce. Wszystko to spowodowane jest tym, że zarobki w tej pracy w Polsce są naprawdę niezachęcające, a duża część młodych, a nawet doświadczonych pielęgniarek/pielęgniarzy decyduje się na wyjazd za granicę i pracę za lepsze pieniądze na przykład w Wielkiej Brytanii. W szpitalach na Wyspach nie spotkamy tak dużo polskich pielęgniarek czy pielęgniarzy co chociażby w Niemczech, jednakże nie da się ukryć, że polskich emigrantów pracujących w tym zawodzie w UK jest również sporo.

    Osoba zatrudniona w tym zawodzie w Wielkiej Brytanii w ciągu roku może liczyć na zarobki w wysokości około 38-45 tys. funtów brutto, co w przeliczeniu na polską walutę daje około 190-225 tys. złotych brutto rocznie. Kwota ta jest naprawdę pokaźna, natomiast wydaje się jeszcze większa, jeżeli porównamy ją z zarobkami w tym zawodzie w Polsce. W kraju nad Wisłą pielęgniarka/pielęgniarz może liczyć na zarobki w wysokości około 70-85 tys. złotych brutto w przeciągu roku. W tym przypadku różnica pomiędzy polskimi a brytyjskimi zarobkami jest naprawdę miażdżąca – osoby pracujące w tym zawodzie w UK średnio zarabiają prawie 3 razy więcej niż w Polsce!

    Nie ma co owijać w bawełnę zawód pielęgniarki/pielęgniarza jest niezwykle potrzebny i powinien być powszechnie szanowany i doceniany, a co za tym idzie, również dobrze wynagradzany. Niestety w Polsce, tak jak już wspominaliśmy, sytuacja osób pracujących w tym fachu jest co najmniej średnia, dlatego też tym bardziej nie dziwi fakt, że tak dużo pielęgniarek i pielęgniarzy z Polski decyduje się na wyjazd i pracę za granicą.

    Oczywiście nie można też zapominać o tym, że praca ta jest naprawdę trudna, wymaga empatii i bardzo dobrych umiejętności komunikacyjnych. Dlatego też, decydując się na wyjazd do UK w celach zarobkowych, aby pracować jako pielęgniarz albo pielęgniarka, trzeba płynnie posługiwać się językiem angielskim, co niekoniecznie jest wymagane na przykład we wcześniej omawianej pracy kierowcy tira.

    Kucharz

    Przed chwilą zrobiło się naprawdę poważnie, przejdźmy zatem do pracy znacznie mniej kontrowersyjnej. Kucharz to również jeden z popularniejszych zawodów wśród polskich emigrantów w Wielkiej Brytanii (i nie mam tu na myśli mitycznej pracy na tzw. zmywaku).

    Pracując jako kucharz w restauracji w Wielkiej Brytanii można w ciągu roku zarobić około 26-30 tys. funtów brutto, co w przeliczeniu na polską walutę daje około 130-150 tys. złotych brutto rocznie. Dla porównania, średnie roczne wynagrodzenie w tym zawodzie w Polsce wynosi około 55-70 tys. złotych brutto. Jednakże należy pamiętać, że pracując jako kucharz wiele zależy od naszego stanowiska oraz harmonogramu pracy – pracując w weekendy można zarobić oczywiście trochę więcej.

    W tym przypadku różnica pomiędzy polskimi a brytyjskimi pensjami jest raczej taka jak w większości omawiany przez nas zawodów – kucharze w UK zarabiają mniej więcej dwukrotność tego co kucharze w Polsce. Odnośnie tej pracy warto jednak wspomnieć o perspektywach rozwoju. Oczywiste jest to, że znajdując zatrudnienie w pierwszej restauracji w UK nie zostaniemy od razu szefem kuchni (chyba, że mamy wyjątkowo bogate doświadczenie z pracy w Polsce), jednakże będąc sumiennym i pracowitym, jak najbardziej można dosyć szybko piąć się w górę i pełnić coraz ważniejsze oraz przede wszystkim lepiej wynagradzane stanowiska.

    Dobrym pomysłem dla kucharzy wyjeżdżających do Wielkiej Brytanii może być też założenie własnej firmy cateringowej, w końcu diety pudełkowe są coraz bardziej popularne także na Wyspach.

    Pracownik call center

    Następnym zawodem, któremu się przyjrzymy będzie praca w call center. W tym zawodzie w Wielkiej Brytanii możemy spotkać obywateli naprawdę wielu krajów i co prawda Polacy nie są nacją dominującą, jednakże nadal w tej branży pracuje stosunkowo sporo emigrantów z naszego kraju.

    Pracując na infolinii w Wielkiej Brytanii w przeciągu roku możemy zarobić około 21-24 tys. funtów brutto rocznie, co w przeliczeniu na polską walutę daje około 105-120 tys. złotych brutto rocznie. W porównaniu do wcześniej omawianych zawodów nie jest to wyjątkowo dużo, jednakże nadal jest to dosyć dobra kwota. Natomiast będąc zatrudnionym na tym samym stanowisku w Polsce możemy liczyć na zarobki w wysokości około 55-60 tys. złotych brutto rocznie, czyli mniej więcej dwa razy mniej niż w UK.

    W pracy na call center oczywiście wymagana jest dobra znajomość języka angielskiego, dlatego też jest to praca,w której odnajdą się osoby, które jeszcze przed wyjazdem do UK nauczyły się porozumiewać właśnie w tym języku. Nie da się jednak ukryć, że zawód ten jest raczej mało perspektywiczny i nie daje takich możliwości rozwoju, jak chociażby przed chwilą omawiany kucharz.

    Fryzjer

    Kolejnym zawodem, któremu się przyjrzymy będzie praca fryzjera. W tym przypadku jest różnie – jeżeli poszukamy, jak najbardziej będziemy w stanie znaleźć w Wielkiej Brytanii salon fryzjerski prowadzony przez polskich emigrantów, jednakże na pewno jest to jeden z mniej popularnych zawodów wśród Polaków w UK spośród tych, które do tej pory omówiliśmy.

    Pracując w tym zawodzie w Wielkiej Brytanii w przeciągu roku możemy zarobić około 19-22 tys. funtów brutto, co w przeliczeniu na polską walutę daje około 95-110 tys złotych brutto rocznie. Dla porównania średnie roczne wynagrodzenie fryzjera w Polsce wynosi około 55-65 tys. złotych brutto. Różnica między polskimi a brytyjskimi zarobkami jest oczywiście widoczna, natomiast nie jest aż tak duża, jak w większości omawianych przez nas zawodów.

    Nie da się ukryć, że praca jako fryzjer na emigracji może być trudna, szczególnie na początku, jednakże wraz z czasem, nabierając doświadczenia, jak najbardziej można liczyć na podwyżki. Ponadto, jest to także jedna z tych branży, w której jak najbardziej warto założyć własną działalność, oczywiście po czasie, kiedy już nabierzemy doświadczenia w pracy za granicą oraz uzbieramy odpowiednią ilość gotówki, aby otworzyć własny salon.

    Recepcjonista

    Praca recepcjonisty również należy do grupy tych zawodów, w których możemy spotkać stosunkowo dużo polskich emigrantów. Jak każda praca jest ona na swój sposób trudna, jednakże nie da się ukryć, że zdecydowanie nie należy do najcięższych, dlatego też może być to naprawdę dobry wybór na pierwszą pracę w UK, oczywiście jeżeli odpowiednio dobrze znamy język angielski, która na tym stanowisku jest zawsze wymagany.

    Recepcjonista w Wielkiej Brytanii w przeciągu roku średnio zarabia około 21-25 tys. funtów brutto, co w przeliczeniu na polską walutę daję około 105-125 tys. złotych brutto rocznie. Dla porównania osoba zatrudniona na takim samym stanowisku w Polsce średnio w przeciągu roku zarabia około 55-60 tys. złotych brutto. Oczywiście nie jest to wyjątkowo dochodowa praca, jednakże tak jak już wspomnieliśmy, jest to naprawdę dobry wybór dla osób, które dopiero aklimatyzują się w Wielkiej Brytanii.

    Warto wspomnieć też, że jest to dosyć różnorodny zawód. Recepcjoniści potrzebni są w wielu miejscach – na tym stanowisku można pracować na przykład w hotelu, biurze czy nawet na siłowni. Natomiast, pomimo wspomnianej różnorodności, płace nie są raczej wyjątkowo rozbieżne, ponieważ obowiązki, niezależnie od miejsca, są mimo wszystko zazwyczaj podobne.

    Programista

    Na koniec drugiej części naszej serii dotyczącej zarobków w popularnych zawodach w UK zostawiliśmy pracę wyjątkowo pożądaną w ostatnich latach. Programiści to specjaliści, których co roku na rynku jest coraz więcej, jednakże zapotrzebowanie na nich cały czas rośnie, dlatego też warto przyjrzeć się temu ile osoba pracująca na takim stanowisku zarabia w UK.

    Programista pracujący w UK średnio w przeciągu roku zarabia około 45-60 tys. funtów brutto rocznie, co w przeliczeniu na polska walutę daje około 225-300 tys. złotych brutto rocznie. Dla porównania, pracując na takim samym stanowisku w Polsce można zarobić około 150-225 tys. złotych brutto rocznie. Nie da się ukryć, że jest to zdecydowanie najlepiej opłacana praca spośród wszystkich, które wymieniliśmy w pierwszej, jak i drugiej części naszej serii. Natomiast, koniecznie należy wspomnieć, że zarobki programistów są bardzo zróżnicowane i zależą od wielu czynników, spośród których koniecznie trzeba wymienić znajomość konkretnych języków programowania. Specjaliści, którzy potrafią posługiwać się niszowymi językami są bardziej cenieni niż programiści, którzy znają najbardziej podstawowe kody.

    Warto wspomnieć też, że zatrudnienie w Wielkiej Brytanii w tym zawodzie zdecydowanie łatwiej znaleźć, kiedy jest się już doświadczonym specjalistą niż początkującym. Jest to bardzo ciekawa zależność – oczywiste jest to, że zdecydowanie więcej ofert pracy w branży informatycznej w UK można znaleźć dla początkujących, jednakże chętnych na takie stanowiska jest naprawdę dużo, dlatego też, paradoksalnie, znacznie łatwiej jest znaleźć pracę jako programista będąc doświadczonym specjalistą niż wchodzącym na rynek informatykiem niedługo po studiach.

    Omawiając zawód programisty, warto poruszyć również temat języka. W tym konkretnie przypadku nie powinien być to jednak problem, w końcu najpopularniejsze języki programowania są w języku angielskim. W związku z czym, wykształceni w Polsce informatycy nie powinni mieć raczej problemu z barierą językową w UK.

    Podsumowanie

    Podsumowując drugą część naszej serii, po raz kolejny chcielibyśmy zwrócić uwagę na to samo co w poprzedniej – zwyczajne zestawianie ze sobą wysokości wynagrodzeń w tych samych zawodach w Wielkiej Brytanii i w Polsce posłużyło nam tylko i wyłącznie do zobrazowania tego, jak wyglądają różnice w zarobkach w tych dwóch krajach. Decydując się na emigrację do Wielkiej Brytanii w celach zarobkowych, koniecznie należy pamiętać o tym, że koszty życia na Wyspach są zdecydowanie wyższe niż w Polsce, dlatego też, średnie, roczne zarobki w UK są tak dużo wyższe niż w kraju na Wisłą.

    To już wszystko w drugiej części naszej serii dotyczącej średnich zarobków w popularnych zawodach w Wielkiej Brytanii. Jeżeli macie jakieś pytania, albo chcielibyście, żebyśmy w następnej części przyjrzeli się konkretnym zawodom, o których jeszcze nie wspominaliśmy, zachęcam do skorzystania z sekcji komentarzy poniżej. Z góry dziękuję!

    Jeżeli spodobał Wam się ten artykuł, a nie czytaliście do tej pory jego pierwszej części, serdecznie zachęcam Was do lektury!

    Koniecznie przeczytaj:

  • Ile zarabia się w UK? Średnie zarobki w popularnych zawodach w 2025 roku (Część 1)

    Ile zarabia się w UK? Średnie zarobki w popularnych zawodach w 2025 roku (Część 1)

    Jak dobrze wiemy, większość Polek i Polaków, emigrujących do Wielkiej Brytanii robi to z powodów finansowych. Wyjeżdżamy na Wyspy głównie po to, aby znaleźć pracę, w której zarobki będą po prostu lepsze niż w naszej ojczyźnie. Nie da się ukryć, że stawki w Wielkiej Brytanii są dużo atrakcyjniejsze niż w Polsce, jednakże, co to tak właściwie znaczy? Aby to sprawdzić, koniecznie musimy przyjrzeć się poszczególnym zawodom, dzięki czemu jak na dłoni będziemy mogli dostrzec różnice, o których mówi się tak dużo. Zatem, jeżeli interesuje Cię ten temat i chcesz dowiedzieć się ile wynoszą zarobki w popularnych zawodach w UK, koniecznie zostań z nami i przeczytaj dzisiejszy artykuł!

    Ile wynosi płaca minimalna w Wielkiej Brytanii?

    Zanim przejdziemy do głównej części dzisiejszego artykułu, w której przyjrzymy się temu, jak wyglądają średnie zarobki w popularnych zawodach w UK, koniecznie musimy zacząć od tego, ile wynosi płaca minimalna na Wyspach.

    Jak dobrze wiemy, płaca minimalna to ustalona stawka godzinowa, do której mają prawo wszyscy pracownicy, zatrudnieni legalnie na terenie Wielkiej Brytanii, jednakże, warto wspomnieć, że to ile dokładnie ona wynosi uzależnione jest od wieku oraz sytuacji osobistej osoby pracującej.

    Różnice w stawkach wynikają z tego, że legalną pracę w UK można podjąć już od 16 roku życia – nastolatkowie, którzy zakończyli edukację zasadniczą i nie zdecydowali się na kontynuowanie nauki, mogą podjąć się pracy w zakresie maksymalnie 20 godzin tygodniowo. W związku z tym, zgodnie z przepisami prawnymi, dla osób pracujących w wieku od 16 do 21 roku życia obowiązują różne stawki minimalnego wynagrodzenia (National Minimum Wage). Natomiast, prawo do płacy minimalnej (National Living Wage) otrzymują osoby, które ukończyły 21 rok życia.

    Minimalne zarobki w Wielkiej Brytanii mogą zmieniać się maksymalnie dwa razy w roku, jednakże w ostatnich latach najniższa krajowa w UK była podnoszona raz na 12 miesięcy, zawsze na początku nowego roku podatkowego, który zaczyna się zawsze na początku kwietnia. Dlatego też, ważne jest, aby utożsamiać zmiany wysokości minimalnego wynagrodzenia z rozpoczęciem nowego okresu rozliczeniowego. Aktualny rok podatkowy 2024/2025 rozpoczął się 6 kwietnia zeszłego roku i powoli zbliża się ku końcowi – tak jak już wspominałem zostanie on zamknięty na początku kwietnia, wraz z rozpoczęciem roku podatkowego 2025/2026.

    W związku z tym, że już za niedługo rozpocznie się rok podatkowy 2025/2026, nowe stawki minimalnego wynagrodzenia na nadchodzący okres są już ustalone. W poniższej tabeli możecie znaleźć stawki brutto National Minimum Wage i National Living Wage w aktualnym roku podatkowym 2024/2025 oraz stawki, które będą obowiązywały w nadchodzącym okresie rozliczeniowym 2025/2026:

    Pracownicy powyżej 21 roku życiaPracownicy od 18 do 20 roku życiaPracownicy poniżej 18 roku życiaPraktykanci i stażyści
    Kwiecień 2024 (aktualne)£11.44£8.60£6.40£6.40
    Kwiecień 2025£12.21£10.00£7.55£7.55
    Minimalne stawki godzinowe brutto w Wielkiej Brytanii, źródło: GOV.UK

    Przedstawiając to, jak prezentują się minimalne zarobki dla różnych grup wiekowych w Wielkiej Brytanii, warto wspomnieć o tym, że w ostatnich latach system ten dosyć mocno się zmienił. Mianowicie, w latach 2021-2024 prawo do National Living Wage, czyli do pełnego minimalnego wynagrodzenia, przysługiwało pracownikom, którzy ukończyli 23 rok życia. Natomiast, jeszcze przed 2021 rokiem, prawo to przysługiwało dopiero osobom, które ukończyły 25 rok życia. W związku z tym, łatwo dojść do wniosku, że aktualne przepisy, dotyczące minimalnego wynagrodzenia są dużo bardziej korzystne dla młodych osób.

    Średnie zarobki w popularnych zawodach w UK w 2025 roku

    Skoro wiemy już, jak prezentują się minimalne zarobki w poszczególnych grupach wiekowych w Wielkiej Brytanii w obecnym i w przyszłym roku podatkowym, czas przejść do głównej części dzisiejszego artykułu, w której przyjrzymy się temu, jak wyglądają zarobki w popularnych zawodach na Wyspach. Skupimy się przede wszystkim na zawodach, w których najczęściej znajdują zatrudnienie polscy emigranci i emigrantki.

    Jednakże, zanim wymienimy konkretne zawody, musimy jeszcze wspomnieć o tym, że są to tylko średnie wynagrodzenia. Oznacza to, że w każdym z wymienionych zawodów można zarabiać zarówno więcej, jak i mniej. Jest to uzależnione przede wszystkim od miejsca zatrudnienia (w Londynie z reguły zarabia się najwięcej), ale także od doświadczenia, umiejętności oraz innych czynników charakterystycznych dla konkretnych fachów.

    Opiekun/opiekunka osób starszych

    Zacznijmy od zawodu, który jest zdecydowanie jednym z popularniejszych wśród polskich emigrantów i emigrantek w Wielkiej Brytanii. Praca opiekuna lub opiekunki osób starszych nie należy do najłatwiejszych, jednakże nie jest to zawód, który wymaga wyjątkowo bogatego doświadczenia, dlatego też jest on często wybierany przez polskich emigrantów i emigrantki nie tylko w Wielkiej Brytanii.

    Osoba zatrudniona na takim stanowisku w UK średnio zarabia około 21-24 tysięcy funtów brutto rocznie, co przy aktualnym kursie funta brytyjskiego, wynoszącym około 5 złotych, w przeliczeniu na polską walutę daje 105-120 tysięcy złotych brutto rocznie. Dla porównania, średnie roczne zarobki na tym stanowisku w Polsce wynoszą około 38 tysięcy złotych brutto. Jest to naprawdę duża różnica, jednakże należy pamiętać, że wszystkie te kwoty podlegają podatkowi dochodowemu oraz muszą zostać od nich odliczone obowiązkowe składki zdrowotne.

    Warto też podkreślić, że wspomniane, średnie, roczne zarobki opiekuna/opiekunki osób starszych w UK, wynoszące około 24 tysiące funtów brutto, mogą być nawet wyższe. Zależy to oczywiście od doświadczenia, wykształcenia, umiejętności czy nawet faktu posiadania prawa jazdy (osoby, które posiadają prawo jazdy i samochód, mogą zarabiać więcej, gdyż mają możliwość dojazdu do osób starszych mieszkających na przykład z dala od dużego miasta). Należy jednak, pamiętać również o tym, że osoby dopiero zaczynające swoją przygodę w tym zawodzie mogą zarabiać nieco poniżej wspomnianej średniej.

    Sprzątacz/sprzątaczka

    Również jednym z częściej wykonywanych zawodów przez polskich emigrantów w UK jest praca jako sprzątacz/sprzątaczka. Jak dobrze wiemy zawód ten raczej nie wymaga dużego doświadczenia, ani wyjątkowych umiejętności, z czego też wynika jego popularność. Dostanie pracy w tym fachu nie powinno być również większym wyzwaniem – firm sprzątających, szczególnie w większych miastach w Wielkiej Brytanii, jest naprawdę wiele, dlatego też może być to dobre miejsce startu dla osób, które szukają pierwszej pracy na emigracji.

    Średnie zarobki w pracy sprzątacza/sprzątaczki w Wielkiej Brytanii wynoszą od 21 do 24 tysięcy funtów brutto rocznie. W przeliczeniu na złotówki daje to od 105 do 120 tysięcy złotych brutto w ciągu roku. Dla porównania warto wspomnieć, że średnia roczna pensja w tym zawodzie w Polsce wynosi około 48 tysięcy złotych brutto. Zatem, brytyjska pensja sprzątacza/sprzątaczki wydaje się być naprawdę atrakcyjna. Ponadto, pracując w tym zawodzie dłuższy czas, można pomyśleć również o założeniu własnego biznesu – może być to naprawdę dobry pomysł na pierwszą firmę za granicą.

    Pracownik fabryki/produkcji

    Wielu polskich emigrantów, mieszkających na co dzień w Wielkiej Brytanii, decyduje się również na zawody, które nie wymagają wyższego doświadczenia. Jednym z częściej wybieranych zawodów tego typu jest pracownik fabryki. Fach ten jest dosyć szeroki i zróżnicowany – niektóre zakłady produkcyjne zatrudniają każdego chętnego do pracy, z kolei inne poszukują doświadczonych pracowników, którzy potrafią obsługiwać zaawansowane technologicznie maszyny. Jednakże, nie zmienia to faktu, że zawód ten jest naprawdę często wykonywany przez polskich emigrantów w UK.

    Wynagrodzenie pracownika produkcji w UK jest mocno zbliżone do zarobków wcześniej wspomnianej opiekunki/opiekuna osób starszych – średnia roczna pensja pracownika fabryki w Wielkiej Brytanii wynosi około 22-25 tysięcy funtów brutto. W przeliczeniu na złotówki daje to około 110-125 tysięcy złotych brutto rocznie. Dla porównania, w Polsce średnie, roczne zarobki pracownika linii produkcyjnej wynoszą około 54 tysiące złotych brutto, czyli ponad dwa razy mniej niż w Wielkiej Brytanii.

    Tak jak już wspominaliśmy, pracę w fabryce można dostać stosunkowo łatwo, jednakże, jeżeli liczymy na lepsze zarobki na tym stanowisku, to znaczy nie chcemy zatrudnić się pierwszej lepszej fabryce, musimy liczyć się z tym, że pracodawca będzie wymagał od nas pewnego doświadczenia. W związku z tym, łatwo dojść do wniosku, że osoby, które potrafią obsługiwać bardziej zaawansowane maszyny produkcyjne mogą liczyć na wyższe niż średnie zarobki w tym zawodzie.

    Pracownik budowy

    Obok pracownika produkcji, jednym z popularniejszych zawodów, wykonywanych przez mężczyzn, mieszkających na co dzień na emigracji w UK, jest pracownik budowy. Nie da się ukryć, że dużo polskich budowlańców wyjeżdża z ojczyzny, między innymi właśnie do Wielkiej Brytanii, po to aby zarabiać więcej pieniędzy w swoim fachu. Sprawdźmy zatem, jak prezentują się średnie zarobki pracownika budowy w UK.

    Mianowicie, średnia roczna pensja pracownika budowy w Wielkiej Brytanii wynosi od 25 do 30 tysięcy funtów brutto, co w przeliczeniu na złotówki daje od 125 do 150 tysięcy złotych brutto rocznie. Dla porównania, średnie wynagrodzenie pracownika budowy w Polsce wynosi około 78 tysięcy złotych brutto rocznie. Można tutaj zauważyć pewną analogię, średnia, roczna pensja pracownika budowy w Polsce jest mniej więcej dwa razy niższa niż w Wielkiej Brytanii, tak samo jak w przypadku pracownika fabryki. Jednakże, warto zauważyć, że wynagrodzenie budowlańca jest zazwyczaj nieco wyższe, co oczywiście wynika z trudu jaki związany jest z wykonywaniem tego zawodu.

    W przypadku pracy na budowie, należy jednak pamiętać, że nie konicznie musi być to stała praca, czasem może zdarzyć się tak, że firma, dla której pracujemy, może nie mieć przez pewien czas zleceń. W związku z czym, pracując jako pracownik budowy, musimy wziąć pod uwagę to, że nasze zarobki mogą różnić się w poszczególnych miesiącach.

    Kelner/kelnerka

    Odchodząc już od zawodów stricte fizycznych, w następnej kolejności przyjrzyjmy się pracy kelnera. Co prawda, nie jest to praca fizyczna, tak jak w przypadku pracy na budowie czy w fabryce, jednakże w dalszym ciągu jest to stosunkowo ciężki zawód, który wymaga dużego wysiłku. Jest to również popularny zawód wśród polskich emigrantów i emigrantek, gdyż nie wymaga on większego doświadczenia, oczywiście może być ono przydatne, natomiast nie posiadając go nie powinniśmy mieć raczej trudności, żeby znaleźć zatrudnienie jako kelner czy kelnerka.

    Średnie zarobki kelnera/kelnerki w Wielkiej Brytanii wynoszą od 20 do 22 tysięcy funtów brutto rocznie, co w przeliczeniu na złotówki daje od 100 do 112 tysięcy złotych brutto rocznie. Dla porównania, średnie zarobki kelnera/kelnerki w Polsce wynoszą około 53 tysiące złotych brutto rocznie. Po raz kolejny możemy zauważyć, że brytyjskie wynagrodzenie jest mniej więcej dwukrotnie wyższe.

    Warto wspomnieć też, że bardzo ważną częścią zarobków kelnera/kelnerki są również napiwki. W wyżej wymienionych wynagrodzeniach są one oczywiście nie uwzględniane, jednakże należy pamiętać, że w Wielkiej Brytanii, według obowiązującego prawa, pracodawca nie może zabierać napiwków swoim pracownikom. W związku z czym, pracując w tym zawodzie, jak najbardziej można liczyć na nieco wyższe zarobki niż te, które są podawane jako średnie.

    Pracownik biurowy

    Kolejnym zawodem, któremu się przyjrzymy będzie po prostu praca w biurze. Zawód ten jest o tyle specyficzny, że jest bardzo mocno zróżnicowany – każdy pracownik biurowy w gruncie rzeczy może zajmować się nieco innymi rzeczami, co również przekłada się na zarobki. Wszystko to uzależnione jest od specyfiki firmy, w której konkretny pracownik jest zatrudniony.

    Średnie zarobki pracownika biurowego w Wielkiej Brytanii wynoszą od 25 do 30 tysięcy funtów brutto rocznie, co w przeliczeniu na złotówki daje od 125 do 150 tysięcy złotych brutto rocznie. Co ciekawe są to dokładnie takie same widełki płacowe jak w przypadku pracownika budowy. Dla porównania, średnie, roczne wynagrodzenie pracownika biurowego w Polsce wynosi około 60 tysięcy złotych brutto. Warto zwrócić uwagę, że w tym zawodzie różnica pomiędzy brytyjskim a polskim wynagrodzeniem jest nieco większa niż w innych omawianych przez nas zawodach – pensja pracownika biurowego w UK jest ponad dwa razy wyższa niż w Polsce.

    Elektryk

    Tak samo jak w przypadku pracowników budowy, wielu elektryków z Polski decyduje się na wyjazd za granicę, na przykład do Wielkiej Brytanii, gdyż wie, że będąc dobrym w swoim fachu można zarobić naprawdę dobre pieniądze, czego świetnym przykładem jest właśnie ten zawód. Sprawdźmy zatem, jak prezentują się średnie zarobki elektryków w Wielkiej Brytanii.

    Średnie wynagrodzenie elektryka w Wielkiej Brytanii wynosi od 35 do 40 tysięcy funtów brutto rocznie. Jest to naprawdę dużo kwota, a jeszcze większe wrażenie robi ona po przeliczeniu na złotówki – elektryk w UK zarabia od 175 do 200 tysięcy złotych brutto rocznie. Dla porównania, osoba wykonująca taki sam zawód w Polsce może liczyć na roczne zarobki w wysokości około 90 tysięcy złotych brutto rocznie. Warto zauważyć, że spośród wszystkich wymienionych zawodów w naszym artykule, praca elektryka jest najlepiej płatna zarówno w UK, jak i w Polsce.

    Mechanik

    Ostatnim zawodem, któremu przyjrzymy się w pierwszej części naszego artykułu dotyczącego najpopularniejszych zawodów w Wielkiej Brytanii, będzie fach mechanika. Co prawda nie jest to aż tak często wybierany zawód wśród polskich emigrantów na Wyspach, jak elektryk czy pracownik budowy, jednakże nie zmienia to faktu, że jest to popularny zawód, o którym należy wspomnieć.

    Średnie wynagrodzenie mechanika w Wielkiej Brytanii wynosi od 28 do 35 tysięcy funtów brutto rocznie, co w przeliczeniu na złotówki daje od 140 do 175 tysięcy złotych brutto w ciągu roku. Dla porównania, średnie, roczne zarobki w tym zawodzie w Polsce wynoszą około 74 tysiące złotych brutto. Możliwym problemem, jeżeli chodzi o wykonywanie zawodu mechanika w Wielkiej Brytanii mogą być różnice jeżeli chodzi o samochody – osoba pracująca w tym zawodzie w Polsce, może mieć na co dzień styczność z zupełnie innymi modelami aut niż w Wielkiej Brytanii.

    Podsumowanie

    Podsumowując dzisiejszy artykuł, koniecznie chcielibyśmy zwrócić uwagę na to, że zwyczajne zestawianie ze sobą wysokości wynagrodzeń w tych samych zawodach w Wielkiej Brytanii i w Polsce posłużyło nam tylko i wyłącznie do zobrazowania tego, jak wyglądają różnice w zarobkach w tych dwóch krajach. Decydując się na emigrację do Wielkiej Brytanii w celach zarobkowych, koniecznie należy pamiętać, że koszty życia na Wyspach są zdecydowanie wyższe niż w Polsce, dlatego też, średnie, roczne zarobki w UK są tak dużo wyższe niż w kraju na Wisłą.

    To już wszystko w pierwszej części naszej nowej serii wpisów dotyczących zarobków w popularnych zawodach w Wielkiej Brytanii. Już niedługo na naszym portalu pojawi się następna części. Jeżeli macie jakieś pytania dotyczące tematu dzisiejszego artykułu, albo chcielibyście podzielić się swoimi doświadczeniami z jednym z omówionych przez nas zawodów, zachęcam do skorzystania z sekcji komentarzy poniżej. Z góry dziękuję!

    Koniecznie przeczytaj:

  • Ulga podatkowa i zwrot podatku za uniform w UK

    Ulga podatkowa i zwrot podatku za uniform w UK

    Jeżeli na co dzień w pracy nosisz odzież roboczą tzw. uniform i musisz ją prać, naprawiać i wymieniać we własnym zakresie, możesz ubiegać się o ulgę podatkową i odzyskać część wydanych na ten cel pieniędzy. Przeczytaj dzisiejszy wpis i dowiedz się jak uzyskać zwrot podatku za uniform w UK!

    Warunki, które musisz spełnić aby skorzystać z ulgi podatkowej za uniform

    Nie ma to większego znacznie czy Twój „uniform” to tak naprawdę najzwyklejszy T-shirt, fartuch, mundur czy fabryczne ubranie robocze. W każdym z tych przypadków, jeżeli ponosisz stałe koszta związane z jego utrzymanie, możesz ubiegać się odzyskanie części wydanych na ten cel pieniędzy. Aby to zrobić i skorzystać z ulgi podatkowej musisz jednak spełnić kilka podstawowych warunków. Oto one:

    • Twój uniform jest ściśle powiązany/wskazuje na rodzaj wykonywanej przez Ciebie pracy (pielęgniarka, policjant) albo zawiera elementy wskazujące na związek z firmą, w której pracujesz (napisy, logo, slogan firmy). Niektóre osoby uzyskują zwrot na utrzymanie zupełnie zwykłej odzieży, w związku z tym, jeżeli nawet spełnianie tego warunku jest wątpliwe, to i tak warto spróbować;
    • Twój pracodawca wymaga od pracowników, aby nosili specjalistyczną lub narzucona przez niego odzież;
    • We własnym zakresie płacisz za utrzymanie uniformu – pracodawca, ani nie płaci za pranie i utrzymanie odzieży roboczej, ani też nie zapewnia takiej usługi pracownikom;
    • Możesz wystąpić o zwrot wydatków za utrzymanie odzieży roboczej do czterech lat wstecz, pod warunkiem, że w roku, którego dotyczy zwrot odprowadziłeś podatek dochodowy.

    Wymienione powyżej warunki są uniwersalne, jednakże nie dotyczą one żołnierzy, w ich przypadku koszt utrzymania mundurów jest rozliczany za pośrednictwem kodu pocztowego (tax code) i zwiększonej kwoty wolnej od podatku. Część rządowych instytucji ma z urzędami skarbowymi odrębne, indywidualne umowy w tym zakresie. W związku z tym, jeżeli pracujecie dla jednej z nich i macie wątpliwości, przed wystąpieniem o ulgę podatkową, zapytajcie pracodawcę.

    Pamiętaj również, że możesz starać się jedynie o zwrot poniesionych kosztów za utrzymanie uniformu i zakup jego nowych elementów, natomiast nie możesz odzyskać pieniędzy za jego początkowy zakup.

    Ile pieniędzy mogę odzyskać?

    Istnieją dwa sposoby odzyskania pieniędzy za utrzymanie uniformu, a sama kwota, którą uzyskamy uzależniona jest od sposobu, który wybierzemy.

    Pierwszy sposób jest dosyć prosty i oczywisty. Możemy przedstawić rachunki za zakup środków czyszczących, pranie ubrań roboczych w pralni, naprawy odzieży i zakupu nowych elementów i na tej podstawie odzyskać część wydanych pieniędzy.

    Drugim, znacznie bardziej popularnym sposobem, jest zastosowanie tzw. flat rate, czyli ogólnego przelicznika zdefiniowanego przez HMRC dla danej grupy pracowników (flat rate expense allowance). Na stronie internetowej HMRC możemy sprawdzić jaki jest średni roczny koszt „dbania o uniform” dla osób wykonujących konkretne zawody. Jeżeli naszej grupy zawodowej nie ma w tabeli, przyjmujemy tzw. standardowy koszt utrzymania odzieży – wynosi on £60.

    Warto również wspomnieć, że wydatki na utrzymanie uniformu traktowane są jako zwykły koszt uzyskania przychodu. W związku z tym, nie otrzymujemy z powrotem całej wydanej kwoty, tylko jedynie jej część zgodnie z naszym progiem podatkowym. W zdecydowanej większości przypadków będzie to 20%, jeżeli przyjmiemy natomiast, że ktoś posłużył się średnim FREA, w każdym roku może odzyskać £12.00.

    Ponieważ wiele osób w ogóle nie wie, że cokolwiek można odzyskać i ponieważ możemy ubiegać się zwrot z bieżącego roku i do 4 lat wstecz, osoba taka może w sumie odzyskać £60 (£12 x 5), jeżeli jednocześnie złoży wniosek o zwrot pieniędzy za ostatnie 5 lat. Osoby znajdujące się w wyższych progach podatkowych i innych grupach zawodowych albo takie, które mogą przedstawić wyższe rachunki, mogą odzyskać więcej (maksymalnie £56 w każdym roku).

    Jak odzyskać pieniądze?

    Jeżeli ubiegasz się o zwrot po raz pierwszy, albo jeżeli kwota, którą chcesz uzyskać przekracza £1,000 (co raczej mało prawdopodobne), musisz wysłać zgłoszenie listem. W tym celu wypełnij formularz P87 online, wydrukuj go i wyślij na adres:

    Pay As You Earn,
    HM Revenue and Customs,
    BX9 1AS.

    Koniecznie na kopercie napisz „Repayment Claim„, aby przyspieszyć załatwienie sprawy. Uwaga: dla każdego roku musisz wypełnić oddzielny formularz P87.

    Wysłanie zgłoszenia pocztą jest chyba najlepszym sposobem na szybkie odzyskanie pieniędzy, ale jeżeli masz problemy z wypełnieniem formularza, albo z innych przyczyn nie chcesz wysyłać listu, możesz po prostu zadzwonić do urzędu skarbowego pod numer: 0300 200 3300 i poprosić o zwrot. Zostaniesz zapytany o nazwę i adres pracodawcy, zawód i grupę zawodową, National Insurance Number oraz PAYE reference. Musisz również zadecydować czy chcesz ubiegać się o ulgę podatkową na podstawie rachunków (wtedy prawdopodobnie i tak będziesz musiał je wysłać) czy na podstawie flat rate. Przed rozmową telefoniczną, warto mieć wszystkie te informacje pod ręką.

    Dobrą informacją jest to, że wysyłając zgłoszenie albo dzwoniąc po raz pierwszy, urząd zmieni nam kod podatkowy i w kolejnych latach zapłacimy niższy podatek automatycznie (nie będziemy musieli ponownie o niego występować).

    Uwaga!
    W sieci jest kilka stron, które oferują płatną usługę ubiegania się o zwrot w naszym imieniu. Sam proces jest jednak na tyle łatwy, że naszym zdaniem lepiej zrobić to samemu :)

    Wspomniana ulga podatkowa nie jest jedyną, która może nam przysługiwać. W niektórych wypadkach, można również odliczać koszt zakupu mniejszych narzędzi, pewnych subskrypcji, a nawet dojazdu do pracy (np. pielęgniarki mogą skorzystać z rabatu £12 na zakup butów, £6 rajstop a ponadto odliczyć koszty członkostwa w RCN). Więcej informacji na ten temat znajdziecie na stronie Gov.uk.

    To już wszystko w dzisiejszym wpisie, mam nadzieję, że te informacje pomogą Wam w skorzystaniu z opisanej przeze mnie ulgi podatkowej i uzyskacie zwrot podatku za uniform. Zachęcam Was również do podzielenia się Waszym zdaniem na ten temat oraz do zadawania pytań w sekcji komentarzy poniżej. Z góry dziękuję!

    Polecam także inne ciekawe wpisy, które możecie znaleźć na naszej stronie:

  • Jakie podatki płacą osoby samozatrudnione (self-employed) w UK?

    Jakie podatki płacą osoby samozatrudnione (self-employed) w UK?

    Otrzymuję wiele zapytań w kwestii podatków od osób prowadzących działalność gospodarczą. W tym wpisie, po krótce opiszę ten temat i postaram się rozwiać wszelkie wątpliwości.

    Sytuacja sole trader, czyli osoby samozatrudnionej, przypomina odrobinę sytuację osoby pracującej na etacie, ale z punktu widzenia podatków jest nieco lepsza. Choć i jedna i druga osoba zapłaci podatek dochodowy uzależniony od dochodu na identycznym poziomie, to składki National Insurance dla przedsiębiorców są nieco niższe.

    Poza tym, sole trader będzie mógł odpisać od podatku niektóre koszty uzyskania przychodu – osoba na etacie nie ma takiej możliwości. Wróćmy jednak do samych podatków i spróbujmy przyjrzeć się jak to wygląda w obecnym roku podatkowym.

    Podatek dochodowy 2024/25 (income tax)

    Zanim samo-zatrudniony przedsiębiorca zapłaci jakikolwiek podatek dochodowy, musi osiągnąć pewien poziom zysków. Kwota wolna od podatku dochodowego w UK nazywa się Personal Allowance i w roku 2024/2025 wynosi £12,570 rocznie. Innymi słowy zaczynamy opłacać podatek dochodowy dopiero w momencie gdy nasze zyski w rok przekroczą tą kwotę. Procent podatku jaki odprowadzimy, zależy od wielkości zysku, który uda nam się wypracować podczas roku. Po przekroczeniu kwoty personal allowance zapłacimy na początku 20%, a po osiągnięciu kolejnych pułapów 40%, a nawet 45%. Przedstawmy to w bardziej czytelnej tabeli: (informacje w tabeli dotyczą mieszkańców Anglii, Walii i Irlandii Północnej.

    Próg podatkowyOpodatkowany dochódPodatek
    Personal AllowanceDo kwoty £12,5700%
    Basic rate£12,571 do £50,27020%
    Higher rate£50,271 do £125,14040%
    Additional ratePowyżej £125,14045%
    Progi podatkowe w UK (Anglia, Walia i Irlandia Północna)

    Progi podatkowe w Szkocji

    Szkocja ma odrobinę inne progi podatkowe, które przedstawię w tabelce poniżej:

    Próg podatkowyBandTax rate
    Do £12,570Personal allowance0%
    £12,571 do £14,876Starter rate19%
    £14,877 do £26,561Scottish basic rate20%
    £26,562 do £43,662Intermediate rate21%
    £43,663 do £75,000Higher rate42%
    £75,001 do £125,140Advanced45%
    Powyżej £125,140Top rate48%
    Progi podatkowe w Szkocji

    Wydaje mi się, że jest to dosyć czytelne. Jedyną rzeczą, o której musimy pamiętać to fakt, że wyższe progi podatkowe są stosowane do kwot po ich przekroczeniu, a nie do całych. Załóżmy, że ktoś mieszka w Anglii wypracuje zysk rzędu £60,000. W takiej sytuacji oczywiście nie zapłaci 40% od kwoty £60,000, tylko od kwoty £9,730. Czyli pierwsze zarobione £12,570 nie będzie w ogóle opodatkowane, następnie £37,700 będzie objęte podatkiem 20% i dopiero ostatnie £9,730 objęte będzie podatkiem 40%.

    Przejdźmy do drugiego podatku, czyli National Insurance contributions

    National Insurance contributions 2024/25

    Większość samozatrudnionych osób płaci składki Class 2 NIC, jeśli ich zyski wynoszą co najmniej £6,725. Wartość tych składek to £3.45 tygodniowo.

    Jeśli przekraczasz limit £12,570, wkraczasz na wyższy próg, czyli Class 4. Wtedy musisz zapłacić 6% podatku od zysku do £50,270 i 2% od zysku powyżej tej kwoty.

    Płacenie składek Class 2 jest dobrowolne dla samozatrudnionych osób, których zyski są poniżej progu £6,725. Płacenie składek ubezpieczenia społecznego klasy 2, nawet jeśli twoje zyski są niższe, może wciąż pomóc w budowaniu uprawnień do korzyści z Państwowego Funduszu Emerytalnego. Więcej o składkach NIC możesz przeczytać w naszym artykule.

    Konkluzja

    Więcej szczegółowych informacji na temat podatków, które płacą w UK osoby samo-zatrudnione można znaleźć na rządowej stronie internetowej UK.

    Gdybym miał pokusić się o pewną konkluzję, to powiedziałbym że choć podatki w UK nie należą do najniższych, generalnie jest to dosyć sensownie rozwiązane. Nie tak jak np. w Polsce gdzie przedsiębiorca musi odprowadzać podatki (składki na ZUS) bez względu na to czy osiąga zysk czy też nie. W UK płaci się dopiero wtedy, kiedy osiągnie się jakieś zyski.

    Jest to bardzo korzystne ponieważ umożliwia rozwój firmy. Jeżeli dopiero zaczynamy działalność to w ogóle możemy nie płacić żadnych podatków (choć zaleca się płacenie £3.45 tygodniowo w tym roku, ale jest to kwota naprawdę śmiesznie niska). Dopiero później, gdy nabierzemy doświadczenia, przybędzie nam klientów i pojawią się zyski, zaczynamy płacić umiarkowane wydatki.

    To oczywiście nie koniec zalet bycia przedsiębiorą w UK. Tak jak osoby pracujące na etacie, sole traders również mogą korzystać z Marriage Allowance (o którym więcej w tym artykule), a ponadto mogą odliczać sobie od dochodów szereg kosztów, co w przypadku osób zatrudnionych jest niemożliwe.

    Reasumując, w związku z tą korzystną sytuacją, chciałbym zachęcić czytelników naszego serwisu, którzy rozważają rozpoczęcie działalności gospodarczej w UK, aby nie obawiali się kwestii podatkowych i jak najszybciej zarejestrowali firmę. W UK można rozpocząć działalność bez obciążeń podatkowych, co czyni tę opcję wyjątkowo atrakcyjną.

  • Pracownik zatrudniony przez agencję – przysługujące prawa

    Pracownik zatrudniony przez agencję – przysługujące prawa

    Pracownik zatrudniony przez agencję, tzw. agency worker, jest typem osoby zatrudnionej przez agencję pracy tymczasowej, która wykonuje pracę na rzecz innego przedsiębiorstwa, zwanego „hirer” (pracodawca użytkownik), na podstawie tymczasowych zleceń. W tej relacji pracownik agencyjny ma umowę z agencją, ale codzienne obowiązki wykonuje pod kierownictwem pracodawcy.

    Jakie prawa przysługują pracownikowi agencyjnemu?

    Pracownik agencyjny ma prawo do:

    • Równych warunków zatrudnienia: Po 12 tygodniach pracy w tej samej roli u tego samego pracodawcy, pracownicy agencyjni nabywają prawo do takich samych warunków zatrudnienia, jakie przysługują bezpośrednio zatrudnionym pracownikom na podobnych stanowiskach;
    • Elastycznego czasu pracy: Wszyscy pracownicy, w tym pracownicy agencyjni, mają prawo składać wnioski o elastyczny czas pracy od pierwszego dnia zatrudnienia;
    • Otrzymywania przynajmniej Minimalnej Pensji Krajowej za wykonywaną pracę, która obecnie wynosi 11,44 GBP;
    • Pisemnego ustalenia warunków pracy przed jej podjęciem;
    • Ochrony przed bezprawnym potrąceniom z pensji. Takowe mogą być potrącane tylko w przypadku, kiedy jest to zapisane na umowie. W razie wątpliwości co do podstawy potrącenia, należy skonsultować się z odpowiednimi organami lub radcą prawnym;
    • Minimalnego czasu na odpoczynek, który wynosi 11 godzin na dobę;
    • Ochrony przed dyskryminacją;
    • Ochrony dla kobiet w ciąży;
    • Ochrony przed wypadkami w pracy w postaci kursu BHP i zagwarantowania bezpiecznego otoczenia;
    • Raportowania nieprawidłowych zachowań w miejscu pracy;
    • Opieki w przypadku skarg i działań dyscyplinarnych;
    • Wykonywania pracy przez nie więcej jak 48 godzin tygodniowo chyba, że zrezygnuje pisemnie z tego prawa lub weźmie nadgodziny;
    • Nocnej zmiany trwającej nie dłużej jak 8 godzin;
    • Przerw w pracy – jeśli zmiana trwa minimum 6 godzin, pracownikowi przysługuje 20 minut;
    • Minimalnej liczba tygodni płatnego urlopu rocznie, począwszy od pierwszego dnia pracy;
    • Przynależności do związku zawodowego;
    • Umowy określającą kwotę wypłacaną pracownikowi w razie choroby i niezdolności do pracy;
    • Udogodnień w pracy takich samych jak pracownik zatrudniony na etat, np. korzystania z kantyny, szatni itp.

    Ponadto,

    Agencja musi powiadomić o:

    • Typie oferowanej umowy: zlecenie/ na czas określony/ na czas nieokreślony;
    • Obowiązującym okresie wypowiedzenia pracy;
    • Wynagrodzeniu;
    • Warunkach urlopu;
    • Dacie rozpoczęcia pracy;
    • Szacowanej długości zatrudnienia;
    • Typie pracy i wymaganych kwalifikacji;
    • Kosztach związanych z podjęciem zatrudnienia, np. transport;
    • Lokalizacji pracy;
    • Oferowanych godzinach;
    • Ryzyku w miejscu pracy.

    Czego agencja nie może robić? – Bądź czujny

    Wiadome jest to, że agencja to nic innego jak firma, która też chce zarobić. Niestety, niektóre agencje dopuszczają się niemoralnych zachowań wobec pracowników. Dlatego trzeba zawsze być czujnym i pamiętać o swoich prawach.

    Agencja Pracy nie może:

    • Pobrać opłaty za wpisanie do swojego rejestru lub za znalezienie pracy;
    • Nalegać na zakup produktów lub usług, np. napisanie CV czy szkolenie;
    • Odmówić wypłaty wynagrodzenia pracownikowi z tytułu niepodpisanej listy obecności (może jedynie ją wstrzymać do czasu wyjaśnienia sytuacji) lub nieotrzymanej zapłaty za swoją usługę od Twojego pracodawcy.
    • Zmienić warunków zatrudnienia w czasie jego trwania, chyba że wyrazisz zgodę – wtedy musisz otrzymać nowe dokumenty do podpisania.

    Agencja musi również regularnie kontrolować warunki panujące w firmie i przeprowadzać kompleksową ocenę ryzyka i zagrożeń.

    Więcej możecie przeczytać w dostępnym dla wszystkich podręczniku wydanym przez Kongres Związków Zawodowych.

    Czym jest związek zawodowy?

    Związek zawodowy, czyli tzw. Union, to niezależna od rządu i Twojego pracodawcy organizacja, której celem jest obrona praw pracowniczych oraz walka o lepsze warunki pracy i wyższe wynagrodzenia dla swoich członków. Nie musisz nikogo informować o swojej przynależności do związku. Organizacja może reprezentować Cię w sprawach takich jak wyegzekwowanie wyższej płacy. Proces ten często prowadzi do tzw. „układu zbiorowego”, który finalizowany jest w formie „umowy zbiorowej”. W Wielkiej Brytanii, w miejscach pracy, gdzie działają związki zawodowe, pracownicy są zazwyczaj lepiej wynagradzani i mogą korzystać z większego bezpieczeństwa, zarówno w zakresie BHP, jak i praw rodzicielskich.

    W przypadku naruszenia prawa przez pracodawcę, związek zawodowy przydziela reprezentanta, który podejmie działania w celu rozwiązania problemu z Twoim pracodawcą. Związek oferuje również usługę zastępstwa prawnego, na przykład w sytuacji, gdy doznałeś wypadku w pracy i zdecydujesz się na podjęcie kroków prawnych przeciwko pracodawcy.

    W przypadku, gdy związek nie jest uznawany w miejscu zatrudnienia, nadal masz prawo do reprezentowania swojego interesu przez związek oraz otrzymania fachowej porady.

    Warto więc dołączyć do takiego związku, pisząc na adres: infoenquiries@tuc.org.uk

    Co jeszcze możesz zrobić, gdy doświadczasz łamania swoich praw w pracy?

    Przede wszystkim zacznij od rozmowy z przełożonym. Jeśli to nic nie da, możesz zgłosić problem agencji, która ma podpisaną umowę z Twoim pracodawcą i może wpłynąć na poprawę warunków zatrudnienia. Masz również prawo dochodzić swoich roszczeń w sądzie. Zanim to zrobisz, warto skontaktować się z:

    Jeśli nie uda Wam się dojść do porozumienia, możesz wnieść sprawę do sądu. Pamiętaj, że większość skarg musi wpłynąć na dzień przed upływem 3 miesięcy od zaistniałego problemu.

    Taka usługa jest niestety płatna z góry, a jeśli Twoja sprawa będzie wymagała dodatkowego spotkania, wtedy będziesz musiał/-a zapłacić jeszcze raz.

    Kontakt do Employment Tribunal:

    Jeśli potrzebujesz pomocy w wypełnieniu formularza ze skargą, napisaniu pozwu skontaktuj się z Employment Tribunal:

    • Anglia i Walia: tel: 0300 323 0196
    • Szkocja: tel: 0300 790 6234

    Zbliża się sezon świąteczny, a wielu z Was zapewne rozważa podjęcie dodatkowej pracy tymczasowej. Pamiętajcie o swoich prawach i zastanówcie się nad dołączeniem do związku zawodowego, który może pełnić rolę „poduszki powietrznej” w razie problemów, zarówno z agencją, jak i pracodawcą. Nie pozwalajcie na wykorzystywanie lub gorsze traktowanie siebie i swoich współpracowników tylko dlatego, że jesteście pracownikami agencyjnymi, krótkoterminowymi lub macie ograniczoną znajomość języka. Należy Wam się godne traktowanie w zamian za rzetelną pracę. Podzielcie się w komentarzach swoimi doświadczeniami z pracodawcami i agencjami.

  • 5 zawodów w UK z zarobkami powyżej £30,000

    5 zawodów w UK z zarobkami powyżej £30,000

    Zdobycie pracy przynoszącej wysokie zarobki najczęściej wiąże się z posiadaniem specjalistycznego i trudnego do zdobycia wykształcenia. Zazwyczaj oznacza to lata nauki, poświęceń oraz znaczne nakłady finansowe. Wielu z nas, którzy przyjechali na Wyspy, nie ma czasu ani środków na długotrwałą edukację.

    Na szczęście Wielka Brytania oferuje wiele zawodów, które są szeroko dostępne, stosunkowo łatwe do zdobycia i zapewniają dobre wynagrodzenie. W rezultacie niewiele potrzeba, aby znaleźć pracę, która będzie przynosić satysfakcję oraz zapewniać wysokie miesięczne dochody.

    W tym artykule znajdziesz 5 zawodów, które nie wymagają lat nauki i dużych nakładów finansowych, a oferują zarobki powyżej £30,000 rocznie. Jeśli chciałbyś zorientować się o zarobkach w innych branżach, polecamy nasz artykuł „Ile zarabia się w UK? Średnie zarobki w popularnych zawodach w 2025 roku

    W artykule zostały użyte następujące założenia:

    • Zarobki powyżej £30,000 w przeciągu dwóch lat pracy lub krócej,
    • Relatywnie tanie (poniżej £2,000) i krótkie kursy zawodowe w UK (do 6 miesięcy),
    • Zawody, które może wykonywać praktycznie każdy, bez posiadania szczególnych uzdolnień.

    Zarobki powyżej £30,000 pozwalają na dobrym standard życia. Inwestycja na poziomie £2,000 może być dla wielu sporym wydatkiem, ale na życie trzeba patrzeć długoterminowo. Taka inwestycja jest niewielka, a pozwoli na wykonywanie pracy, która przyniesie dużo większą satysfakcję i zarobki.

    Operator maszyn budowlanych

    Branża budownicza niezmiennie od wielu lat zapewnia zatrudnienie dla dziesiątek tysięcy ludzi oraz zapewnia bardzo dobre zarobki. Możliwości rozwoju w branży są wręcz nieograniczone. Progi wejścia są niewielkie i łatwo w przeciągu kilku lat zarabiać naprawdę dobre pieniądze.

    koparka
    Operator maszyn budowlanych

    Tutaj szczególnie chciałbym się skupić na operatorach maszyn budowlanych. Lista skategoryzowanych maszyn budowlanych sięga blisko 100 pozycji. Każdy interesujący się budową i motoryzacją może znaleźć ciekawą dla siebie maszynę. Na większość z nich już bez doświadczenia możesz zarabiać £12 za godzinę pracy. Brzmi kusząco, nie sądzisz?

    Uzyskanie kwalifikacji:

    Każda osoba pracująca na budowie musi posiadać kartę CSCS. Bez niej nie jest możliwe pracowanie na budowie. Podstawowa karta o kolorze zielonym to koszt około £60 i zrobienie jej trwa około 4 tygodnie. Czas otrzymania karty głównie zależy od dostępnych terminów na egzamin.

    Gdy już posiadasz kartę CSCS, wybierasz interesujący Ciebie kurs na maszynę CPCS. Czas trwania kursu zależy od maszyny i waha się od kilku do kilkunastu dni. Koszt kursu także zależy od wybranej maszyny. Przykładowo, wozidło jest popularną maszyną na budowie i czas trwania kursu wynosi tylko 3 dni, a koszt do £800, a niekiedy mniej. Po zdaniu trzeba poczekać od 2 do 4 tygodni na uzyskanie karty CPCS.

    Spodziewane zarobki na początku i po dwóch latach:

    Na początku spokojnie można liczyć na zarobki £12 brutto za godzinę, a po dwóch latach już £16 i więcej. Operowanie innych maszyny budowlanych umożliwia większe zarobki. Inwestycja tysiąca lub dwóch funtów szybko zostanie zwrócona, z nawiązką.

    Kierowca ciężarówki

    Podobnie jak w budownictwie, branża transportowa i logistyczna przyciąga do siebie dziesiątki tysięcy osób. I w tej branży Polacy są dobrze znani. Zawód kierowcy ciężarówki jest szczególnie popularny wśród Polaków z powodu dużych możliwości zawodowych i znaczących zarobków. Zapotrzebowanie na kierowców jest niezmiernie duże zarówno w UK, jak i w Polsce, co jest dobrą wiadomością dla tych, którzy w przyszłości planują wrócić do Ojczyzny.

    ciężarówki
    Kierowca ciężarówki

    Uzyskanie kwalifikacji:

    Podstawą jest posiadanie zwykłego prawa jazdy, ale zważając, że ktokolwiek rozważa zawód kierowcy ciężarówki, pewnie takowe prawo jazdy już posiada. Aby kierować ciężarówką należy posiadać licencję C1 lub C i ewentualnie dodatek E. Koszt uzyskania licencji waha się od £1,500 do £2,500 – w zależności od wybranej licencji i posiadanych umiejętności. Czas trwania kursu wynosi około 20 godzin, choć i ten czas może się różnić, zależnie od tempa przyswajania informacji i zdobywania umiejętności.

    Spodziewane zarobki na początku i po dwóch latach:

    Na początek spokojnie można liczyć na zarobki rzędu £11-12 na godzinę brutto. Po dwóch latach pracy zarobki powinny zwiększyć się o dodatkowe £4-5 funty. Doświadczenie i uzyskiwanie dodatkowych kwalifikacji (np. na przewóz substancji niebezpiecznych) może nawet podwoić pensję. Jest to kolejny zawód o szybkiej stopie zwrotu.

    Maszynista pociągu lub tramwaju

    Kolejny zawód w ważnej dla społeczeństwa branży transportowej. Maszynista odpowiada za obsługę i kierowanie pociągu – wielkiej maszyny, która potrafi pomieścić dziesiątki, jeśli nie setki osób. Praca maszynisty może być dla wielu świetną pracą, o rewelacyjnych zarobkach.

    London underground train

    Uzyskanie kwalifikacji:

    Najczęściej poprzez apprenticeship (staż) lub treningi u pracodawców. W tym celu warto śledzić portale przewoźników takich jak: Virgin Trains, First Group, Arriva, London Overground, Northern Rail, Thameslink, DB Schenker i wiele innych. Chętnych jest bardzo wielu i ocenia się, że na jedną ofertę aplikuje nawet 400 osób. Jeśli przejdziesz wstępną selekcję, pracodawca sprawdza Twoje umiejętności i predyspozycje, zanim zaoferuje Ci pracę. Na tym etapie sprawdzana jest Twoja odporność na stres, zręczność, umiejętność logicznego myślenia, czytania, słuchania i wiele innych. Kurs trwa minimum 6 miesięcy.

    Spodziewane zarobki na początku i po dwóch latach:

    Już w trakcie treningu zarabia się około £24,000, po ukończonym treningu blisko £40,000, a doświadczeni maszyniści nawet £50,000 rocznie. Świetne zarobki, czyż nie?

    Kosmetyczka lub makijażystka

    Kosmetyczka i makijażystka są zawodami, które przy dużej renomie i specjalizacji, umożliwiają zarabianie solidnych pieniędzy. Kobiety niezmiennie dbają o swoją urodę, a mężczyźni coraz częściej przychodzą do salonów kosmetycznych na zabiegi.

    Uzyskanie kwalifikacji:

    Minimalnym wymogiem, który trzeba spełnić jest posiadanie kwalifikacji NVQ Level 2 lub/i 3 w Beauty Therapy. Kursy zawodowe trwają od 20 do 50 tygodni i kosztują około £1,500. Należy pamiętać, żeby kursy były zatwierdzone przez CIBTAC lub/i CIDESCO. Są to najważniejsze organizacje zrzeszające specjalistów z kosmetologii.

    Spodziewane zarobki na początku i po dwóch latach:

    Z początku zarobki nie będą wielkie, na poziomie płacy minimalnej. W tej pracy głównie chodzi o zdobywanie stałych klientek, budowania relacji, polepszania swoich umiejętności i poszerzania oferty. Kosmetyczki oferujące specjalistyczne zabiegi i posiadające renomę, mogą osiągnąć zarobki przekraczające £30,000, a te z własnym salonem jeszcze więcej.

    Jeśli chcecie się dowiedzieć więcej, zajrzyjcie na nasz artykuł poświęcony pracy kosmetyczki w UK.

    Jeżeli interesujecie się tym zawodem i chcecie sprawdzić, co oferują firmy w Waszym regionie, sprawdźcie katalog firm Find Beauty. A jeśli zastanawiacie się nad spróbowaniem swoich sił w branży beauty, koniecznie przeczytajcie nasz wpis z wywiadem z Kate Tiu – założycielką Kate Tiu Beauty Academy w Londynie.

    Asystent Personalny (Personal Assistant)

    Asystent Personalny – osoba zajmująca się organizowaniem spotkań, wyjazdów służbowych, konferencji, zadań administracyjnych i wszelkich innych rzeczy obciążających dyrektora lub managera, który może skupić swoją uwagę i energię na istotnych dla niego sprawach. Praca mogłaby się z pozoru wydawać nieskomplikowana, ale wymaga odpowiednich umiejętności i cech, takich jak:

    • dobra organizacja czasu;
    • wysoko rozwinięte cechy interpersonalne;
    • pewność siebie.

    Co ciekawe, wielu asystentów personalnych pracuje online, zajmując się sprawami swojego pracodawcy jedynie przy użyciu swojego laptopa. Może być to szczególnie interesująca opcja dla kobiet z dziećmi, które chciałyby pracować z domu.

    dziewczyna pisząca na klawiaturze
    Asystent personalny

    Uzyskanie kwalifikacji:

    Kwalifikacje najczęściej nie są wymagane. Kluczowe znaczenie mają wspomniane wcześniej odpowiednie cechy oraz umiejętności interpersonalne. Warto skupić się na nauce programów komputerowych, takich jak Microsoft Office i Outlook, które stanowią podstawę codziennej pracy. Pożądane są również wszelkie narzędzia wspomagające organizację pracy. Przy regularnej nauce można je opanować w ciągu kilku miesięcy. Jest to stanowisko wymagające również bardzo dobrej znajomości języka angielskiego.

    Spodziewane zarobki na początku i po dwóch latach:

    Na początku zarobki są na poziomie płacy minimalnej. Średnie zarobki wynoszą ponad £30,000, a w lepszych firmach, po wielu latach doświadczenia, asystent personalny może zarabiać nawet blisko £50,000 rocznie.

    Możliwości na rozwój kariery są nieograniczone. W dzisiejszych czasach, za pomocą darmowej nauki w internecie, mamy duże pole do popisu. Są to tylko przykładowe zawody, które możesz wykonywać, a możliwości jest dużo więcej. Jeśli macie swoje propozycje, serdecznie zapraszam do podzielenia się nimi w komentarzach na dole.